Kaplakriki: Al­þjóð­legi keppnisvöllurinn sem Ís­land vantar

Hafnfirskur evrópuvöllur? Já takk!

Á undanförnum árum hefur aðstöðuleysi ítrekað valdið íslenskum knattspyrnufélögum búsifjum. Heimavellir þeirra ná ekki alþjóðlegum stöðlum og félög hafa oft lent í ógöngum með evrópuleiki sína. Skortur á alþjóðlegum keppnisvelli í millistærð er þannig kerfislægt vandamál sem hefur áhrif á upplifun áhorfenda, tekjumöguleika félaga og ímynd íslenskrar knattspyrnu.

Völlur númer tvö – skýrt hlutverk

Samkvæmt UEFA fellur slíkur völlur undir svokallaðan Category 3 staðal. Í einföldu máli þýðir það völl með um 4.500 sæti, lýsingu sem stenst alþjóðlegar kröfur, góða en hóflega fjölmiðlaaðstöðu og vandaðan grasvöll sem þolir mikla notkun – helst hybrid. Þetta er ekki stórleikvangur. Þetta er rétt stærð fyrir evrópuleiki íslenskra félaga, yngri landslið og aðra alþjóðlega viðburði sem fylla ekki þjóðarleikvang.

Augljósasti kosturinn

Þegar raunhæfir kostir eru skoðaðir – Kaplakriki, Kópavogsvöllur og Hlíðarendi – kemur í ljós að völlurinn okkar í Hafnarfirði er einfaldasta og hagkvæmasta leiðin til að ná alþjóðlegum staðli. Þar er þegar til staðar raunverulegur leikvangur með stúku og tengda aðstöðu. Völlurinn hefur þéttan ramma og góða yfirsýn, og samkvæmt könnunum meðal leikmanna er hann einn sá skemmtilegasti á landinu – þar ríkir sannkallaður „stadium“ andi sem stærri og opnari vellir ná oft ekki.

Til þess að standast svokallaðan þriðja flokk UEFA er nokkuð skýr verkáætlun: fjölga sætum um 1.500 upp í um 4.500, setja upp fullnægjandi lýsingu, uppfæra yfirborð vallarins í hybrid gras og bæta nauðsynlega fjölmiðlaaðstöðu.

Hagkvæm og raunhæf leið

Stærsti kosturinn við Kaplakrika er að helstu innviðir eru þegar til staðar. Því er hægt að ná þessum markmiðum fyrir mun minni fjármuni en ella. Raunhæft er að slík uppfærsla kosti undir 2 milljarða króna, sem er aðeins brot af kostnaði við að byggja nýjan leikvang frá grunni. Í stað þess að dreifa fjármunum í mörg verkefni er hægt að byggja upp einn sterkan varavöll sem þjónar landinu öllu. Verkefnið gæti verið samstarf Hafnarfjarðarbæjar og hins opinbera þar sem þessum kostnaði væri skipt svipað og gert er á Laugardalsvelli. Þá væri sterkt fyrir verkefnið ef hægt væri að fá styrki frá UEFA til aðstöðusköpunar.

Sameiginleg aðstaða fyrir fleiri félög

Slíkur uppfærður leikvangur þyrfti að vera opinn fyrir fleiri en eitt félag. Ef annað lið í Hafnarfirði kemst í efstu deild, ætti það að hafa aðgang að vellinum fyrir sína heimaleiki. Slík nálgun tryggir meiri sátt um verkefnið innanbæjar.

Skýr niðurstaða

Ef við viljum byggja upp sterka og skilvirka innviði fyrir íslenska knattspyrnu, þá þarf að taka meðvitaða ákvörðun. Við þurfum einnig einn góðan alþjóðlegan keppnisvöll í millistærð. Þess vegna er það eina rökrétta skrefið að næsti alþjóðlegi keppnisvöllur Íslands rísi í Hafnarfirði..

Ekki vegna þess að hann sé stærstur eða nýjastur, heldur vegna þess að hann er rétt stærð, á réttum stað og hægt að þróa hann á hagkvæman og raunhæfan hátt.

Það er lausn sem er bæði framkvæmanleg og ábyrg – og hún er þegar innan seilingar.

Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann í Hafnarfirði og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði