Fagmennska sem skiptir máli Bryndís Einarsdóttir skrifar 28. maí 2026 10:30 Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Skoðun Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason skrifar Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Sjá meira
Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar