Fæðingarhríðir fjórðu iðnbyltingarinnar: Til fjármálafyrirtækja Klara Nótt Egilson skrifar 15. september 2025 10:00 Yfirlýsing: Undirrituð beinir þessu erindi til allra starfandi banka, sparisjóða, lánshæfnimatsfyrirtækja og eftirlitsstofnana, auk félaga- og hagsmunasamtaka neytenda á innan íslenskrar lögsögu. Markmið er ekki að bera saman þjónustugæði fjármálafyrirtækja, heldur að hvetja alla aðila á fjármálamarkaði til að tryggja aukið stafrænt öryggi og vernd persónuupplýsinga í einstaklingsviðskiptum. Mér þykir brýnt að benda á alvarlegan öryggisbrest í stafrænum samskiptum fjármálafyrirtækja og lánshæfnimatsaðila, þar sem trúnaðarskilaboð sem send eru í gegnum lokaða samskiptagrunna eru sjálfvirkt afrituð og áframsend á almenn netföng einstaklinga. Meginboðskapur orða minna er að ítreka nauðsyn þess að tryggja örugg samskipti milli einstaklinga og fjármálageirans og hvetja til innleiðingar aukinna öryggisvarna í einstaklingsviðskiptum við fjármálafyrirtæki hér á landi. Við lifum á tímum þar sem stafrænar lausnir móta daglegt líf okkar. Fjármálafyrirtæki og lánshæfnimatsaðilar hafa tekið sér stöðu í sjálfu hjarta þessarar umbreytingar. Við, almennir borgarar, verðum að treysta því að samskipti okkar við innlend fjármálafyrirtæki séu örugg og varin trúnaði, í samræmi við lög og siðferðilega ábyrgð. Sendir maður bara viðhengi með tölvupósti á netfang bankans? Þegar einstaklingar senda fyrirspurnir í gegnum vefgáttir fjármálafyrirtækja og lánshæfnimatsaðila, gáttir sem ætlaðar eru til að tryggja öryggi viðkvæmra fjárhagsupplýsinga, vill svo oft til að kerfið sjálft sendi afrit skilaboðanna sjálfkrafa á almenn netföng notenda. Fáum neytendum, sem eiga í einstaklingsviðskiptum við þessi fyrirtæki, gefst kostur á að afþakka slíka sjálfvirka afritun eða að óska svars gegnum öruggt kerfi. Að auki bjóða fjölmörg fjármálafyrirtæki hérlendis neytendum ekki upp á slíkar öruggar samskiptagáttir. Við erum öll um borð í sama bát Einstaklingar neyðast til að senda viðkvæmar fyrirspurnir á almenn netföng fjármálafyrirtækja án nokkurrar vissu um hver les skilaboðin eða hversu lengi þau hvíla í pósthólfi fyrirtækisins. Þar með er stafrænu öryggi trúnaðarupplýsinga aflétt. Í kjölfarið berast svör sömu fjármálafyrirtækja á almenn netföng notenda í stað þess að fara gegnum lokað samskiptakerfi, á borð við öryggisgátt Heilsuveru. Hér á ég við alla innlenda viðskiptabanka, sparisjóði og lánshæfnimatsaðila – án þess að gera greinarmun á því hver eigi í hlut. Við erum öll um borð í sama bát. Afrituð og áframsend trúnaðargögn geta gleymst í pósthólfi Almenn pósthólf búa yfir veikari öryggisvörnum, sérstaklega ef notendur nýta hvorki tveggja þátta auðkenningu né dulkóðun. Afrituð og áframsend skilaboð, sem innihalda viðkvæmar fjárhagsupplýsingar, geta því safnast upp í pósthólfum og legið þar óvarin árum saman. Verði almennt pósthólf fyrir innbroti verða þessi gögn aðgengileg óviðkomandi aðilum, sem getur leitt til auðkennisþjófnaðar, fjármálamisferlis og valdið einstaklingum óafturkræfum skaða. Að auki geta notendur, óviljandi, áframsent sjálfvirk skilaboð úr eigin pósthólfi. Með þeirri aðgerð missa þeir endanlega stjórn á öryggi upplýsinganna, sem hægt er að áframsenda og vinna úr í hið óendanlega. Í faglegu starfsumhverfi er einnig hætta á að slík skilaboð, þ.e. afrit fyrirspurna einstaklinga sem send eru frá vinnunetföngum, verði hluti af víðfeðmu gagnasafni fyrirtækja og hvíli þar án skýrra aðgangstakmarkana. Hvað merkir óveruleg áhætta? Hér má jafnvel spyrja hvort fjármálafyrirtæki fullnægi kröfum 27. gr. laga um persónuvernd nr. 90/2018, þar sem þeim er gert að gera „viðeigandi tæknilegar og skipulagslegar ráðstafanir til að tryggja viðunandi öryggi persónuupplýsinga“. Samkvæmt lögunum skulu slíkar ráðstafanir byggja á áhættumati sem tekur mið af eðli, umfangi, samhengi og tilgangi vinnslunnar, sem og þeirri áhættu – mismunandi líklegri og misalvarlegri – sem steðjar að réttindum og frelsi einstaklinga. Ef upp kemur öryggisbrestur, þ.e. að persónuupplýsingar séu gerðar aðgengilegar óviðkomandi eða að öryggi þeirra sé verulega ógnað, ber ábyrgðaraðila að tilkynna bæði Persónuvernd og viðkomandi einstaklingum án ótilhlýðilegrar tafar, og eigi síðar en innan 72 klst., nema ljóst sé að áhættan sé óveruleg. Meðan ekki er tryggð örugg boðleið fyrir fyrirspurnir einstaklinga og svör sérfræðinga á einstaklingssviði fjármálafyrirtækja er hins vegar erfitt að greina með skýrum hætti hvenær, hvernig og hverjum beri að tilkynna slíkan öryggisbrest. Stafrænt viðmót Heilsuveru er til fyrirmyndar Örugg samskipti milli heilbrigðisstarfsfólks og skjólstæðinga í gegnum Heilsuveru fara fram í lokuðum gagnagrunni, hvort sem um ræðir fyrirspurnir eða svör. Þegar notendur fá svar, berst þeim stutt tilkynning. Þeir staðfesta auðkenni sitt rafrænt og lesa skilaboðin í öruggu, lokuðu kerfi. Ég hvet fjármálafyrirtæki og lánshæfnimatsaðila til að taka örugga samskiptagátt Heilsuveru sér til fyrirmyndar og tryggja öllum einstaklingum sambærilega örugga boðleið svo ofangreind öryggisvá heyri loks sögunni til. Höfundur er almennur borgari og hvetur fjármálafyrirtæki til að efla öryggisvarnir á sviði einstaklingsviðskipta. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Stafræn þróun Mest lesið Frístundastyrkur fyrir 67 ára og eldri! Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Ísland í skjóli grænnar orku Jón Gunnarsson Skoðun Húsfélagið Jens Garðar Helgason Skoðun Sterkari saman á óvissutímum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Þörf á tafarlausum framkvæmdum í samgöngumálum Hafnfirðinga Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Hvað með heilaheilsu? Kolfinna Þórisdóttir Skoðun Í minningu Jürgen Habermas, eins mesta hugsuðar samtímans Maximilian Conrad Skoðun Mannúðlegt, skynsamlegt og betri meðferð á fjármunum ríkisins Skoðun Ábyrgð á brunavörnum í atvinnuhúsnæði Hrefna Sigurjónsdóttir Skoðun Að vita meira í dag en í gær Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Saman byggjum við von Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Í minningu Jürgen Habermas, eins mesta hugsuðar samtímans Maximilian Conrad skrifar Skoðun Húsfélagið Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sterkari saman á óvissutímum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ábyrgð á brunavörnum í atvinnuhúsnæði Hrefna Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Þörf á tafarlausum framkvæmdum í samgöngumálum Hafnfirðinga Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Að vita meira í dag en í gær Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Mannúðlegt, skynsamlegt og betri meðferð á fjármunum ríkisins skrifar Skoðun Hvað með heilaheilsu? Kolfinna Þórisdóttir skrifar Skoðun Frístundastyrkur fyrir 67 ára og eldri! Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ísland í skjóli grænnar orku Jón Gunnarsson skrifar Skoðun Tilfinningar sem okkar hærri leiðbeinendur Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Bítlakynslóðin úti í kuldanum á efri árum Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ákall til ráðherra menningarmála og borgarstjóra Reykjavíkur Frédéric Boyer skrifar Skoðun Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir,Harpa Halldórsdóttir,Jenný Magnúsdóttir skrifar Skoðun Tannheilsa má ekki gleymast Fríða Bogadóttir skrifar Skoðun Fyrningarreglur námslána og lagaskil nýrra laga Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Loksins fá sjónarmið Afstöðu hljómgrunn Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ungt fólk kemst ekki inn á húsnæðismarkaðinn Böðvar Ingi Guðbjartsson skrifar Skoðun Við erum í þessu saman Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar Skoðun Menningin á heima í Kórnum Svava H. Friðgeirsdóttir skrifar Skoðun Landakort samtímans og áttaviti sögunnar Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þétting byggðar og miðsókn – skipulagsstefna sem þjónar ekki öllum Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Smalaholtskógur: Náttúruperla eða fórnarkostur skipulags, og hver á að borga? Ómar Þór Kristinsson skrifar Skoðun Í stríði við náttúruna - baráttan um landið Ólafur Valsson skrifar Skoðun Íbúar njóti árangursins Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Unga fólkið ber byrðarnar Arnar Birkir Dansson skrifar Skoðun Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson,Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hugsanir okkar eru einkamál: Taugatækni, siðfræði og hugrænt frelsi María K. Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Yfirlýsing: Undirrituð beinir þessu erindi til allra starfandi banka, sparisjóða, lánshæfnimatsfyrirtækja og eftirlitsstofnana, auk félaga- og hagsmunasamtaka neytenda á innan íslenskrar lögsögu. Markmið er ekki að bera saman þjónustugæði fjármálafyrirtækja, heldur að hvetja alla aðila á fjármálamarkaði til að tryggja aukið stafrænt öryggi og vernd persónuupplýsinga í einstaklingsviðskiptum. Mér þykir brýnt að benda á alvarlegan öryggisbrest í stafrænum samskiptum fjármálafyrirtækja og lánshæfnimatsaðila, þar sem trúnaðarskilaboð sem send eru í gegnum lokaða samskiptagrunna eru sjálfvirkt afrituð og áframsend á almenn netföng einstaklinga. Meginboðskapur orða minna er að ítreka nauðsyn þess að tryggja örugg samskipti milli einstaklinga og fjármálageirans og hvetja til innleiðingar aukinna öryggisvarna í einstaklingsviðskiptum við fjármálafyrirtæki hér á landi. Við lifum á tímum þar sem stafrænar lausnir móta daglegt líf okkar. Fjármálafyrirtæki og lánshæfnimatsaðilar hafa tekið sér stöðu í sjálfu hjarta þessarar umbreytingar. Við, almennir borgarar, verðum að treysta því að samskipti okkar við innlend fjármálafyrirtæki séu örugg og varin trúnaði, í samræmi við lög og siðferðilega ábyrgð. Sendir maður bara viðhengi með tölvupósti á netfang bankans? Þegar einstaklingar senda fyrirspurnir í gegnum vefgáttir fjármálafyrirtækja og lánshæfnimatsaðila, gáttir sem ætlaðar eru til að tryggja öryggi viðkvæmra fjárhagsupplýsinga, vill svo oft til að kerfið sjálft sendi afrit skilaboðanna sjálfkrafa á almenn netföng notenda. Fáum neytendum, sem eiga í einstaklingsviðskiptum við þessi fyrirtæki, gefst kostur á að afþakka slíka sjálfvirka afritun eða að óska svars gegnum öruggt kerfi. Að auki bjóða fjölmörg fjármálafyrirtæki hérlendis neytendum ekki upp á slíkar öruggar samskiptagáttir. Við erum öll um borð í sama bát Einstaklingar neyðast til að senda viðkvæmar fyrirspurnir á almenn netföng fjármálafyrirtækja án nokkurrar vissu um hver les skilaboðin eða hversu lengi þau hvíla í pósthólfi fyrirtækisins. Þar með er stafrænu öryggi trúnaðarupplýsinga aflétt. Í kjölfarið berast svör sömu fjármálafyrirtækja á almenn netföng notenda í stað þess að fara gegnum lokað samskiptakerfi, á borð við öryggisgátt Heilsuveru. Hér á ég við alla innlenda viðskiptabanka, sparisjóði og lánshæfnimatsaðila – án þess að gera greinarmun á því hver eigi í hlut. Við erum öll um borð í sama bát. Afrituð og áframsend trúnaðargögn geta gleymst í pósthólfi Almenn pósthólf búa yfir veikari öryggisvörnum, sérstaklega ef notendur nýta hvorki tveggja þátta auðkenningu né dulkóðun. Afrituð og áframsend skilaboð, sem innihalda viðkvæmar fjárhagsupplýsingar, geta því safnast upp í pósthólfum og legið þar óvarin árum saman. Verði almennt pósthólf fyrir innbroti verða þessi gögn aðgengileg óviðkomandi aðilum, sem getur leitt til auðkennisþjófnaðar, fjármálamisferlis og valdið einstaklingum óafturkræfum skaða. Að auki geta notendur, óviljandi, áframsent sjálfvirk skilaboð úr eigin pósthólfi. Með þeirri aðgerð missa þeir endanlega stjórn á öryggi upplýsinganna, sem hægt er að áframsenda og vinna úr í hið óendanlega. Í faglegu starfsumhverfi er einnig hætta á að slík skilaboð, þ.e. afrit fyrirspurna einstaklinga sem send eru frá vinnunetföngum, verði hluti af víðfeðmu gagnasafni fyrirtækja og hvíli þar án skýrra aðgangstakmarkana. Hvað merkir óveruleg áhætta? Hér má jafnvel spyrja hvort fjármálafyrirtæki fullnægi kröfum 27. gr. laga um persónuvernd nr. 90/2018, þar sem þeim er gert að gera „viðeigandi tæknilegar og skipulagslegar ráðstafanir til að tryggja viðunandi öryggi persónuupplýsinga“. Samkvæmt lögunum skulu slíkar ráðstafanir byggja á áhættumati sem tekur mið af eðli, umfangi, samhengi og tilgangi vinnslunnar, sem og þeirri áhættu – mismunandi líklegri og misalvarlegri – sem steðjar að réttindum og frelsi einstaklinga. Ef upp kemur öryggisbrestur, þ.e. að persónuupplýsingar séu gerðar aðgengilegar óviðkomandi eða að öryggi þeirra sé verulega ógnað, ber ábyrgðaraðila að tilkynna bæði Persónuvernd og viðkomandi einstaklingum án ótilhlýðilegrar tafar, og eigi síðar en innan 72 klst., nema ljóst sé að áhættan sé óveruleg. Meðan ekki er tryggð örugg boðleið fyrir fyrirspurnir einstaklinga og svör sérfræðinga á einstaklingssviði fjármálafyrirtækja er hins vegar erfitt að greina með skýrum hætti hvenær, hvernig og hverjum beri að tilkynna slíkan öryggisbrest. Stafrænt viðmót Heilsuveru er til fyrirmyndar Örugg samskipti milli heilbrigðisstarfsfólks og skjólstæðinga í gegnum Heilsuveru fara fram í lokuðum gagnagrunni, hvort sem um ræðir fyrirspurnir eða svör. Þegar notendur fá svar, berst þeim stutt tilkynning. Þeir staðfesta auðkenni sitt rafrænt og lesa skilaboðin í öruggu, lokuðu kerfi. Ég hvet fjármálafyrirtæki og lánshæfnimatsaðila til að taka örugga samskiptagátt Heilsuveru sér til fyrirmyndar og tryggja öllum einstaklingum sambærilega örugga boðleið svo ofangreind öryggisvá heyri loks sögunni til. Höfundur er almennur borgari og hvetur fjármálafyrirtæki til að efla öryggisvarnir á sviði einstaklingsviðskipta.
Skoðun Þörf á tafarlausum framkvæmdum í samgöngumálum Hafnfirðinga Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir,Harpa Halldórsdóttir,Jenný Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Smalaholtskógur: Náttúruperla eða fórnarkostur skipulags, og hver á að borga? Ómar Þór Kristinsson skrifar
Skoðun Hugsanir okkar eru einkamál: Taugatækni, siðfræði og hugrænt frelsi María K. Jónsdóttir skrifar