Mega Birta og Stein sitja við fullorðinsborðið? Dagbjört Hákonardóttir og Gunnar Örn Stephensen skrifa 20. janúar 2026 13:30 Það eru sveitarstjórnarkosningar í aðsigi og það þýðir aðeins eitt: Ungt fólk kemst loksins á dagskrá hjá stjórnmálafólki og það er bitist um athyglina. Þessu sama dagskrárvaldi fólksins sem á að erfa landið lýkur hins vegar oftar en ekki um leið og talið er upp úr kjörkössunum. Þetta verða allir stjórnmálaflokkar að taka til sín að einhverju leyti. Ríkisstjórnin leggur reyndar sitt af mörkum til málaflokksins með því að eiga frumkvæði að samvinna við Reykjavíkurborg í húsnæðismálum sem mun auðvelda ungu fólki að eignast húsnæði. Við þurfum hin vegar að gera meira. Þannig þurfum við að fjölga þeim sætum sem raunverulega bjóðast ungu fólki við stóra borðið. Hvaða fólk er þetta? Oft er talað niður til ungliðastarfs í stjórnmálum. Almennt er miðað við að fólk á aldrinum 18-35 ára teljist til ungra kjósenda og þar með ungliða í stjórnmálaflokkum. Fjölmörg dæmi eru þess að yngri einstaklingar alveg niður í 15 ára gangi taki þátt í stjórnmálastarfi og því á að fagna. Enn aðrir lifa í afneitun um að teljast ekki lengur til ungliða fram yfir fertugt líkt og annar greinarhöfunda gengst fúslega við. Þær stjórnmálahreyfingar sem hafa til þess fjölda og burði vita að sterk ungliðahreyfing er forsenda öflugrar grasrótar, sjálfbærrar endurnýjunar í starfinu og nauðsynlegs aðhalds. Virtustu og farsælustu stjórnmálamenn okkar jafnaðarmanna á alþjóðasviðinu hafa lýst því að bakgrunnur þeirra úr ungliða- og háskólapólitík hafi gert þau að betri leiðtogum og gert þeim kleift að hafa betri og dýpri skilning á athugasemdum og gagnrýni úr röðum ungs fólks þegar í valdastól er komið. Hér má nefna stjórnmálafólk á borð við Jens Stoltenberg fyrrverandi forsætisráðherra og núverandi fjármálaráðherra Noregs, Magdalenu Andersson fyrrverandi forsætisráðherra Svíþjóðar og leiðtogi stjórnarandstöðunnar þar í landi, Mette Frederiksen forsætisráðherra Danmerkur og Sönnu Marin, fyrrverandi forsætisráðherra Finnlands. Af hverju skiptir rödd þeirra máli? Samfylkingin – jafnaðarflokkur Íslands hefur almennt mælst stærsti stjórnmálaflokkur landsins í hartnær þrjú ár. Þessi mikla velgengni er ekki sjálfsprottin heldur afrakstur áralangrar vinnu og leitar inn á við. Það má líka horfa til þess að stuðningur við endurnýjun forystu Samfylkingarinnar og kjör Kristrúnar Frostadóttur barst ekki síst úr öflugri ungliðahreyfingu – Ungu jafnaðarfólki – sem mörg lögðu á sig mikla vinnu til að veita ungum hagfræðingi brautargengi til að leiða annan lista flokksins í Reykjavík fyrir alþingiskosningarnar 2021. Velgengni Samfylkingarinnar sem stjórnmálaflokks hefur jafnframt falist stöðugu í samtali við hinn almenna kjósenda – fólkið í landinu þar sem það er fyrir statt. Þá skiptir máli að tala við alla hópa og ná til þeirra. Við gerum það ekki jafn vel ef framboðslistarnir okkar um allt land endurspegla ekki ábyrgð og hlutdeild ungs fólks i lýðræðissamfélaginu sem við ætlum að rækta og viðhalda. Hér er enginn að segja að fólk sem ekki tók þátt í ungliðahreyfingum eða er komið yfir miðjan aldur geti ekki haldið málefnum ungra á lofti eða eigi ekki erindi. Ungt fólk þarf hins vegar líka að eiga sæti við borðið - ekki síst í jafnaðarmannaflokki sem ræktar sína grasrót vel. Er nauðsynlegt að kjósa þau? Samkvæmt tölum Hagstofunnar voru íbúar Reykjavíkurborgar í upphafi síðasta árs 138.772 talsins. Þar af eru íbúar á aldrinum 18-35 ára 37.645. Ætla má að ungt fólk telji að minnsta kosti fjórðung kjósenda til borgarstjórnarkosninganna sem fara fram í maí, með fyrirvara um að hlutfallið endurspegli fjölda kjörgengra í kjörskránni í vor. Fæstir hafa gert upp endanlegan hug sinn, en málefnin sem fá að ráða för munu snúast að miklu leyti um hagsmuni ungs fólks sem þarf á stuðningi samfélagsins til að standa undir þeirri ábyrgð sem þeim er sannarlega falin í sínu daglega lífi. Hver eru málin? Ungt jafnaðarfólk í Reykjavík hefur nú tekið höndum saman til stuðnings Bjarnveigu Birtu Bjarnadóttur rekstrarstjóra í 3. sæti og Stein Olav Romslo stærðfræðikennara í 4. sæti. Borgarstjórnarflokkur Samfylkingarinnar myndi njóta góðs af öflugum fulltrúum með sterkan bakgrunn í grasrótarstarf flokksins sem og atvinnulífinu. Mestu máli skiptir að þau upplifa sjálf þær áskoranir sem ungar fjölskyldur í Reykjavík kljást við dag frá degi. Við jafnaðarmenn eigum að hafna vaxandi stéttaskiptingu og stemma stigu við misskiptingu gæðanna sem heldur áfram að aukast um allan heim - ójöfnuði sem bitnar allra verst á ungu fólki. Ekkert um ungt fólk án ungs fólks. Við viljum sjá Birtu og Stein við stóra borðið. Dagbjört er þingmaður Samfylkingarinnar í Reykjavíkurkjördæmi norður og sat í stjórn Ungs jafnaðarfólks 2003-2006. Gunnar Örn er meistaranemi og sat í stjórn Ungs Jafnaðarfólks 2021-2024. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dagbjört Hákonardóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Bless tollfrjálsu Temu, Shein og Alibaba Jón Pétur Zimsen Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun Temu-pakkar JP Zimsen eða alvöru hagsmunir Íslands Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson Skoðun Skoðun Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann skrifar Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason skrifar Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar Skoðun Temu-pakkar JP Zimsen eða alvöru hagsmunir Íslands Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Bless tollfrjálsu Temu, Shein og Alibaba Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun En stelirðu miklu... Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Menntun fyrir mennsku Fanney Dóróthe Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ekki má draga víðtækar ályktanir af veikum gögnum Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðadóttir skrifar Skoðun Krónuskatturinn á kynslóðirnar: mesti skattur Íslandssögunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir Daníel Ágúst Gautason skrifar Skoðun Minnir á kafla úr bók Franz Kafka Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Kannski erum við að spyrja rangra spurninga Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun „Að deila og drottna“ - hugleiðingar miðaldra konu að kvöldlagi Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Þegar maður gengur gegn eigin gildum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Er ekki komið gott af því að mæta í sumarfrí eins og sími á 2% rafhlöðu? Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hvernig fyrirbyggjum við heimilisleysi eftir meðferð vegna vímuefnaröskunar? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Dulinn kostnaður við kreditkortið þitt Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Það eru sveitarstjórnarkosningar í aðsigi og það þýðir aðeins eitt: Ungt fólk kemst loksins á dagskrá hjá stjórnmálafólki og það er bitist um athyglina. Þessu sama dagskrárvaldi fólksins sem á að erfa landið lýkur hins vegar oftar en ekki um leið og talið er upp úr kjörkössunum. Þetta verða allir stjórnmálaflokkar að taka til sín að einhverju leyti. Ríkisstjórnin leggur reyndar sitt af mörkum til málaflokksins með því að eiga frumkvæði að samvinna við Reykjavíkurborg í húsnæðismálum sem mun auðvelda ungu fólki að eignast húsnæði. Við þurfum hin vegar að gera meira. Þannig þurfum við að fjölga þeim sætum sem raunverulega bjóðast ungu fólki við stóra borðið. Hvaða fólk er þetta? Oft er talað niður til ungliðastarfs í stjórnmálum. Almennt er miðað við að fólk á aldrinum 18-35 ára teljist til ungra kjósenda og þar með ungliða í stjórnmálaflokkum. Fjölmörg dæmi eru þess að yngri einstaklingar alveg niður í 15 ára gangi taki þátt í stjórnmálastarfi og því á að fagna. Enn aðrir lifa í afneitun um að teljast ekki lengur til ungliða fram yfir fertugt líkt og annar greinarhöfunda gengst fúslega við. Þær stjórnmálahreyfingar sem hafa til þess fjölda og burði vita að sterk ungliðahreyfing er forsenda öflugrar grasrótar, sjálfbærrar endurnýjunar í starfinu og nauðsynlegs aðhalds. Virtustu og farsælustu stjórnmálamenn okkar jafnaðarmanna á alþjóðasviðinu hafa lýst því að bakgrunnur þeirra úr ungliða- og háskólapólitík hafi gert þau að betri leiðtogum og gert þeim kleift að hafa betri og dýpri skilning á athugasemdum og gagnrýni úr röðum ungs fólks þegar í valdastól er komið. Hér má nefna stjórnmálafólk á borð við Jens Stoltenberg fyrrverandi forsætisráðherra og núverandi fjármálaráðherra Noregs, Magdalenu Andersson fyrrverandi forsætisráðherra Svíþjóðar og leiðtogi stjórnarandstöðunnar þar í landi, Mette Frederiksen forsætisráðherra Danmerkur og Sönnu Marin, fyrrverandi forsætisráðherra Finnlands. Af hverju skiptir rödd þeirra máli? Samfylkingin – jafnaðarflokkur Íslands hefur almennt mælst stærsti stjórnmálaflokkur landsins í hartnær þrjú ár. Þessi mikla velgengni er ekki sjálfsprottin heldur afrakstur áralangrar vinnu og leitar inn á við. Það má líka horfa til þess að stuðningur við endurnýjun forystu Samfylkingarinnar og kjör Kristrúnar Frostadóttur barst ekki síst úr öflugri ungliðahreyfingu – Ungu jafnaðarfólki – sem mörg lögðu á sig mikla vinnu til að veita ungum hagfræðingi brautargengi til að leiða annan lista flokksins í Reykjavík fyrir alþingiskosningarnar 2021. Velgengni Samfylkingarinnar sem stjórnmálaflokks hefur jafnframt falist stöðugu í samtali við hinn almenna kjósenda – fólkið í landinu þar sem það er fyrir statt. Þá skiptir máli að tala við alla hópa og ná til þeirra. Við gerum það ekki jafn vel ef framboðslistarnir okkar um allt land endurspegla ekki ábyrgð og hlutdeild ungs fólks i lýðræðissamfélaginu sem við ætlum að rækta og viðhalda. Hér er enginn að segja að fólk sem ekki tók þátt í ungliðahreyfingum eða er komið yfir miðjan aldur geti ekki haldið málefnum ungra á lofti eða eigi ekki erindi. Ungt fólk þarf hins vegar líka að eiga sæti við borðið - ekki síst í jafnaðarmannaflokki sem ræktar sína grasrót vel. Er nauðsynlegt að kjósa þau? Samkvæmt tölum Hagstofunnar voru íbúar Reykjavíkurborgar í upphafi síðasta árs 138.772 talsins. Þar af eru íbúar á aldrinum 18-35 ára 37.645. Ætla má að ungt fólk telji að minnsta kosti fjórðung kjósenda til borgarstjórnarkosninganna sem fara fram í maí, með fyrirvara um að hlutfallið endurspegli fjölda kjörgengra í kjörskránni í vor. Fæstir hafa gert upp endanlegan hug sinn, en málefnin sem fá að ráða för munu snúast að miklu leyti um hagsmuni ungs fólks sem þarf á stuðningi samfélagsins til að standa undir þeirri ábyrgð sem þeim er sannarlega falin í sínu daglega lífi. Hver eru málin? Ungt jafnaðarfólk í Reykjavík hefur nú tekið höndum saman til stuðnings Bjarnveigu Birtu Bjarnadóttur rekstrarstjóra í 3. sæti og Stein Olav Romslo stærðfræðikennara í 4. sæti. Borgarstjórnarflokkur Samfylkingarinnar myndi njóta góðs af öflugum fulltrúum með sterkan bakgrunn í grasrótarstarf flokksins sem og atvinnulífinu. Mestu máli skiptir að þau upplifa sjálf þær áskoranir sem ungar fjölskyldur í Reykjavík kljást við dag frá degi. Við jafnaðarmenn eigum að hafna vaxandi stéttaskiptingu og stemma stigu við misskiptingu gæðanna sem heldur áfram að aukast um allan heim - ójöfnuði sem bitnar allra verst á ungu fólki. Ekkert um ungt fólk án ungs fólks. Við viljum sjá Birtu og Stein við stóra borðið. Dagbjört er þingmaður Samfylkingarinnar í Reykjavíkurkjördæmi norður og sat í stjórn Ungs jafnaðarfólks 2003-2006. Gunnar Örn er meistaranemi og sat í stjórn Ungs Jafnaðarfólks 2021-2024.
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar
Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar
Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar
Skoðun Ekki má draga víðtækar ályktanir af veikum gögnum Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðadóttir skrifar
Skoðun „Að deila og drottna“ - hugleiðingar miðaldra konu að kvöldlagi Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Skoðun Er ekki komið gott af því að mæta í sumarfrí eins og sími á 2% rafhlöðu? Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar
Skoðun Hvernig fyrirbyggjum við heimilisleysi eftir meðferð vegna vímuefnaröskunar? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar