Stöðugleiki sem viðmið Arnar Laxdal skrifar 23. desember 2025 11:02 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Snæfellsbær Mest lesið Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir Skoðun Börn í Laugardal fá ekki heitan mat í skólanum Jakob Jakobsson Skoðun Blá útivist – sóknarfæri lýðheilsu Jón Pálsson Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir Skoðun Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Glufur í farsældinni: Helmingur stuðningsnets barns úti í kuldanum Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir skrifar Skoðun Öflugt atvinnulíf á Akureyri Ragnar Sverrisson skrifar Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íþróttir, lýðheilsa og forvarnir Kristján Davíð Sigurjónsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Stórasta Árborg í heimi? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Blá útivist – sóknarfæri lýðheilsu Jón Pálsson skrifar Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson skrifar Skoðun Kerfið sem á að vernda börnin en bregst þeim Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Er kennari ógn fyrir að trúa börnum sem segja frá ofbeldi? Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar Skoðun Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar Skoðun Hinn þríklofni Jóhann Páll Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Skoðun Áskoranir Ísafjarðarbæjar í húsnæðismálum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Fjármagn í þágu fjölskyldna Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Allir eru jafnir en enginn fær að blómstra Bessí Þóra Jónsdóttir skrifar Skoðun Hólastóllinn Hjalti Pálsson skrifar Skoðun 8. sætið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Tölum hátt og stolt um frið, segjum nei við hervæðingunni Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Íþróttamannvirki til sölu fyrir atkvæði Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Börnin fyrst – fjármögnun til framtíðar Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Guðmundur Fylkisson skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ.
Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar
Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar
Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar
Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar
Skoðun Börnin fyrst – fjármögnun til framtíðar Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Guðmundur Fylkisson skrifar