Opið bréf til heilbrigðisráðherra Adda Sigurjónsdóttir skrifar 29. ágúst 2019 13:35 Snemma í vor, löngu eftir að samningstíma milli sjálfstætt starfandi sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands var lokið var samninganefnd sjúkraþjálfara loksins boðuð á langumbeðinn fund með samninganefnd Sjúkratrygginga. Þar var þeim tilkynnt að ekki yrði áfram samið við sjúkraþjálfara um þessa þjónustu og með það fór samninganefndin furðulostin og beiðni hennar um fund með ráðherra var árangurslaus fyrir utan eitt skipti en þá var fundurinn afboðaður með hálftíma fyrirvara. Ekki þarf að útskýra að fáir sjúkraþjálfarar hafa tekið sumarleyfi í þessu frábæra sumri vegna óvissu. Eftir langt sumar þar sem sjúkraþjálfarar sem starfa sjálfstætt á Íslandi hafa beðið eftir einhverjum svörum um hvað Heilbrigðisráðherra ætli sér varðandi framtíð þeirra kemur nú síðsumars auglýsing frá Sjúkratryggingum Íslands um að ætlunin sé að bjóða út sjúkraþjálfun á evrópska efnahagssvæðinu. Þeir voru svo elskulegir að taka fram að: „Þar sem um umtalsverða breytingu er að ræða fyrir sjálfstætt starfandi sjúkraþálfara er mikilvægt að þeir kynni sér í tíma innkaupaferlið á vef Ríkiskaupa.“ Ég tek það fram að ég myndi gjarnan vilja kynna mér útboðsgögnin en þau eru þegar þetta er ritað ekki komin á vefinn þrátt fyrir að ég megi vinna eftir útrunnum samningi einungis til 1. október. Ég geri mér fulla grein fyrir því að Ráðherra og ríkisstjórn geti og eigi að setja stefnumótun í heilbrigðiskerfinu en á dauða mínum átti ég von frekar en að hún myndi byrja á að laga það sem ekki er brotið.Ég hef hingað til ekki talið ráðherra sérstakan áhugaaðila á frjálsum útboðum í heilbrigðiskerfinu. En ef hún hefur séð ljósið hefði ég frekar búist við því að hún myndi bjóða út nokkur hundruð hnéskiptaaðgerðir, nokkur hundruð aðgerðir á augasteinum, myndi vilja taka svo kallað „overflow“ á góðu verði hjá einkaaðilum áður en hún réðist á heildarkerfi sjúkraþjálfara. Mér hefði einnig fundist vel til fundið að bjóða út rekstur endurhæfingarstöðvar fyrir unga fíkla, gæðaeftirlit með starfsemi heilbrigðisstofnana og þeirrar þjónustu sem þar er veittur óháð hvort starfsemin er opinber eða einkarekin. Mér finnst líka að ef breyta eigi í grundvallaratriðum starfi og framtíð sjúkraþjálfunar og sérhæfðra starfsmanna innan hennar til langframa hefði verið gott ráð að hafa samráð við téða stétt. Hver er tilgangur þessa útboðs? Hann er samkvæmt auglýsingunni:„Þjónustan skal miða að því að bæta/viðhalda sjálfsbjargargetu einstaklinga með það að markmiði að einstaklingar geti stundað atvinnu og/eða nám og að aldraðir og fólk með færniskerðingar geti búið í sjálfstæðri búsetu sem allra stærstan hluta ævi sinnar og þurfi sem minnst að dvelja á sjúkrahúsi eða dvalarstofnun.“ Ég er með frétt til ráðherra. Þetta hefur verið stefna sjúkraþjálfara frá byrjun. Einnig höfum við forgangsraðað inn á okkur sjúklingum eftir bestu getu en við erum allir sjúkraþjálfararnir að drukkna í sjúklingum á biðlistum. Hvernig væri að byrja á að laga kerfið þar sem það þarfnast lagfæringar? Laga hluti eins og þá staðreynd að aldrei hafa meiri fjármunum verið varið í heilbrigðiskerfið en samt fækkar aðgerðum, biðlistar lengjast og ekki eru næg hjúkrunarrými. Laga hluti eins og þá staðreynd að maki MND sjúklings fær umönnunarbætur þar til hann sjálfur verður 67 ára en þá verði hann að taka umönnuna að sér sem áhugamál? Þetta útspil ráðherra vekur einnig upp aðrar spurningar eins og hvað á að verða um öll þau fyrirtæki sjúkraþjálfara sem ekki bjóða í verkið eða þá þjálfara sem ekki fá að vinna í kerfinu áfram? Hver á að sinna þeim sjúklingum sem hafa verið hjá þessum sjúkraþjálfurum eða þeim sjúklingum sem eru hundruðum saman á biðlistum þessara fyrirtækja? Hvernig eiga sjúkrahúsin að útskrifa sjúklinga í endurhæfingu á heimasvæði? Hvernig ætlar hún sér að láta eitt fyrirtæki sjúkraþjálfara sjá um alla sjúkraþjálfun á höfuðborgarsvæðinu þegar þær stofur sem fyrir eru eru með hundruði á biðlista? Eru útboð ekki ætluð til að fá hagkvæmt verð í ákveðin verk en ekki til útrýmingar á heilli starfstétt og eyðileggingar á gríðarlegri langtíma uppbyggingu? Er þetta ósmekkleg aðferð til að loka á aðgengi sjúklinga til endurhæfingar? Hvað ætlar ráðherra að gera ef engar stöðvar bjóða í verkið eða allar stöðvarnar bjóða mjög hátt verð í verkið? Sjúkraþjálfarar eru að framkvæma verk sín á mjög hagkvæman hátt fyrir ríkið og mikil ánægja hefur verið með verk þeirra samkvæmt könnunum. Ég tala fyrir mig en ég mun alvarlega hugsa mig um hvort ég vilji starfa áfram í minni starfsgrein eftir þessa blautu síðsumarstusku. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Netglæpir eru skipulögð brotastarfsemi Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir skrifar Sjá meira
Snemma í vor, löngu eftir að samningstíma milli sjálfstætt starfandi sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands var lokið var samninganefnd sjúkraþjálfara loksins boðuð á langumbeðinn fund með samninganefnd Sjúkratrygginga. Þar var þeim tilkynnt að ekki yrði áfram samið við sjúkraþjálfara um þessa þjónustu og með það fór samninganefndin furðulostin og beiðni hennar um fund með ráðherra var árangurslaus fyrir utan eitt skipti en þá var fundurinn afboðaður með hálftíma fyrirvara. Ekki þarf að útskýra að fáir sjúkraþjálfarar hafa tekið sumarleyfi í þessu frábæra sumri vegna óvissu. Eftir langt sumar þar sem sjúkraþjálfarar sem starfa sjálfstætt á Íslandi hafa beðið eftir einhverjum svörum um hvað Heilbrigðisráðherra ætli sér varðandi framtíð þeirra kemur nú síðsumars auglýsing frá Sjúkratryggingum Íslands um að ætlunin sé að bjóða út sjúkraþjálfun á evrópska efnahagssvæðinu. Þeir voru svo elskulegir að taka fram að: „Þar sem um umtalsverða breytingu er að ræða fyrir sjálfstætt starfandi sjúkraþálfara er mikilvægt að þeir kynni sér í tíma innkaupaferlið á vef Ríkiskaupa.“ Ég tek það fram að ég myndi gjarnan vilja kynna mér útboðsgögnin en þau eru þegar þetta er ritað ekki komin á vefinn þrátt fyrir að ég megi vinna eftir útrunnum samningi einungis til 1. október. Ég geri mér fulla grein fyrir því að Ráðherra og ríkisstjórn geti og eigi að setja stefnumótun í heilbrigðiskerfinu en á dauða mínum átti ég von frekar en að hún myndi byrja á að laga það sem ekki er brotið.Ég hef hingað til ekki talið ráðherra sérstakan áhugaaðila á frjálsum útboðum í heilbrigðiskerfinu. En ef hún hefur séð ljósið hefði ég frekar búist við því að hún myndi bjóða út nokkur hundruð hnéskiptaaðgerðir, nokkur hundruð aðgerðir á augasteinum, myndi vilja taka svo kallað „overflow“ á góðu verði hjá einkaaðilum áður en hún réðist á heildarkerfi sjúkraþjálfara. Mér hefði einnig fundist vel til fundið að bjóða út rekstur endurhæfingarstöðvar fyrir unga fíkla, gæðaeftirlit með starfsemi heilbrigðisstofnana og þeirrar þjónustu sem þar er veittur óháð hvort starfsemin er opinber eða einkarekin. Mér finnst líka að ef breyta eigi í grundvallaratriðum starfi og framtíð sjúkraþjálfunar og sérhæfðra starfsmanna innan hennar til langframa hefði verið gott ráð að hafa samráð við téða stétt. Hver er tilgangur þessa útboðs? Hann er samkvæmt auglýsingunni:„Þjónustan skal miða að því að bæta/viðhalda sjálfsbjargargetu einstaklinga með það að markmiði að einstaklingar geti stundað atvinnu og/eða nám og að aldraðir og fólk með færniskerðingar geti búið í sjálfstæðri búsetu sem allra stærstan hluta ævi sinnar og þurfi sem minnst að dvelja á sjúkrahúsi eða dvalarstofnun.“ Ég er með frétt til ráðherra. Þetta hefur verið stefna sjúkraþjálfara frá byrjun. Einnig höfum við forgangsraðað inn á okkur sjúklingum eftir bestu getu en við erum allir sjúkraþjálfararnir að drukkna í sjúklingum á biðlistum. Hvernig væri að byrja á að laga kerfið þar sem það þarfnast lagfæringar? Laga hluti eins og þá staðreynd að aldrei hafa meiri fjármunum verið varið í heilbrigðiskerfið en samt fækkar aðgerðum, biðlistar lengjast og ekki eru næg hjúkrunarrými. Laga hluti eins og þá staðreynd að maki MND sjúklings fær umönnunarbætur þar til hann sjálfur verður 67 ára en þá verði hann að taka umönnuna að sér sem áhugamál? Þetta útspil ráðherra vekur einnig upp aðrar spurningar eins og hvað á að verða um öll þau fyrirtæki sjúkraþjálfara sem ekki bjóða í verkið eða þá þjálfara sem ekki fá að vinna í kerfinu áfram? Hver á að sinna þeim sjúklingum sem hafa verið hjá þessum sjúkraþjálfurum eða þeim sjúklingum sem eru hundruðum saman á biðlistum þessara fyrirtækja? Hvernig eiga sjúkrahúsin að útskrifa sjúklinga í endurhæfingu á heimasvæði? Hvernig ætlar hún sér að láta eitt fyrirtæki sjúkraþjálfara sjá um alla sjúkraþjálfun á höfuðborgarsvæðinu þegar þær stofur sem fyrir eru eru með hundruði á biðlista? Eru útboð ekki ætluð til að fá hagkvæmt verð í ákveðin verk en ekki til útrýmingar á heilli starfstétt og eyðileggingar á gríðarlegri langtíma uppbyggingu? Er þetta ósmekkleg aðferð til að loka á aðgengi sjúklinga til endurhæfingar? Hvað ætlar ráðherra að gera ef engar stöðvar bjóða í verkið eða allar stöðvarnar bjóða mjög hátt verð í verkið? Sjúkraþjálfarar eru að framkvæma verk sín á mjög hagkvæman hátt fyrir ríkið og mikil ánægja hefur verið með verk þeirra samkvæmt könnunum. Ég tala fyrir mig en ég mun alvarlega hugsa mig um hvort ég vilji starfa áfram í minni starfsgrein eftir þessa blautu síðsumarstusku.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun