Anna Kristine blaðamaður og kattavinur fallin frá

Fram kemur í andlátstilkynningu í Morgunblaðinu í dag að Anna Kristine hafi fæðst þann 7. mars 1953 í Reykjavík. Hún var dóttir Miroslavs R. Mikulcák, framkvæmdastjóra í Reykjavík, sem tók upp nafnið Magnús Rafn Magnússon og varð íslenskur ríkisborgari árið 1958, og Elínar Kristjánsdóttur, fyrrverandi deildarritara á Landakotsspítala.

Anna Kristine ólst upp við Smáragötu en dvaldi við Straumfjarðará á Snæfellsnesi öll sumrin á æskuárum hennar. Hún gekk í Ísaksskóla, Æfingadeild Kennaraháskóla Íslands og svo Hagaskóla. Hún lauk námi við Verzlunarskóla Íslands árið 1971.

Anna Kristine var verðlaunaður blaðamaður og starfaði á mörgum helstu fjölmiðlum landsins. Hún hóf störf sem blaðamaður árið 1977 og varð hluti af ritstjórnum Vikunnar, DV, Helgarpóstsins og Pressunnar auk þess að ritstýra tímaritum.

Hún hóf störf hjá RÚV árið 1991, við Dægurmálaútvarp Rásar 2 til 1996 og eftir það til 1999 var hún með vinsælan útvarpsþátt á Rás 2, Milli mjalta og messu. Þaðan flutti hún með sama þátt yfir á Bylgjuna og var þar í loftinu til 2003. Þá hélt hún úti útvarpsþættinum Kvöldsögur á Bylgjunni.

Anna Kristine hlaut blaðamannaverðlaun Blaðamannafélags Íslands árið 2007 fyrir rannsóknarblaðamennsku. Um var að ræða umfjöllun DV um illan aðbúnað og meðferð barna á vistheimilum á vegum hins opinbera. Í framhaldi af afhjúpuninni skipaði Alþingi rannsóknarnefnd vegna málanna sem varð til þess að á annað þúsund manns hafa fengið greiddar sanngirnisbætur eftir að hafa dvalið á heimilunum sem börn.

Anna Kristine var mikill kattavinur og formaður Kattavinafélagsins frá 2011 til 2013. Þá var hún fararstjóri í föðurlandinu Tékklandi og efndi til góðgerðarsamkoma. Þá skrifaði hún bæði bækur og ævisögur.

Hún lætur eftir sig uppkomna dóttur, Elísabetu Elínu Úlfsdóttur.

Fjölmargir hafa minnst Önnu Kristine undanfarna daga. Félagar úr fjölmiðlum, fólk sem Anna Kristine tók viðtöl við og aðrir sem urðu á vegi hennar á lífsleiðinni.

Ómetanleg fyrir ungan blaðamann

Valur Grettisson, ritstjóri Reykjavík Grapevine, leitaði í reynslubanka Önnu Kristine árið 2007 þegar hann sem blaðamaður á DV fór árið 2007 að beina sjónum sínum að aðbúnaði barna í Breiðavík.

„Ég leitað þá til Önnu sem benti mér þá strax á bók sína, Litróf lífsins, þar sem hún ritaði meðal annars æviþátt Sigurdórs Halldórssonar sjómanns. Þar lýsti hann Breiðavík sem fangabúðum og greindi frá illri meðferð þar en það vakti litla athygli á þeim tíma er bókin kom út, árið 2002. Frásögnin varð mér sem eldmóður og sannfærði mig enn frekar um að þarna hefði ekki aðeins eitthvað vafasamt átt sér stað, heldur væri þarna að finna hryllilegt leyndarmál, leyndarmál sem sjómaðurinn, með aðstoð Önnu, hafði þegar reynt að segja þjóðinni frá,“ segir Valur í minningarorðum á Facebook.

„Þegar grein okkar Sigtryggs Ara Jóhannssonar kom út, þar sem við afhjúpuðu trúnaðarskýrslu Gísla Guðjónssonar réttarsálfræðings, og ræddum við þolendur sem upplifðu vítisvist á heimilinu, sprakk samfélagið bókstaflega í loft upp, og fljótt varð ljóst að við hefðum rétt svo krafsað í yfirborðið. Anna fór fremst í flokki þeirra sem fylgdu málinu á eftir, og afhjúpuðu samskonar aðstæður á fleiri heimilum, svo fleiri mættu upplifa samskonar réttlæti og þeir sem settir voru á Breiðavík.“

Hann segir hafa verið ómetanlegt fyrir ungan blaðamann að eiga góða vinkonu eins og Önnu Kristíne.

Hafði trú á ungum verkfræðingi

Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir, lýðheilsufræðingur hjá Eflu verkfræðistofu, rifjar upp kynni sín af Önnu Kristine. Sylgja hefur verið áberandi í umræðunni um myglu hér á landi.

„Þegar hún tók mig í fyrsta viðtalið gantaðist hún með að ég myndi þakka henni fyrir í minningargrein um hana að hún hefði komið mér á kortið. Þá myndi ég vera orðin þekkt í mínu fagi og ætti fyrirtæki með ráðgjöf í þessum málum,“ segir Sylgja.

„Fannst mér þessi káta, ákveðna og fjörlega kona vera með ótrúlegar yfirlýsingar, enda voru rakaskemmdir og mygla í húsum alls ekki viðurkennt sem vandamál á þessum tíma. En hún var viss í sinni sök og sagði að ég hefði allt til að bera til að takast þetta,“ segir Sylgja. Hún hafi verið henni til ráðgjafar vegna rakavandamála.

Anna Kristine hafi fylgt því eftir með viðtali við Sylgju í DV, vettvangi sem Sylgja hafi ekki verið hrifin af. Hún hafi þó treyst henni. Fyrirsögnin hafi verið í DV-stíl og rætt um Sveppabanann Sylgju Dögg.

„En viðtalið faglega unnið af Önnu og fyrirsögnin stóð þrátt fyrir mín mótmæli. Þá þegar var Hús og heilsa komin á kortið eftir fyrsta útvarpsviðtalið - Hús og heilsa rann síðan inn í EFLU verkfræðistofu 2015 og mitt helsta starf í dag er ráðgjöf og rannsóknir á innivist og rakaskemmdum. Þannig hún Anna vissi hvað hún söng. Hún hvatti mig áfram í gegnum árin og ég var svo lánsöm að fá henni þakkað áður en ég settist niður og skrifa þessi minningar- og þakkarorð sem hún sagði að ég myndi skrifa.“

Hún þakkar Önnu Kristine fyrir samfylgdina, eljuna, styrkinn og bjartsýnina.

„Takk fyrir að trúa á mig og hvetja mig áfram, vera þú með þitt stóra hjarta.“