Velja alltaf Krýsuvíkurleiðina

Strákarnir okkar hafa lengi sagt að þeir séu með þannig lið að það geti unnið alla og tapað fyrir öllum. Það sannaðist enn og aftur í gær er liðið tapaði 39-38 fyrir Hvít-Rússum. Þetta eru algjörlega galnar tölur. Að skora 38 mörk í handboltaleik á að duga til sigurs í hverjum einasta leik og það er ótrúlegt að liðið hafi ekki unnið í gær.

Leikur liðsins var eins og svart og hvítt. Geggjaður sóknarleikur en glæpsamlega lélegur varnarleikur. Að segja að drengirnir hafa verið á hælunum kemst ekki hálfa leið í að lýsa því hversu lélegur varnarleikurinn var. Vörnin var eins og gamla góða gatasigtið og Hvít-Rússar fengu nánast alltaf góð færi. Strákarnir komust ekki í andstæðinginn og ef þeir gerðu það réðu þeir ekki við leikmanninn.

Það skipti engu máli hver var inn á. Það voru allir jafn lélegir í vörninni. Allir í sama eltingarleiknum. Hvít-Rússarnir klipptu ítrekað og strákarnir misstu af þeim. Hornaspilið galopið sem og sendingar á línumann. Þessi varnarleikur var einn harmleikur. Allan leikinn beið maður eftir þessari einu vörn, þessari einu markvörslu sem þurfti til að kveikja neistann en hún kom ekki. Þessi varnarleikur er eitt rosalegasta gjaldþrot sem ég hef séð lengi. Siarhei Rutenka og Barys Pukhouski eru góðir en þeir litu út eins og tveir bestu handboltamenn heims í þessum leik. 19 mörk samtals hjá þeim.

Aron Pálmarsson var tekinn úr umferð allan leikinn en strákarnir voru viðbúnir því og liðið átti frábær svör. Sóknarleikur liðsins var geggjaður. Það er ekkert hægt að lýsa því öðruvísi. Að skrifa það og að liðið hafi tapað gengur eiginlega ekki upp. Svo sturlaður var þessi leikur.

Það var eins marks munur á liðunum í hálfleik, 18-17. Mér fannst lélegt að Hvít-Rússarnir skyldu skora 17 mörk í fyrri hálfleik en mörkin í þeim seinni urðu 22. Já, 22. Þetta er ekki innsláttarvilla.

Annan leikinn í röð vantaði dráps­eðlið í liðið. Það byrjaði seinni hálfleik af krafti og náði fjögurra marka forskoti, 24-20. Þá héldu flestir að þetta væri komið. Svo var nú aldeilis ekki. Þessu forskoti kastaði liðið frá sér á tæpum fjórum mínútum. 24-24. Ótrúlegt agaleysi einkenndi sóknarleikinn á þessum skelfilega kafla. Liðin héldust í hendur nánast út leikinn en Hvít-Rússarnir sigu fram úr í lokin.

Alexander var frábær í sókninni og tók af skarið er á þurfti að halda. Er Aron losnaði úr gíslingunni skoraði hann eða bjó til mark. Magnaður. Arnór Atlason var ótrúlega klókur og spilaði gríðarlega vel í sókninni. Nafni hans Gunnarsson nýtti skotin sín vel. Róbert geggjaður á línunni og Snorri skilaði einnig frábærri vinnu er hann spilaði. Svona mætti áfram telja. Sóknarleikurinn var frábær. Það er eitthvað rosalega skrítið við að skrifa svona hrós til manna eftir tapleik. Þetta var einfaldlega fáránlegur handboltaleikur.

Nú er bara að spenna beltin og gera sig kláran í Krýsuvíkurleiðina með landsliðinu. Enn einn ganginn. Liðið hefur oftar en ekki náð að klára þá ferð. Vonandi gera strákarnir það líka núna.