Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar 17. apríl 2026 08:01 Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir Skoðun Halldór 18.04.2026 Halldór Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Sjá meira
Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari.
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar