Hafnar því að Krist­rún sé að færa flokkinn lengra til hægri

Samfylkingin og stefna hennar í útlendingamálum hefur verið í deiglunni undanfarið. Kristrún mætti í viðtal á Sprengisandi á Bylgjunni í dag þar sem það sama var til umræðu. Sagði hún meðal annars að  útlendingum hefði fjölgað of hratt hér á landi en að hún hafi ekki ætlað að boða neina stefnubreytingu innan flokksins í málaflokknum. Þá var fjallað um það í gær að Kristrún hefði sætt gagnrýni innan flokksins en Ingibjörg Sólrún Gísladóttir fyrrverandi formaður kom henni jafnframt til varnar.

Nú hefur annar formður gert það sama. Össur Skarphéðinsson segir enga ástæðu fyrir Kristrúnu eða flokkinn að færa flokkinn lengra til hægri í von um atvkæði. Flokkurinn fari með himinskautunum og fólk upplifi Kristrúnu sem „ekta metal.“

„Vissulega var stefna flokksins í þessum efnum ekki skýrt mótuð á fyrstu árum hans þegar ég leiddi flokkinn,“ skrifar Össur í Facebook-pistli. „Í flestum meginatriðum virtust þó skoðanir hennar í hlaðvarpsspjallinu á svipuðu róli og ég og aðrir forystumenn töluðu. Okkar áhersla var að á Íslandi ættu þeir að eiga skjól sem hingað flúðu vegna hættu á að vera fangelsaðir, pyntaðir eða teknir af lífi vegna skoðana sinna. Þetta er ennþá stefna Samfylkingarinnar og vitaskuld á þetta að vera burðarás í stefnu Íslands.“

Flokkurinn hafi aldrei verið þeirrar skoðunar að það ætti að opna sérstaklega dyr fyrir efnahagslega flóttamenn, segir Össur og vísar til þeirrar sérstöku meðferðar sem fólk frá Venesúela hlaut að frumkvæði Sjálfstæðisflokks. Þess í stað ætti Ísland að vera með beinu liðsinni við að styrkja innviði á viðkomandi svæðum. 

Klúður Sjálfstæðisflokks að leggja ekki í „þéttingu kerfa“

„Það sem gladdi mig sérstaklega var áhersla Kristrúnar á s.k. „kvótaflóttamenn“. Það eru hinir gleymdu flóttamenn, sem „geymdir“ eru í flóttamannabúðum í öðru landi, án vonar um heimkomu í upprunalandið, enginn vill taka við og SÞ á erfiðast með að liðsinna. Stuðningur við þá varð ein af burðarstoðum í stefnu Samfylkingarinnar þegar á leið. Muni ég rétt lagði flokkurinn á sínum tíma fram tillögu á Alþingi undir forystu Sigríðar Ingibjargar, um að Ísland tæki við 500 kvótaflóttamönnum og undirbyggi það rækilega með þéttingu viðtökuinnviða. Þá ætlaði allt um koll að keyra – og Sjálfstæðisflokkurinn talaði af mikilli vandlætingu um að jafnaðarmenn vildu opna Ísland fyrir öllum heiminum,“ segir Össur enn fremur en segir að vitaskuld skuli allt gert til að létta leiðina hingað fyrir stríðshrjáða íbúa á Gasa sem fengið hafa dvalarleyfi hér á landi.

Varðandi landamærin segir Össur að útlendingar standi undir „miklu stærri hluta af velferð Íslands en flestir gera sér grein fyrir, og án þeirra væri verðbólga hér miklu hærri og án efa vextir líka.“

„Meðal mistaka Sjálfstæðisflokksins er að hafa ekki náð að skapa farveg til að koma þeim sem hér fá alþjóðlega vernd betur inn í samfélagið, ekki síst atvinnulífið, þeim og okkur til hagsbóta.

Hitt er svo annað, að það er líka partur af klúðri Sjálfstæðisflokksins að hafa ekki lagt í þéttingu kerfa, s.s. heilbrigðis- , húsnæðis- og menntakerfa, sem gera okkur kleift að taka nægilega vel á móti þeim sem hingað koma. Gildir einu hvort það er vegna starfa í krafti hins sameiginlega evrópska vinnumarkaðar, undan stríði einsog í Úkraínu og Gaza, eða af öðrum ástæðum.“

Hvíldinni feginn þegar Kristrún taki við

Ráðherrar Sjálfstæðisflokksins segir hann hafa misst stjórn á málaflokknum og að ný ríkisstjórn muni taka við „fullkomnu ófremdarástandi“.

„Í reynd þarf að móta sérstaka stefnu um hvernig hægt er að leysa úr þeim vanda sem ný ríkisstjórn mun standa frammi fyrir og er arfleifð Sjálfstæðisflokksins eftir meira en áratug með dómsmálaráðuneytið á sína ábyrgð.

Álitsgjafinn og prófessorinn, sem er eiginlega tilefni þessarar sögulegu upprifjunar, hefði því fremur átt að skilgreina orð Kristrúnar sem innlegg í stefnumótun til að greiða úr klúðrum Sjálfstæðisflokksins - sem á þessu sviði hefur reynst úthalds- og úrræðalaus. Líklega verður hann hvíldinni feginn þegar Kristrún tekur við,“ segir hann að lokum.