Lesum í sumar – börnin okkar fylgjast með Jón Heiðar Gunnarsson skrifar 5. ágúst 2026 20:15 Ég var nýkominn í sumarfrí og sat úti á pallinum í góða veðrinu með kaffibolla og dagblað. Í kringum mig börn að leik með tilheyrandi hlátrasköllum. Það var notaleg stund þar sem ég hafði loksins tíma til að slaka á. Stuttu síðar greip ég ósjálfrátt símann og fór að fletta fréttum og samfélagsmiðlum, kíkti líka á póstinn. Tíminn leið allt í einu mjög hratt og þegar ég leit upp tók ég eftir því að þögn ríkti allt um kring, börnin höfðu líka gripið í símana sína. Fyrir örfáum mínútum höfðu þau verið að leika sér. Þá rann upp fyrir mér að ég hafði líklega gefið tóninn – án þess að segja eitt einasta orð. Þetta fékk mig til að velta einni spurningu fyrir mér: Ef börnin okkar taka svona auðveldlega upp skjávenjur okkar, hvers vegna skyldu þau þá ekki líka taka upp lestrarvenjur okkar? Á hverju ári ræðum við um lesskilning, læsi og skjátíma. Við höfum áhyggjur af því að börn lesi minna en áður og veltum fyrir okkur hvernig megi snúa þeirri þróun við. En kannski byrjar lausnin nær okkur sjálfum en við höldum. Börn læra ekki bara af því sem við segjum. Þau læra af því sem við gerum. Ef þau sjá okkur sífellt með símann í hendinni verður það hið eðlilega. Ef þau sjá okkur reglulega með bók í hönd verður það líka eðlilegt. Þess vegna held ég að sumarið sé einstakt tækifæri. Þá hægist aðeins á lífinu. Við eigum fleiri róleg augnablik á pallinum, í sumarbústaðnum, á tjaldsvæðinu, á kaffihúsi eða við sundlaugarbakkann. Augnablik þar sem við getum annaðhvort gripið símann – eða opnað bók. Við lifum á tímum þar sem athygli okkar er stöðugt sótt. Tilkynningar, samfélagsmiðlar og myndbönd keppast um hverja lausa mínútu. Það er orðið svo sjálfsagt að grípa í símann að við tökum varla eftir því lengur. En bók býður upp á eitthvað allt annað. Þegar við lesum hægir á okkur. Við sökkvum okkur í sögu eða hugmynd, ímyndunaraflið fær að njóta sín og hugurinn fær loksins að dvelja við eitt verkefni í einu í stað þess að taka sífellt við tilkynningum og öðru áreiti. Margir upplifa að lestur sé besta leiðin til að slaka á og gefa taugakerfinu hvíld frá stöðugu skjááreiti. Rannsóknir hafa sýnt að lestur skiptir miklu máli fyrir orðaforða, lesskilning og málþroska barna. Þær sýna líka að fyrirmyndir skipta máli. Þegar börn sjá foreldra sína lesa aukast líkurnar á að þau fái sjálf áhuga á bókum. Þetta snýst ekki um að skjáir séu vondir. Þeir eru orðnir ómissandi hluti af lífi okkar. En eins og með svo margt annað snýst þetta um jafnvægi. Kannski þurfum við ekki fleiri reglur um skjátíma. Kannski þurfum við einfaldlega fleiri fullorðna sem sjást lesa. Sem betur fer er auðvelt að byrja. Bókabúðir og bókasöfn landsins eru þessa dagana full af nýjum og spennandi sumarbókum – fyrir börn, ungmenni og fullorðna. Það er til bók fyrir alla. Hvort sem þú ert átta eða áttatíu ára skiptir mestu máli að finna bók sem kveikir lestrargleðina. Kannski er það einmitt ein besta sumargjöfin sem við getum gefið sjálfum okkur og börnunum okkar. Ekki að leggja símann alveg til hliðar, heldur að leggja hann frá okkur öðru hvoru og opna í staðinn bók. Þegar börnin okkar sjá okkur lesa eru meiri líkur á að þau vilji gera það líka. Í sumar skulum við ekki aðeins segja börnunum okkar að lesa. Sýnum þeim hvernig það lítur út. Höfundur er markaðsstjóri Forlagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Börn og uppeldi Mest lesið Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason Skoðun Skoðun Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason skrifar Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Sjá meira
Ég var nýkominn í sumarfrí og sat úti á pallinum í góða veðrinu með kaffibolla og dagblað. Í kringum mig börn að leik með tilheyrandi hlátrasköllum. Það var notaleg stund þar sem ég hafði loksins tíma til að slaka á. Stuttu síðar greip ég ósjálfrátt símann og fór að fletta fréttum og samfélagsmiðlum, kíkti líka á póstinn. Tíminn leið allt í einu mjög hratt og þegar ég leit upp tók ég eftir því að þögn ríkti allt um kring, börnin höfðu líka gripið í símana sína. Fyrir örfáum mínútum höfðu þau verið að leika sér. Þá rann upp fyrir mér að ég hafði líklega gefið tóninn – án þess að segja eitt einasta orð. Þetta fékk mig til að velta einni spurningu fyrir mér: Ef börnin okkar taka svona auðveldlega upp skjávenjur okkar, hvers vegna skyldu þau þá ekki líka taka upp lestrarvenjur okkar? Á hverju ári ræðum við um lesskilning, læsi og skjátíma. Við höfum áhyggjur af því að börn lesi minna en áður og veltum fyrir okkur hvernig megi snúa þeirri þróun við. En kannski byrjar lausnin nær okkur sjálfum en við höldum. Börn læra ekki bara af því sem við segjum. Þau læra af því sem við gerum. Ef þau sjá okkur sífellt með símann í hendinni verður það hið eðlilega. Ef þau sjá okkur reglulega með bók í hönd verður það líka eðlilegt. Þess vegna held ég að sumarið sé einstakt tækifæri. Þá hægist aðeins á lífinu. Við eigum fleiri róleg augnablik á pallinum, í sumarbústaðnum, á tjaldsvæðinu, á kaffihúsi eða við sundlaugarbakkann. Augnablik þar sem við getum annaðhvort gripið símann – eða opnað bók. Við lifum á tímum þar sem athygli okkar er stöðugt sótt. Tilkynningar, samfélagsmiðlar og myndbönd keppast um hverja lausa mínútu. Það er orðið svo sjálfsagt að grípa í símann að við tökum varla eftir því lengur. En bók býður upp á eitthvað allt annað. Þegar við lesum hægir á okkur. Við sökkvum okkur í sögu eða hugmynd, ímyndunaraflið fær að njóta sín og hugurinn fær loksins að dvelja við eitt verkefni í einu í stað þess að taka sífellt við tilkynningum og öðru áreiti. Margir upplifa að lestur sé besta leiðin til að slaka á og gefa taugakerfinu hvíld frá stöðugu skjááreiti. Rannsóknir hafa sýnt að lestur skiptir miklu máli fyrir orðaforða, lesskilning og málþroska barna. Þær sýna líka að fyrirmyndir skipta máli. Þegar börn sjá foreldra sína lesa aukast líkurnar á að þau fái sjálf áhuga á bókum. Þetta snýst ekki um að skjáir séu vondir. Þeir eru orðnir ómissandi hluti af lífi okkar. En eins og með svo margt annað snýst þetta um jafnvægi. Kannski þurfum við ekki fleiri reglur um skjátíma. Kannski þurfum við einfaldlega fleiri fullorðna sem sjást lesa. Sem betur fer er auðvelt að byrja. Bókabúðir og bókasöfn landsins eru þessa dagana full af nýjum og spennandi sumarbókum – fyrir börn, ungmenni og fullorðna. Það er til bók fyrir alla. Hvort sem þú ert átta eða áttatíu ára skiptir mestu máli að finna bók sem kveikir lestrargleðina. Kannski er það einmitt ein besta sumargjöfin sem við getum gefið sjálfum okkur og börnunum okkar. Ekki að leggja símann alveg til hliðar, heldur að leggja hann frá okkur öðru hvoru og opna í staðinn bók. Þegar börnin okkar sjá okkur lesa eru meiri líkur á að þau vilji gera það líka. Í sumar skulum við ekki aðeins segja börnunum okkar að lesa. Sýnum þeim hvernig það lítur út. Höfundur er markaðsstjóri Forlagsins.
Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar
Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun