Vill meirihlutinn í Reykjavíkurborg ekki hlusta á íbúa? Fanný Gunnarsdóttir skrifar 14. apríl 2026 18:03 Íbúaráðin góður samráðsvettvangur Í þrjú ár var ég formaður íbúaráðs Grafarvogs en þar hef ég búið í tæp fjörtíu ár. Ég gegndi því hlutverki sem fulltrúi Framsóknar. Ég vann þar með frábæru fólki úr hverfinu, fólki sem tengdist ólíkum hópum íbúa. Það lögðu sig allir fram um að vinna vel fyrir hverfið sitt, hafa augu og eyru opin og ráðið fylgdi málum hverfisins eftir eins og unnt var. Íbúaráðin í borginni voru samráðsvettvangur, hluti af auknu íbúalýðræði og mikilvægur tengiliður milli borgarstjórnar, embættismanna borgarinnar, íbúa, félagasamtaka og hagsmunaaðila í hverfinu. En með því að leggja íbúaráð niður var slitið á þessi formlegu og óformlegu tengsl. Ráðin gengu frá þeim verkefnum sem fyrir lágu án þess að ná að ljúka þeim á viðunandi hátt. Það var slæmt því mörg mikilvæg verkefni sem biðu fengu ekki framgang og gagnlegar samskiptaleiðir út í hverfunum rofnuðu. Borgarfulltrúar eiga að hlusta Að mínu mati er það bæði gott og nauðsynlegt fyrir þá sem stjórna borginni hverju sinni að hafa virkar tengingar inn í nærsamfélagið. Það kom til dæmis berlega í ljós á fundi fyrir skemmstu með núverandi borgarstjóra og íbúum í Grafarvogi. Sökum tengslaleysis við nærsamfélagið varð borgarstjóri ítrekað að óska eftir því að embættismenn svöruðu spurningum fundarmanna – hún var alls ekki nægilega vel inni í málum sem brunnu á fólki. Það er einnig gott fyrir íbúana að hafa aðgang að fulltrúum sem hafa það hlutverk að koma sjónarmiðum á framfæri, hafa aðkomu að ákvarðanatöku í veigamiklum framkvæmdum t.d. lagning Sundabrautar, fyrirkomulag Borgarlínu og aðstöðu í nýjum hverfum eins og í Gufunesi. Þau voru ófá erindi sem íbúaráðin komu að t.d. mál sem tengdust umferðaröryggi, félagsstarfi í hverfum borgarinnar, snjómokstri og margt fleira sem tengdist daglegu lífi fólks í borginni. Þeirra fyrsta verk var að klippa á virkt íbúalýðræði – og ekkert kom í staðinn Því kom það mér í opna skjöldu þegar núverandi meirihluti í borginni ákvað að leggja íbúaráðin niður. Það var ákvörðun sem gerð var án þess að kynna þær fyrirætlanir formönnum ráðanna og án þess að nokkuð annað sambærilegt hafi komið í staðinn. Auðvitað má alltaf skoða, meta og endurbæta verklag en að leggja íbúaráðin niður og klippa þannig á eina virkustu samskiptaleið stjórnenda borgarinnar við íbúa er mér óskiljanlegt með öllu, sérstaklega þegar ekkert annað kemur í staðinn. Það skýtur líka skökku við þar sem í núverandi meirihluta eru flokkar sem hafa á góðum stundum talað mikið um aukið íbúalýðræði og að stytta boðleiðir – en þeirra fyrsta verk var að tilkynna í fjölmiðlum að leggja ætti ráðin niður. Að segja eitt en gera annað Ekki hvað síst er ég hugsi yfir þessari aðgerð þegar ég les lýðræðisstefnu Reykjavíkurborgar og áherslur tengdar samráði við íbúa. En þar stendur m.a. að einn megintilgangur sveitarfélaga sé að færa hið pólitíska vald nær borgurunum. Tekið er fram að m.a. sé tilgangur lýðræðisstefnunnar að styðja við lýðræðislega þátttöku íbúa og auka möguleika þeirra til að hafa áhrif á ákvarðanatöku, jafnframt leið fyrir kjörna fulltrúa til að þekkja betur óskir borgarbúa. En þrátt fyrir þessi góðu markmið fannst núverandi meirihluta rétt að vinna þvert á þessa stefnu. Áherslum Framsóknar vísað frá í borgarstjórn Það er augljóslega enginn vilji til að bregðast við eða taka á dagskrá funda borgarstjórnar ítrekaðar óskir borgarfulltrúa Framsóknarflokksins um umræðu um íbúðalýðræði. Málið hefur ekki enn komið til umræðu og oftar en einu sinni verið frestað. Því finnst mér rétt að benda hér að lokum á stefnu Framsóknar sem vill m.a. leggja áherslu á að efla lýðræðislega þátttöku ólíkra hópa íbúa og leita leiða til að fá íbúa til að taka meiri þátt í stefnumótun í sínu nærsamfélagi. Ég hvet kjósendur í Reykjavík til að meta vinnubrögð núverandi meirihluta og gera upp hug sinn. Finnst fólki það boðlegt að klippa svona á virka boðleið á milli íbúa og stjórnenda borgarinnar? Ég trúi því að fólki hugnist alls ekki þessi vinnubrögð – endurvekjum formlegan samráðsvettvang strax eftir kosningar. Höfundur er fyrrverandi formaður íbúaráðs Grafarvogs og skipar 15. sæti á lista Framsóknarflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Framsóknarflokkurinn Reykjavík Mest lesið Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun skrifar Skoðun Við unnum stóra vinninginn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Noregur verður hluti af kjarnorkuvernd Frakka Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Það sem mun sökkva okkur Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ef Ísland sækir um „djobbið“ Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Gervigreind mun ekki skipta út leiðtogum. Hún mun afhjúpa þá Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal á uppboð Jón Bjarnason skrifar Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Lausnin sem leysir ekkert Jóhann Skagfjörð Magnússon skrifar Skoðun Vestmannaeyjabær, þar sem þögn er þegjandi samkomulag Linda Rós Sigurdardóttir skrifar Skoðun Starfsfólkið er öflugasta varnarlínan Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Þegar samkennd og tortryggni lifa hlið við hlið á netinu Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Geðheilbrigðisþjónusta óháð efnahag? Steinunn Bragadóttir skrifar Skoðun Um skipulag bæja Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun 790.000 veikindadagar á ári Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Er skóli þíns barns á listanum ? Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson skrifar Sjá meira
Íbúaráðin góður samráðsvettvangur Í þrjú ár var ég formaður íbúaráðs Grafarvogs en þar hef ég búið í tæp fjörtíu ár. Ég gegndi því hlutverki sem fulltrúi Framsóknar. Ég vann þar með frábæru fólki úr hverfinu, fólki sem tengdist ólíkum hópum íbúa. Það lögðu sig allir fram um að vinna vel fyrir hverfið sitt, hafa augu og eyru opin og ráðið fylgdi málum hverfisins eftir eins og unnt var. Íbúaráðin í borginni voru samráðsvettvangur, hluti af auknu íbúalýðræði og mikilvægur tengiliður milli borgarstjórnar, embættismanna borgarinnar, íbúa, félagasamtaka og hagsmunaaðila í hverfinu. En með því að leggja íbúaráð niður var slitið á þessi formlegu og óformlegu tengsl. Ráðin gengu frá þeim verkefnum sem fyrir lágu án þess að ná að ljúka þeim á viðunandi hátt. Það var slæmt því mörg mikilvæg verkefni sem biðu fengu ekki framgang og gagnlegar samskiptaleiðir út í hverfunum rofnuðu. Borgarfulltrúar eiga að hlusta Að mínu mati er það bæði gott og nauðsynlegt fyrir þá sem stjórna borginni hverju sinni að hafa virkar tengingar inn í nærsamfélagið. Það kom til dæmis berlega í ljós á fundi fyrir skemmstu með núverandi borgarstjóra og íbúum í Grafarvogi. Sökum tengslaleysis við nærsamfélagið varð borgarstjóri ítrekað að óska eftir því að embættismenn svöruðu spurningum fundarmanna – hún var alls ekki nægilega vel inni í málum sem brunnu á fólki. Það er einnig gott fyrir íbúana að hafa aðgang að fulltrúum sem hafa það hlutverk að koma sjónarmiðum á framfæri, hafa aðkomu að ákvarðanatöku í veigamiklum framkvæmdum t.d. lagning Sundabrautar, fyrirkomulag Borgarlínu og aðstöðu í nýjum hverfum eins og í Gufunesi. Þau voru ófá erindi sem íbúaráðin komu að t.d. mál sem tengdust umferðaröryggi, félagsstarfi í hverfum borgarinnar, snjómokstri og margt fleira sem tengdist daglegu lífi fólks í borginni. Þeirra fyrsta verk var að klippa á virkt íbúalýðræði – og ekkert kom í staðinn Því kom það mér í opna skjöldu þegar núverandi meirihluti í borginni ákvað að leggja íbúaráðin niður. Það var ákvörðun sem gerð var án þess að kynna þær fyrirætlanir formönnum ráðanna og án þess að nokkuð annað sambærilegt hafi komið í staðinn. Auðvitað má alltaf skoða, meta og endurbæta verklag en að leggja íbúaráðin niður og klippa þannig á eina virkustu samskiptaleið stjórnenda borgarinnar við íbúa er mér óskiljanlegt með öllu, sérstaklega þegar ekkert annað kemur í staðinn. Það skýtur líka skökku við þar sem í núverandi meirihluta eru flokkar sem hafa á góðum stundum talað mikið um aukið íbúalýðræði og að stytta boðleiðir – en þeirra fyrsta verk var að tilkynna í fjölmiðlum að leggja ætti ráðin niður. Að segja eitt en gera annað Ekki hvað síst er ég hugsi yfir þessari aðgerð þegar ég les lýðræðisstefnu Reykjavíkurborgar og áherslur tengdar samráði við íbúa. En þar stendur m.a. að einn megintilgangur sveitarfélaga sé að færa hið pólitíska vald nær borgurunum. Tekið er fram að m.a. sé tilgangur lýðræðisstefnunnar að styðja við lýðræðislega þátttöku íbúa og auka möguleika þeirra til að hafa áhrif á ákvarðanatöku, jafnframt leið fyrir kjörna fulltrúa til að þekkja betur óskir borgarbúa. En þrátt fyrir þessi góðu markmið fannst núverandi meirihluta rétt að vinna þvert á þessa stefnu. Áherslum Framsóknar vísað frá í borgarstjórn Það er augljóslega enginn vilji til að bregðast við eða taka á dagskrá funda borgarstjórnar ítrekaðar óskir borgarfulltrúa Framsóknarflokksins um umræðu um íbúðalýðræði. Málið hefur ekki enn komið til umræðu og oftar en einu sinni verið frestað. Því finnst mér rétt að benda hér að lokum á stefnu Framsóknar sem vill m.a. leggja áherslu á að efla lýðræðislega þátttöku ólíkra hópa íbúa og leita leiða til að fá íbúa til að taka meiri þátt í stefnumótun í sínu nærsamfélagi. Ég hvet kjósendur í Reykjavík til að meta vinnubrögð núverandi meirihluta og gera upp hug sinn. Finnst fólki það boðlegt að klippa svona á virka boðleið á milli íbúa og stjórnenda borgarinnar? Ég trúi því að fólki hugnist alls ekki þessi vinnubrögð – endurvekjum formlegan samráðsvettvang strax eftir kosningar. Höfundur er fyrrverandi formaður íbúaráðs Grafarvogs og skipar 15. sæti á lista Framsóknarflokksins í Reykjavík.
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar
Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson skrifar