Reyndi að drepa mann eftir að upp úr sauð á gaml­árs­kvöld

Þetta var niðurstaða Landsréttar, sem kvað upp dóm sinn yfir Skúla í dag. Í dóminum segir að Skúli hafi verið ákærður fyrir að leggja ítrekað til manns með vasahnífi með þeim afleiðingum að hann samtals fimm stunguáverka, þar af einn sem náði inn í kviðarhol og í gegnum milta svo fjarlægja þurfti miltað, og annan sem olli loftbrjósti.

Partí fóru úr böndunum

Í dómi Héraðsdóms Reykjaness segir að Skúli hafi greint frá því hjá lögreglu að samkvæmi hefði verið heima hjá honum á gamlárskvöld og einnig hjá nágranna hans. Fólk hafi farið á milli samkvæmanna. 

Hann hafi neytt áfengis og verið undir töluverðum áhrifum en þó munað eftir rifrildi milli tveggja, sem einnig voru ákærðir í héraði. Hann hafi verið sleginn í gólfið í partíi nágranna hans.

Seinna hafi einn meðákærði og drengur sem hann þekkti ekki ruðst inn til hans með flöskur í hönd. Drengurinn hafi brotið flösku á andlitinu á honum og látið höggin dynja á honum. Hann hafi talið sig hafa dottið út í skamma stund og mundi ekki vel eftir kvöldinu.

„Hann mundi þó að hafa verið með lítinn vasahníf í buxnavasanum og hann hafi stungið drenginn, sem hann þekkti ekki, einu sinni.“

Bar fyrir sig neyðarvörn

Í dómi Landsréttar segir að Skúli hafi gefið viðbótarskýrslu fyrir Landsrétti, þar sem hann hafi sagst muna takmarkað eftir atvikum kvöldsins, enda hafi hann fengið höfuðhögg. Hann ræki þó minni til þess að hafa stungið brotaþola einu sinni en hann hefði þó ekki haft ásetning til að bana honum

„Ákærði kvaðst fyrst og fremst hafa ætlað að vernda sig og fjölskyldu sína en brotaþoli hefði ruðst inn til hans við annan mann og ákærði teldi sig hafa brugðist við í nauðvörn þar sem hann hefði verið hræddur og óttast um líf sitt. Kvaðst ákærði enn fremur muna með vissu að brotaþoli og annar maður hafi veitt honum og vitninu X áverka með flöskum. 

Aðspurður fyrir dómi um hvort hann hefði ekki getað læst dyrum að heimili sínu og hringt á lögreglu hafi hann kveðið það eflaust geta verið en að í ofsahræðslu tækju menn ekki yfirvegaðar ákvarðanir.

Hefði mátt vera ljóst að líklegast væri að maðurinn myndi deyja

Í dómi Landsréttar segir að með vísan atvika málsin og forsendna hins áfrýjaða dóms yrði Skúli sakfelldur fyrir að hafa ráðist á manninn með þeim hætti sem lýst er í ákæru. Honum hefði átt að vera ljóst á verknaðarstundu að langlíklegast væri að bani hlytist af atlögunni. Með vísan til forsendna héraðsdóms væri einnig staðfest sú niðurstaða dómsins að verknaður Skúla gæti ekki helgast af neyðarvörn.

Ekki fallist á að fara niður fyrir lágmarksrefsingu

Refsing fyrir það brot sem Skúli var sakfelldur fyrir skuli að lágmarki nema fimm ára fangelsi. Í hinum áfrýjaða dómi hafi sakfelling fyrir tilraun til manndráps verið byggð á því að með því að veita brotaþola þá stunguáverka með hnífi sem lýst sé í ákæru hafi Skúli framið lífshættulegan verknað og ljóst sé að hending ein hafi ráðið því að ekki hlaust bani af. 

Með dómi héraðsdóms var Skúli aðeins dæmdur í þriggja og hálfs árs fangelsi með vísan til ákvæðis hegningarlaga um að heimilt sé að lækka refsingu fyrir líkamsárás ef hún er unnin í áflogum eða átökum milli þess, sem henni veldur, og þess, sem misgert er við.

Í dómi Landsréttar segir hins vegar að þótt Skúli hafi framið verknaðinn í tengslum við átök við aðra verði ekki talið að efni sé til að beita ákvæðinu til refsilækkunar í málinu. 

„Er þá horft til þess að ákærði beitti hníf við verknaðinn sem hann stakk brotaþola ítrekað með.“

Refsing hans væri því hæfilega metin fimm ára fangelsisvist, að teknu tilliti til mikils dráttar á rannsókn málsins.

Þá var hann dæmdur til að greiða brotaþola 2,1 milljón króna með vöxtum og allan áfrýjunarkostnað málsins, 1,9 milljónir króna.

Í héraði var Skúli dæmdur til að greiða sakarkostnað upp á um 4,1 milljón króna.