Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir skrifar 5. júní 2026 14:00 Ég skrifa þetta vegna þess að enn á ný eru Grindvíkingar látnir sitja uppi með fleiri spurningar en svör. Nú hefur verið tilkynnt að frá og með 1. september verði heimild hollvina til dvalar í eignum sínum takmörkuð við 12 nætur á mánuði. Ég verð að viðurkenna að ég skil ekki rökin. Ef Grindavík er of hættuleg fyrir fólk til að dvelja þar, af hverju eru þá 12 nætur í lagi? Hvað gerir þessar 12 nætur öruggari en nóttina þar á eftir? Ef hættan er raunverulega sú sama alla daga ársins, af hverju eru mörkin dregin nákvæmlega þarna? Þetta eru eðlilegar spurningar sem fólk á rétt á að fá svör við. Það sem gerir þetta enn erfiðara að skilja er að reglurnar virðast ekki gilda jafnt fyrir alla. Fólk býr í Grindavík. Fólk leigir húsnæði í Grindavík. Fyrirtæki starfa í Grindavík. Ferðamenn gista í Grindavík. Við búum öll við sömu náttúruvá. Við fáum sömu upplýsingar frá vísindamönnum. Við öll fáum sömu viðvaranir frá lögreglu og almannavörnum. Samt virðast aðrar reglur gilda um þá sem gerðu samninga við Þórkötlu. Hvernig getur hættan verið mismunandi eftir því hver á húsið eða hver leigusalinn er? Ég skil það ekki. Það sem mér finnst hvað erfiðast að skilja er að stjórnvöld hafa ekki bara talað um uppbyggingu, þau hafa beinlínis hvatt til hennar. Þeir styrkir sem hafa verið í boði fyrir fyrirtæki í Grindavík hafa ekki verið gjafir. Í flestum tilfellum hefur fólk þurft sjálft að leggja fram 50 til 70 % af kostnaðinum. Það hefur þurft að taka lán, skuldsetja sig og leggja eigið fé undir til að eiga möguleika á styrk. Það var heldur ekki hægt að sækja um þessa styrki nema með skýra uppbyggingu í huga. Hugmyndin var að skapa ný störf, ný fyrirtæki og ný tækifæri í Grindavík. Við hjónin ákváðum að taka þá áhættu. Við fórum af stað með ný verkefni. Ég stofnaði Kvika Travel með það að markmiði að taka á móti litlum og meðalstórum hópum og bjóða upp á persónulega upplifun þar sem gestir fá að kynnast lífinu í Grindavík frá sjónarhóli heimamanna. Hugmyndin er að bjóða upp á heimsóknir og upplifanir þar sem ég, ásamt öðrum heimamönnum, segjum frá sögu bæjarins, rýmingunni, enduruppbyggingunni og því hvernig það er að lifa með náttúruöflunum á Reykjanesi.Auk þess er markmiðið að standa fyrir fjölbreyttum viðburðum yfir vetrartímann og bjóða upp á leiðsögn um Reykjanesið, þar sem áhersla er lögð á náttúru, sögu, menningu og einstaka upplifun sem aðeins heimamenn geta miðlað. Svo stofnuðum við Grindavík Bike Rental og erum að leggja lokahöndina í að opna Borg Studio & Café í Borgarhrauni 2. Við höfum lagt tíma, vinnu og fjármagn í að byggja upp framtíð sem okkur var sagt að væri þess virði að fjárfesta í. Sjálf hef ég eytt ótal klukkustundum í akstur milli sveitarfélaga. Ég hef verið fjarri fjölskyldunni til að halda rekstrinum gangandi. Ég hef lagt allt mitt í að halda áfram, þrátt fyrir allar þær áskoranir sem við höfum staðið frammi fyrir. Þess vegna spyr ég: Af hverju er verið að hvetja fólk til uppbyggingar ef markmiðið er ekki að fólk geti verið hér? Af hverju er verið að hvetja fólk til að taka lán og leggja allt sitt undir ef forsendunum er síðan breytt eftir á? Það sem gerir þetta enn furðulegra er að síðan þessir styrkir voru veittir hefur staðan að mörgu leyti batnað, ekki versnað. Það hefur ekki orðið nýtt gos og samfélagið hefur haldið áfram að byggjast upp. Við vitum öll að náttúruvá er enn til staðar. Enginn þarf að útskýra það fyrir Grindvíkingum. En af hverju erum við þá með stöðuga vöktun? Af hverju eru vísindamenn að fylgjast með þróuninni allan sólarhringinn? Af hverju eru lögregla, slökkvilið og almannavarnir til staðar? Er það ekki einmitt vegna þess að ef hætta skapast eiga þessir aðilar að geta gripið inn í og brugðist við? Undanfarið höfum við séð jarðskjálfta víða um land. Jarðskjálftar mælast reglulega á Suðurlandi og víðar. Á sama tíma hefur verið tiltölulega rólegt í Grindavík um langt skeið. Enginn getur fullyrt hvað náttúran gerir á morgun. Það vitum við betur en flestir. En fólk hlýtur samt að velta því fyrir sér á hvaða forsendum þessar ákvarðanir eru teknar og hvers vegna mismunandi reglur gilda um fólk sem býr við sömu aðstæður. Ég er ekki að biðja um að hættan sé hundsuð. Ég er að biðja um skýr svör. Ég er að biðja um jafnræði. Ég er að biðja um að orð og gjörðir fari saman. Ef markmiðið er að byggja upp Grindavík þarf fólk að vita hvert stefnan er. Ef markmiðið er að fólk geti snúið aftur þarf að segja það skýrt. Ef markmiðið er annað eigum við líka rétt á að vita það. Það sem er erfiðast fyrir fólk er ekki óvissan í náttúrunni. Það er óvissan sem skapast þegar skilaboð stjórnvalda virðast breytast aftur og aftur. Við Grindvíkingar höfum sýnt ótrúlega þolinmæði. Við höfum hlustað á sérfræðinga, farið eftir fyrirmælum og lagt okkar af mörkum til að halda samfélaginu gangandi við afar erfiðar aðstæður. En þolinmæðin er ekki endalaus. Við erum ekki hætt. Við munum standa saman eins og við höfum alltaf gert. Við munum halda áfram að byggja upp fyrirtæki, samfélag og framtíð. Við munum halda áfram að krefjast svara. Við munum halda áfram að krefjast sanngirni. Þetta snýst ekki bara um Grindvík. Þetta snýst um traust. Þetta snýst um jafnræði. Þetta snýst um rétt fólks til að taka upplýstar ákvarðanir um eigið líf. Við biðjum ekki um sérmeðferð. Við biðjum einfaldlega um að sömu reglur gildi fyrir alla og að forsendum sé ekki breytt eftir að fólk hefur lagt eigið fé, tekið lán og lagt framtíð sína undir. Að lokum langar mig að minna fólk á að Grindavík er enn lifandi samfélag. Þrátt fyrir allt sem á undan er gengið er hér enn fólk sem vinnur, rekur fyrirtæki, tekur á móti gestum og heldur samfélaginu gangandi. Um helgina verður sjómannadagshelgi í Grindavík og ég hvet alla sem hafa tök á að kíkja í heimsókn. Það verður fjölbreytt dagskrá fyrir alla fjölskylduna, skemmtun fyrir börn og fullorðna, tónleikar á Bryggjunni og fullt af lífi í bænum. Komið til Grindavíkur, hittið fólkið, upplifið samfélagið og sjáið með eigin augum að hér er enn kraftur, samstaða og framtíðarsýn. Við Grindvíkingar höfum aldrei gefist upp og við ætlum ekki að gera það núna heldur. Áfram Grindavík. #ViðErumGrindavík Höfundur er eigandi Grindavík Guesthouse. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Sjá meira
Ég skrifa þetta vegna þess að enn á ný eru Grindvíkingar látnir sitja uppi með fleiri spurningar en svör. Nú hefur verið tilkynnt að frá og með 1. september verði heimild hollvina til dvalar í eignum sínum takmörkuð við 12 nætur á mánuði. Ég verð að viðurkenna að ég skil ekki rökin. Ef Grindavík er of hættuleg fyrir fólk til að dvelja þar, af hverju eru þá 12 nætur í lagi? Hvað gerir þessar 12 nætur öruggari en nóttina þar á eftir? Ef hættan er raunverulega sú sama alla daga ársins, af hverju eru mörkin dregin nákvæmlega þarna? Þetta eru eðlilegar spurningar sem fólk á rétt á að fá svör við. Það sem gerir þetta enn erfiðara að skilja er að reglurnar virðast ekki gilda jafnt fyrir alla. Fólk býr í Grindavík. Fólk leigir húsnæði í Grindavík. Fyrirtæki starfa í Grindavík. Ferðamenn gista í Grindavík. Við búum öll við sömu náttúruvá. Við fáum sömu upplýsingar frá vísindamönnum. Við öll fáum sömu viðvaranir frá lögreglu og almannavörnum. Samt virðast aðrar reglur gilda um þá sem gerðu samninga við Þórkötlu. Hvernig getur hættan verið mismunandi eftir því hver á húsið eða hver leigusalinn er? Ég skil það ekki. Það sem mér finnst hvað erfiðast að skilja er að stjórnvöld hafa ekki bara talað um uppbyggingu, þau hafa beinlínis hvatt til hennar. Þeir styrkir sem hafa verið í boði fyrir fyrirtæki í Grindavík hafa ekki verið gjafir. Í flestum tilfellum hefur fólk þurft sjálft að leggja fram 50 til 70 % af kostnaðinum. Það hefur þurft að taka lán, skuldsetja sig og leggja eigið fé undir til að eiga möguleika á styrk. Það var heldur ekki hægt að sækja um þessa styrki nema með skýra uppbyggingu í huga. Hugmyndin var að skapa ný störf, ný fyrirtæki og ný tækifæri í Grindavík. Við hjónin ákváðum að taka þá áhættu. Við fórum af stað með ný verkefni. Ég stofnaði Kvika Travel með það að markmiði að taka á móti litlum og meðalstórum hópum og bjóða upp á persónulega upplifun þar sem gestir fá að kynnast lífinu í Grindavík frá sjónarhóli heimamanna. Hugmyndin er að bjóða upp á heimsóknir og upplifanir þar sem ég, ásamt öðrum heimamönnum, segjum frá sögu bæjarins, rýmingunni, enduruppbyggingunni og því hvernig það er að lifa með náttúruöflunum á Reykjanesi.Auk þess er markmiðið að standa fyrir fjölbreyttum viðburðum yfir vetrartímann og bjóða upp á leiðsögn um Reykjanesið, þar sem áhersla er lögð á náttúru, sögu, menningu og einstaka upplifun sem aðeins heimamenn geta miðlað. Svo stofnuðum við Grindavík Bike Rental og erum að leggja lokahöndina í að opna Borg Studio & Café í Borgarhrauni 2. Við höfum lagt tíma, vinnu og fjármagn í að byggja upp framtíð sem okkur var sagt að væri þess virði að fjárfesta í. Sjálf hef ég eytt ótal klukkustundum í akstur milli sveitarfélaga. Ég hef verið fjarri fjölskyldunni til að halda rekstrinum gangandi. Ég hef lagt allt mitt í að halda áfram, þrátt fyrir allar þær áskoranir sem við höfum staðið frammi fyrir. Þess vegna spyr ég: Af hverju er verið að hvetja fólk til uppbyggingar ef markmiðið er ekki að fólk geti verið hér? Af hverju er verið að hvetja fólk til að taka lán og leggja allt sitt undir ef forsendunum er síðan breytt eftir á? Það sem gerir þetta enn furðulegra er að síðan þessir styrkir voru veittir hefur staðan að mörgu leyti batnað, ekki versnað. Það hefur ekki orðið nýtt gos og samfélagið hefur haldið áfram að byggjast upp. Við vitum öll að náttúruvá er enn til staðar. Enginn þarf að útskýra það fyrir Grindvíkingum. En af hverju erum við þá með stöðuga vöktun? Af hverju eru vísindamenn að fylgjast með þróuninni allan sólarhringinn? Af hverju eru lögregla, slökkvilið og almannavarnir til staðar? Er það ekki einmitt vegna þess að ef hætta skapast eiga þessir aðilar að geta gripið inn í og brugðist við? Undanfarið höfum við séð jarðskjálfta víða um land. Jarðskjálftar mælast reglulega á Suðurlandi og víðar. Á sama tíma hefur verið tiltölulega rólegt í Grindavík um langt skeið. Enginn getur fullyrt hvað náttúran gerir á morgun. Það vitum við betur en flestir. En fólk hlýtur samt að velta því fyrir sér á hvaða forsendum þessar ákvarðanir eru teknar og hvers vegna mismunandi reglur gilda um fólk sem býr við sömu aðstæður. Ég er ekki að biðja um að hættan sé hundsuð. Ég er að biðja um skýr svör. Ég er að biðja um jafnræði. Ég er að biðja um að orð og gjörðir fari saman. Ef markmiðið er að byggja upp Grindavík þarf fólk að vita hvert stefnan er. Ef markmiðið er að fólk geti snúið aftur þarf að segja það skýrt. Ef markmiðið er annað eigum við líka rétt á að vita það. Það sem er erfiðast fyrir fólk er ekki óvissan í náttúrunni. Það er óvissan sem skapast þegar skilaboð stjórnvalda virðast breytast aftur og aftur. Við Grindvíkingar höfum sýnt ótrúlega þolinmæði. Við höfum hlustað á sérfræðinga, farið eftir fyrirmælum og lagt okkar af mörkum til að halda samfélaginu gangandi við afar erfiðar aðstæður. En þolinmæðin er ekki endalaus. Við erum ekki hætt. Við munum standa saman eins og við höfum alltaf gert. Við munum halda áfram að byggja upp fyrirtæki, samfélag og framtíð. Við munum halda áfram að krefjast svara. Við munum halda áfram að krefjast sanngirni. Þetta snýst ekki bara um Grindvík. Þetta snýst um traust. Þetta snýst um jafnræði. Þetta snýst um rétt fólks til að taka upplýstar ákvarðanir um eigið líf. Við biðjum ekki um sérmeðferð. Við biðjum einfaldlega um að sömu reglur gildi fyrir alla og að forsendum sé ekki breytt eftir að fólk hefur lagt eigið fé, tekið lán og lagt framtíð sína undir. Að lokum langar mig að minna fólk á að Grindavík er enn lifandi samfélag. Þrátt fyrir allt sem á undan er gengið er hér enn fólk sem vinnur, rekur fyrirtæki, tekur á móti gestum og heldur samfélaginu gangandi. Um helgina verður sjómannadagshelgi í Grindavík og ég hvet alla sem hafa tök á að kíkja í heimsókn. Það verður fjölbreytt dagskrá fyrir alla fjölskylduna, skemmtun fyrir börn og fullorðna, tónleikar á Bryggjunni og fullt af lífi í bænum. Komið til Grindavíkur, hittið fólkið, upplifið samfélagið og sjáið með eigin augum að hér er enn kraftur, samstaða og framtíðarsýn. Við Grindvíkingar höfum aldrei gefist upp og við ætlum ekki að gera það núna heldur. Áfram Grindavík. #ViðErumGrindavík Höfundur er eigandi Grindavík Guesthouse.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun