Ekkert bólar á skýrslu um skipulag og framkvæmd leghálskimana

Skýrslubeiðnin var samþykkt 2. mars síðastliðinn og hafði ráðherra tíu vikur til að svara. Það var hins vegar ekki fyrr en 10. maí að tilkynnt var að Haraldi Briem, fyrrverandi sóttvarnalækni, yrði falið að vinna skýrsluna.

„Verkefnið var einfalt og ef vilji hefði staðið til þess af hálfu heilbrigðisráðherra hefðu konur fengið þessi svör sem kallað var eftir fyrir löngu. Svör um það hvernig tryggja átti öryggi kvenna við skipulagsbreytingar á grundvallarheilbrigðisþjónustu. Svör um það hvaða fagaðilar það voru innan heilbrigðiskerfisins sem ráðlögðu ráðherra að fara þessa leið. Vinnan hefur hefur hins vegar dregist svo mjög að nú blasir við að þingið mun sennilega ekki hafa tíma til að ræða efni skýrslunnar þegar hún kemur fram. Afleiðingin er sú að mikilvægt samtal um skimun fyrir leghálskrabbameini mun sennilega ekki eiga sér stað inni í þingsal,“ sagði Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir, þingmaður Viðreisnar, í samtali við Vísi seint í gærkvöldi.

Snýst um réttmætar áhyggjur notenda þjónustunnar

Enn hefur ekkert verið ákveðið um þinglok. 

Samkvæmt heimildum Vísis hefur skýrslan hins vegar legið fyrir í nokkra daga en tafir verið á birtingu hennar vegna frágangs. Að sögn Þorbjargar átti að birta skýrsluna í gær en nú berast þær upplýsingar að hún verði birt í dag.

„Það hefur komið fram að skýrslan er tilbúin og sé væntanleg. Það getur varla tekið marga daga að skila henni af sér, þegar hún liggur klár. Það hefði þjónað hagsmunum allra þeirra sem vilja svör um þessar breytingar og svör um öryggi þjónustunnar ef samtalið fengi að eiga sér stað. Málið snýst auðvitað um það; þær réttmætu áhyggjur sem notendur þjónustunnar hafa sem og margir fagaðilar innan kerfisins. Það er því miður gegnumgangandi stef að ráðherrar þessar stjórnar virðast draga að skila skýrslum til þingsins. Það er alvarleg staða,“ segir Þorbjörg.

Samkvæmt skýrslubeiðninni er eftirfarandi upplýsinga óskað, meðal annars:

1. Forsendur að baki þeirri ákvörðun að semja við erlenda rannsóknarstofu um að sinna greiningu á sýnum. Fjallað verði um samráð af hálfu heilbrigðisráðuneytisins í ferlinu, við hverja hafi verið haft samráð áður en ákveðið var að fela Hvidovre-sjúkrahúsinu í Kaupmannahöfn verkefnið og hver afstaða einstakra aðila hafi verið til þess að flytja greiningu á sýnum til útlanda. 
2. Áhrif á aðgengi að sýnum fyrir sérfræðinga innan heilbrigðiskerfisins hérlendis og á kostnað við greiningu leghálssýna.
3. Hvort og þá hvernig heilbrigðisráðuneytið hafi lagt mat á greiningargetu meinafræðideildar Landspítala í tengslum við skimun fyrir leghálskrabbameini. 
4. Áhrif breytinganna á öryggi skimunar, m.a. vegna aðgengis, flutninga og samskipta milli landa.
5. Áhrif breytinganna á sérhæfð störf við greiningu sýna vegna krabbameinsskimunar á Íslandi, þar á meðal hvort einhver störf glatist og þá hversu mörg, áhrif á sérfræðiþekkingu hérlendis við þessar breytingar og hver áhrif kunna að verða á aðra rannsóknar- og greiningarvinnu hérlendis.