Lýðræði og samfélagsmiðlar Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar 25. október 2025 15:32 Ég tók þátt í málstofu á Arctic Circle sem Vestnorræna ráðið stóð fyrir og fjallaði um áskorun lítilla samfélaga og seiglu lýðræðisríkja á tíma upplýsingaóreiðu. Umræðan kjarnaðist um stöðu fjölmiðla í litlum samfélögum, samfélagsmiðla og áhrif þeirra á lýðræði. Í raun má segja að það sé sami kostnaður við það að reka vandaða og góða fréttastofu í litlum löndum eins og Grænlandi og Íslandi eins og í stærri löndum sem eru með mörgum sinnum fleiri íbúa, eins og kom fram í rannsókn Signe Ravn-Höjgaard sem tók einnig þátt í málstofunni. Aðkoma ríkisins að stuðningi við fjölmiðla er því mikilvæg. Oft hefur verið þörf á öflugum fjölmiðlum en sjaldan eins og nú þegar tveir þriðju þeirra sem neyta frétta gera það í gegnum samfélagsmiðla þar sem mikil upplýsingaóreiða ríkir, svo ekki sé talað um nú með tilkomu gervigreindar. Ég hef verið hugsi yfir ummælum sem rannsakandinn Carl Heath sem vinnur hjá Swedish Agency for Psychological Defence lét falla í málstofunni, en hann benti á að allir okkar helstu samfélagsmiðlar eru frá Bandaríkjunum, sem ekki er hægt að tala lengur um sem lýðræðisríki heldur ríki sem ber ýmis merki einræðisríkis. Helsti samskiptamáti lýðræðisríkja er þannig stjórnað frá ríki sem ekki er hægt að segja að sé lengur hreint og klárt lýðræðisríki. Þetta felur í sér raunverulegar ógnir. Er gott að samfélagssamtalið okkar sé á bandarískum miðlum? Sænski fræðimaðurinn Staffan I. Lindberg var sá sem Heath hafði fyrir þessari greiningu á stöðu stjórnarfars í Bandaríkjunum í dag. Lindberg er forstöðumaður Varieties of Democracy Institute, rannsóknarstofnun við Gautaborgarháskóla í Svíþjóð. Hún var stofnuð árið 2014 af hópi alþjóðlegra fræðimanna, undir forystu Staffans og starfar nú sem miðstöð fyrir stærstu og ítarlegustu gagnasöfnun um lýðræði í heiminum. Hún mælir stöðu lýðræðis í yfir 200 löndum með meira en 400 vísum sem snúa að allt frá kosningum og fjölmiðlafrelsi til réttarríkis og borgaralegra réttinda. Gögnin eru unnin í samstarfi við þúsundir fræðimanna, sérfræðinga og staðbundna matsaðila um allan heim og mynda þau grunninn að árlegri skýrslu rannsóknarstofnunarinnar, sem sýnir þróun lýðræðis og einræðis á heimsvísu. Samkvæmt nýjustu skýrslu frá árinu 2025 sem ber heitið 25 Years of Autocratization - Democracy Trumped? er lýðræði um allan heim á hraðri niðurleið og fjöldi ríkja sem feta nú veg aflýðræðisvæðingar (e.autocratization) hefur aukist. Skoðana- og fjölmiðlafrelsi skerðist í fleiri ríkjum en nokkru sinni fyrr og upplýsingaóreiða sem er meðal annars af hálfu stjórnvalda ásamt skautun eru lykilorsök fyrir þessum vexti. “Disinformation, media capture, and increasing polarization are key drivers of democratic decline, eroding trust and enabling executive aggrandizement.” Það er sögulegur viðsnúningur í gangi. Við lifum á tíma þar sem meirihluti mannkyns býr í einræðisríkjum, ekki lýðræðisríkjum og veiku lýðræðisríkin eru ekki lengur bundin við ungar eða brothættar lýðæðisþjóðir, heldur ná til kjarna lýðræðis vestræns heims. Upplýsingaóreiða og skautun brjóta niður traustið sem lýðræði byggir á og býr til þennan jarðveg fyrir einræðistilburði. Það er mikilvægt að við meðtökum þetta nú þegar sömu öfl reyna að ryðja sér til rúms í íslenskum stjórnmálum, alandi á upplýsingaóreiðu og reyna af öllum mætti að auka á sundrungu samfélagsins. Hvernig er best að bregðast við? Samkvæmt fyrrgreindri skýrslu þá verður að stemma stigu við vaxandi aflýðræðisvæðingu og til þess þá þurfa ríki að efla lýðræðislegt viðnám innan frá. Það felur í sér að styrkja sjálfstæði dómskerfisins, vernda akademískt frelsi, skapa rými fyrir virkt borgaralegt samfélag sem getur veitt stjórnvöldum aðhald og síðast en ekki síst tryggja fjölbreytta og óháða fjölmiðla. Áskoranir samtímans kalla á breytta nálgun stjórnvalda við stefnumótun á sviði fjölmiðlunar. Nú er unnið að fyrstu fjölmiðlastefnu stjórnvalda í menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðuneytinu, þar sem markmið og áherslur til næstu fimm ára verða mótuð. Fjölmiðlastefnan verður lögð fram í janúar samkvæmt þingmálaskrá ríkisstjórnarinnar. Það má einnig velta fyrir sér hvort að það sé orðin þörf á að horfa á samfélagsmiðla sem hluta af mikilvægum innviðum landsins. Þarna mótast lýðræðisleg umræða að mjög miklu leyti og ljóst að utanaðkomandi öfl geta vel og hafa haft áhrif á lýðræðið í ólíkum löndum. Á meðal spurninga sem vöknuðu í umræðunni í málstofunni voru hvort þörf væri á því að búa til ríkisrekinn samfélagsmiðil eða hvort lýðræðisríki sem er annt um að halda í sín gildi taki sig saman og búi til samfélagsmiðil? Þetta er ef til vill umhugsunarvert. Lítil samfélög eins og Grænland, Ísland og Færeyjar eru sérstaklega viðkvæm fyrir þessum áhrifum, en það eru líka tækifæri fólgin í smæð þessara samfélaga. Samfylkingin hefur markvisst unnið með það undanfarin ár að efla samtal við íbúa landsins og nú er nýfarið af stað verkefni hjá okkur þar sem við göngum í hús um allt land og eigum milliliðalaust samtal við fólkið í landinu, fólkið sem við erum í þjónustu fyrir. Nú þegar þetta er skrifað höfum við heimsótt íbúa í Sandgerði, Þorlákshöfn og í Hafnarfirði og allsstaðar hefur fólk tekið vel á móti okkur og greinilegt að það vill vera í góðum tengslum við fólkið sem ber ábyrgð á rekstri samfélagsins. Ég vil nota tækifærið og þakka fyrir þessar góðu móttökur og ég hlakka til áframhaldandi samtals. Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ása Berglind Hjálmarsdóttir Samfylkingin Alþingi Samfélagsmiðlar Mest lesið Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hækkun matarverðs lífeyrisþega á undan innri úttekt Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Sjá meira
Ég tók þátt í málstofu á Arctic Circle sem Vestnorræna ráðið stóð fyrir og fjallaði um áskorun lítilla samfélaga og seiglu lýðræðisríkja á tíma upplýsingaóreiðu. Umræðan kjarnaðist um stöðu fjölmiðla í litlum samfélögum, samfélagsmiðla og áhrif þeirra á lýðræði. Í raun má segja að það sé sami kostnaður við það að reka vandaða og góða fréttastofu í litlum löndum eins og Grænlandi og Íslandi eins og í stærri löndum sem eru með mörgum sinnum fleiri íbúa, eins og kom fram í rannsókn Signe Ravn-Höjgaard sem tók einnig þátt í málstofunni. Aðkoma ríkisins að stuðningi við fjölmiðla er því mikilvæg. Oft hefur verið þörf á öflugum fjölmiðlum en sjaldan eins og nú þegar tveir þriðju þeirra sem neyta frétta gera það í gegnum samfélagsmiðla þar sem mikil upplýsingaóreiða ríkir, svo ekki sé talað um nú með tilkomu gervigreindar. Ég hef verið hugsi yfir ummælum sem rannsakandinn Carl Heath sem vinnur hjá Swedish Agency for Psychological Defence lét falla í málstofunni, en hann benti á að allir okkar helstu samfélagsmiðlar eru frá Bandaríkjunum, sem ekki er hægt að tala lengur um sem lýðræðisríki heldur ríki sem ber ýmis merki einræðisríkis. Helsti samskiptamáti lýðræðisríkja er þannig stjórnað frá ríki sem ekki er hægt að segja að sé lengur hreint og klárt lýðræðisríki. Þetta felur í sér raunverulegar ógnir. Er gott að samfélagssamtalið okkar sé á bandarískum miðlum? Sænski fræðimaðurinn Staffan I. Lindberg var sá sem Heath hafði fyrir þessari greiningu á stöðu stjórnarfars í Bandaríkjunum í dag. Lindberg er forstöðumaður Varieties of Democracy Institute, rannsóknarstofnun við Gautaborgarháskóla í Svíþjóð. Hún var stofnuð árið 2014 af hópi alþjóðlegra fræðimanna, undir forystu Staffans og starfar nú sem miðstöð fyrir stærstu og ítarlegustu gagnasöfnun um lýðræði í heiminum. Hún mælir stöðu lýðræðis í yfir 200 löndum með meira en 400 vísum sem snúa að allt frá kosningum og fjölmiðlafrelsi til réttarríkis og borgaralegra réttinda. Gögnin eru unnin í samstarfi við þúsundir fræðimanna, sérfræðinga og staðbundna matsaðila um allan heim og mynda þau grunninn að árlegri skýrslu rannsóknarstofnunarinnar, sem sýnir þróun lýðræðis og einræðis á heimsvísu. Samkvæmt nýjustu skýrslu frá árinu 2025 sem ber heitið 25 Years of Autocratization - Democracy Trumped? er lýðræði um allan heim á hraðri niðurleið og fjöldi ríkja sem feta nú veg aflýðræðisvæðingar (e.autocratization) hefur aukist. Skoðana- og fjölmiðlafrelsi skerðist í fleiri ríkjum en nokkru sinni fyrr og upplýsingaóreiða sem er meðal annars af hálfu stjórnvalda ásamt skautun eru lykilorsök fyrir þessum vexti. “Disinformation, media capture, and increasing polarization are key drivers of democratic decline, eroding trust and enabling executive aggrandizement.” Það er sögulegur viðsnúningur í gangi. Við lifum á tíma þar sem meirihluti mannkyns býr í einræðisríkjum, ekki lýðræðisríkjum og veiku lýðræðisríkin eru ekki lengur bundin við ungar eða brothættar lýðæðisþjóðir, heldur ná til kjarna lýðræðis vestræns heims. Upplýsingaóreiða og skautun brjóta niður traustið sem lýðræði byggir á og býr til þennan jarðveg fyrir einræðistilburði. Það er mikilvægt að við meðtökum þetta nú þegar sömu öfl reyna að ryðja sér til rúms í íslenskum stjórnmálum, alandi á upplýsingaóreiðu og reyna af öllum mætti að auka á sundrungu samfélagsins. Hvernig er best að bregðast við? Samkvæmt fyrrgreindri skýrslu þá verður að stemma stigu við vaxandi aflýðræðisvæðingu og til þess þá þurfa ríki að efla lýðræðislegt viðnám innan frá. Það felur í sér að styrkja sjálfstæði dómskerfisins, vernda akademískt frelsi, skapa rými fyrir virkt borgaralegt samfélag sem getur veitt stjórnvöldum aðhald og síðast en ekki síst tryggja fjölbreytta og óháða fjölmiðla. Áskoranir samtímans kalla á breytta nálgun stjórnvalda við stefnumótun á sviði fjölmiðlunar. Nú er unnið að fyrstu fjölmiðlastefnu stjórnvalda í menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðuneytinu, þar sem markmið og áherslur til næstu fimm ára verða mótuð. Fjölmiðlastefnan verður lögð fram í janúar samkvæmt þingmálaskrá ríkisstjórnarinnar. Það má einnig velta fyrir sér hvort að það sé orðin þörf á að horfa á samfélagsmiðla sem hluta af mikilvægum innviðum landsins. Þarna mótast lýðræðisleg umræða að mjög miklu leyti og ljóst að utanaðkomandi öfl geta vel og hafa haft áhrif á lýðræðið í ólíkum löndum. Á meðal spurninga sem vöknuðu í umræðunni í málstofunni voru hvort þörf væri á því að búa til ríkisrekinn samfélagsmiðil eða hvort lýðræðisríki sem er annt um að halda í sín gildi taki sig saman og búi til samfélagsmiðil? Þetta er ef til vill umhugsunarvert. Lítil samfélög eins og Grænland, Ísland og Færeyjar eru sérstaklega viðkvæm fyrir þessum áhrifum, en það eru líka tækifæri fólgin í smæð þessara samfélaga. Samfylkingin hefur markvisst unnið með það undanfarin ár að efla samtal við íbúa landsins og nú er nýfarið af stað verkefni hjá okkur þar sem við göngum í hús um allt land og eigum milliliðalaust samtal við fólkið í landinu, fólkið sem við erum í þjónustu fyrir. Nú þegar þetta er skrifað höfum við heimsótt íbúa í Sandgerði, Þorlákshöfn og í Hafnarfirði og allsstaðar hefur fólk tekið vel á móti okkur og greinilegt að það vill vera í góðum tengslum við fólkið sem ber ábyrgð á rekstri samfélagsins. Ég vil nota tækifærið og þakka fyrir þessar góðu móttökur og ég hlakka til áframhaldandi samtals. Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar.
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun
Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun