Skýrsla Henrys: Tóku Svíana í vörina

Svo frábær var leikur strákanna okkar í 40 mínútur að liðið gat leyft sér að eiga tvo slæma kafla gegn sterku liði Svía og vinna samt. Það er magnað. Íslenska liðið tók þjóðina í enn eina rússibanareiðina í kvöld.

Strákarnir mættu frábærlega stemmdir í leikinn. Spennustigið gott, leikáætlunin góð og leikmenn trúðu á það sem þeir voru að gera. Þeir komust í 4-0 og svo 8-2 eftir tíu mínútur. Fáranlega góð byrjun á leiknum og það var vart að maður trúði því sem var að gerast. Innst inni beið maður alltaf eftir því að Svíarnir kæmu til baka en sem betur fer gerðist það ekki fyrr en allt of seint.

Gústavsson hinn íslenski

Í allt of mörg ár hefur íslenska þjóðin mátt sætta sig við að horfa upp á markverði Svía verja allt íslenskt sem kom á markið (algjörlega óþolandi) en það snérist við í gær. Hinn íslenski Gústavsson fór gjörsamlega hamförum í marki Íslands. Varði 11 skot í fyrri hálfleik og var með 58 prósent markvörslu!!! Það er auðvitað galið. Þarna vorum við að fella Svíana á eigin bragði. Mikið sem það var unaðslegt.

Aron Pálmarsson spilaði eins og leiðtoginn sem hann á að vera í þessu liði. Sjálfstraustið hjá skyttunum Ólafi og Rúnari var í botni og þeir skutu Svíana í kaf. Aron þurfti varla að skjóta á markið. Hann stýrði sókninni eins og herforingi og bar kræsingar í félaga sína út í eitt. Unun á að horfa.

Strákarnir náðu mest níu marka forskoti, 14-5, í fyrri hálfleik. Síðustu níu mínútur fyrri hálfleiks voru aftur á móti lélegar. Svíar voru sem betur fer litlu betri og munurinn sjö mörk í hálfleik, 15-8.

Slæmi kaflinn búinn?

Þá hugsaði ég. Jæja, hinn frægi slæmi kafli búinn en Ísland samt með sjö marka forskot. Það gat svo sannarlega verið verra. Lítið vissi ég að von var á öðrum slíkum í síðari hálfleik.

Svíar skoruðu tvö mörk á fyrstu 45 sekúndum síðari hálfleiks. Úpps. Á að kasta þessu strax frá sér? Nei, sögðu strákarnir. Stigu á bensínið og hófu að keyra Svíana aftur á kaf.

Næstu níu mínútur vann íslenska liðið 6-1 og náði tíu marka forskoti, 21-11. Svo aftur í 22-12 er 18 mínútur voru eftir. Þá bankaði ógæfan á hurðina og það með stæl.

Í stað þess að rassskella Svíana fast þá datt íslenska liðið í þá gröf að byrja að halda. Það kann aldrei góðri lukku að stýra. Þeir réttu Svíunum haldreipi sem þeir gripu með stæl.

Appelgren breyttist í Olsson

Ekki hjálpaði til að Mikael Appelgren byrjaði að verja eins og sjálfur Mats Olsson sem var einmitt á bekknum hjá Svíum. Hann varði allt og þá meina ég allt. Það fór svo í taugarnar á mér að mig langaði að hlaupa inn á völlinn og klippa af honum taglið.

Svíarnir skoruðu sex mörk í röð og minnkuðu muninn í 22-18. Það var eins gámi væri lyft af íslensku þjóðinni er fyrirliðinn Guðjón Valur skoraði loksins fyrir Ísland er átta mínútur lifðu leiks. Þá hafði íslenska liðið ekki skorað í tíu mínútur.

Svíarnir gáfu allt í þetta á lokakaflanum en strákarnir okkar náðu að standa nógu fast í fæturna og klára dæmið. Svíar skoruðu síðustu þrjú mörk leiksins og niðurstaðan á endanum tveggja marka sigur, 26-24. Of lítill sigur miðað við stöðuna sem liðið var komið í en frábær sigur engu að síður.

Það má hrósa mörgum í íslenska liðinu í þessum leik. Fyrst má byrja á því að hrósa íslenska þjálfarateyminu fyrir frábæran undirbúning. Það var ekkert sem benti til þess að íslenska liðið myndi spila svona fyrir nokkrum dögum síðan. En það small allt í 40 mínútur í kvöld og má því segja að liðið eigi inni þrátt fyrir sigurinn.

Leiðtoginn Aron

Aron Pálmarsson skoraði ekki mikið en leikstýrði liðinu frábærlega. Skoraði aðeins þrjú mörk en lagði upp átta. Hann er loksins að verða að þeim leiðtoga sem hann á að vera í þessu liði.

Við hlið hans fóru Ólafur Guðmundsson og Rúnar Kárason á kostum. Sjálfstraustið í botni og allt í netinu framan af. Óli var líka geggjaður í vörninni. Mjög lofandi frammistaða og Rúnar mun sterkari en maður bjóst við miðað við litla spilamennsku í vetur.

Björgvin Páll náði ekki að halda almennilega dampi í síðari hálfleik en frammistaðan geggjaða í fyrri hálfleik lagði að stórum hluta grunninn að þessum sigri.

Hornamennirnir Guðjón Valur og Arnór Þór nýttu sín skot frábærlega. Fyrirliðinn sömuleiðis jákvæður á vellinum og öskraði strákana áfram. Braut svo ísinn þykka í seinni slæma kaflanum.

Geir hefur sagt að allir leikmenn hafi sín hlutverk og að hann treysti öllum. Það sást svo sannarlega á lokakaflanum er hann var kominn með Janus Daða og Ómar Inga saman í sókninni en þeir höfðu lítið spilað.

Risainnkoma Janusar

Janus Daði þakkaði traustið með frábæru marki og fiskaði vítakast. Allt á ögurstundu. Frábær innkoma og ansi þung lóð á vogarskálarnar frægu er á þurfti að halda. Þvílíkur karakter í gaurnum.

Það var auðvitað svekkjandi að liðið skildi ekki halda betur haus í þessum leik og það á ekki að kasta svona stórri forystu frá sér. Sem betur fer sprakk það ekki í andlitið á þeim. Einnig var liðið ömurlegt manni fleiri. Það er því sitt hvað sem þarf að skoða.

Það sem öllu máli skiptir samt er að liðið vann geggjaðan sigur á Svíum. Það er bara skemmtilegra að vinna Svía en flest önnur lið. Mikið sem þessi leikur gladdi mig. Nú fá strákarnir sterka vítamínssprautu með þessum sigri og geta með álíka frammistöðu og í 40 mínútur í kvöld gert usla á þessu móti.

Síðasta mót var nýtt upphaf og þessi leikur er svo gríðarlega jákvætt skref í framhaldinu af því. Þannig átti það að vera. Ekkert er þó enn unnið í þessu og það verður spennandi að fylgjast með strákunum okkar í næstu leikjum. Þeir eru komnir í þá stöðu að geta gert þetta mót virkilega skemmtilegt og áhugavert.