21% þá – 2% nú

Hvernig PISA-niðurstöðum ætli skóli skili þar sem:

1. Mikill námsárangur næst.
2. Líðan nemenda er vel yfir meðaltali.
3. Ánægja foreldra með stjórnun skólans er 97%.
4. Skólinn er rekinn með afgangi og er einn ódýrasti skóli landsins.
5. Tekið er á móti öllum nemendum sem hafa átt erfitt uppdráttar í öðrum skólum.
6. Starfsmannavelta er lítil.
7. Veikindi starfsfólks eru með því minnsta í samanburði við aðra skóla.
8. Einelti mælist um eða undir 2% árum saman, margfalt minna en víða annars staðar.
9. Byggðar eru brýr milli heimila og skóla en ekki grafnir skurðir.
10. Gerðar eru miklar væntingar til allra barna, óháð efnahagslegri og félagslegri stöðu þeirra.

Það kemur kannski ekki á óvart að PISA-niðurstöður þessa stóra íslenska skóla árið 2015 voru frábærar.

21% nemenda náðu afburðahæfni í lesskilningi. Í PISA 2025 er hlutfallið á Íslandi 2%.

24% náðu afburðahæfni í stærðfræði. Nú eru það 4%.

14% náðu afburðahæfni í náttúrufræði. Nú eru það um 3%.

Á meðan landsmeðaltalið lækkaði milli PISA-prófa hækkaði árangur skólans verulega.

Vissulega hefur ýmislegt breyst. Snjallsímar og gagnvirkir skjáir hafa rutt sér til rúms og nemendum með annað móðurmál en íslensku hefur fjölgað. Það skiptir máli.

En þessi skóli sýndi að íslensk börn geta náð allt öðrum árangri en við sjáum nú, árangri eins og hann er bestur í heimi, samhliða góðri líðan, litlu einelti og ánægju foreldra.

Það er líka umhugsunarefni að 2015 eru síðustu aðgengilegu PISA-niðurstöðurnar fyrir skólana. Við ættum að vilja meiri upplýsingar um skólastarfs, ekki minni.

Það þarf ekki að velja milli námsárangurs og vellíðanar þessir þættir eiga að fara saman.

Búum til skólastarf þar sem hliðarafurð góðrar skólamenningar, mikilla væntinga og sterks samfélags verður mikill árangur á öllum sviðum, þar á meðal PISA.

Það er hægt og hefur verið gert.

Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.