Spilling og kjaftæði er ekki náttúrulögmál Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar 14. september 2021 14:30 Ég man eftir ládeyðunni sem sveif yfir vötnum eins og reykur eftir kerti sem búið er að blása út í kosningapartíi í heimahúsi í Osló árið 2013 þegar ljóst var að blái vængurinn, íhaldið, væri að taka þetta. Heimili mitt, samfélagið mitt til margra ára var að breytast. Það lá fyrir að stjórnarskipti myndu fylgja í kjölfarið. Tilfinningin var óþægileg. Hvað yrði um allt sem búið var að byggja upp í þágu venjulegs fólks? Um barnafólk? Um það að standa vörð um að öll skuli njóta jafnra tækifæra? Í Noregi hefur normið verið frjálslynd miðju-vinstri stjórn. Þess vegna er landið eins og það er. Lýðræðið er þar rótgróið hugtak í hugum og hjörtum fólks og í því felst tækifæri allra til að taka þátt á líkum forsendum. Jafnrétti. Að það þurfi ekkert ,,maður þekkir mann” svo þú fáir starf við hæfi heldur sé hæfni þín nóg! Að aldrei aldrei skuli sérhagsmunir ráða för heldur alltaf alltaf alltaf almannahagur. Á Íslandi er staðan önnur. Við erum vön því að við séum ekki jöfn. Að það sé eins gott að þjóna Flokknum vel svo þú fáir næg tækifæri að ekki sé talað um að þú hreinlega fáir að halda áfram að dafna innan þíns starfs ef þú býrð úti á landi. ,,Maður þekkir mann” vegur miklu þyngra en raunveruleg hæfni og menntun, jafnvel innan hins opinbera! Við erum mörg í raun orðin samdauna spillingunni því við erum svo vön henni. Henni er tekið sem náttúrulögmáli og fólki líður eins og það skipti engu máli hvað þú kýst. En það skiptir máli! Það skiptir ÖLLU máli. Píratar eru ekki til í staðnað ástand. Okkar hugsjón er land þar sem þú færð tækifærin sem þér eruð ætluð SAMA hvað þú kýst og SAMA hvern þú þekkir. Þar sem við erum í alvöru jöfn fyrir lögum og samfélagi. Þar sem ekki er verr farið með fólk sem talar ekki tungumálið eða lítur ekki út ,,eins og skattgreiðandi”. Við höfum fengið okkur fullsödd af þessari endlausu sérhagsmunagæslu Flokksins. Hans pólitík stríðir gegn öllu sem við stöndum fyrir. Þess vegna erum við þau sem höfum við hverjar einustu kosningar útilokað samstarf við Sjálfstæðisflokkinn. Og sjá nú er það loks að verða trend! Eitt það fyrsta sem ég beitti mér fyrir í borgarstjórn voru nýjar reglur um ráðningar æðstu embættismanna borgarinnar með skýrum, gagnsæum og óháðum ráðningarferli. Þær voru samþykktar nokkrum mánuðum síðar í byrjun árs 2019. Mína fyrstu daga í embætti gekk yfir umfjöllun um umdeilda ráðningu og því skipti þetta verulegu máli. Vegna þess að bæði umgjörð og ásýnd ráðningar verða að vera þannig úr garði gerðar að ,,maður þekkir mann” hafi ekki verið fræðilegur möguleiki. Síðan hefur verið meiri sátt um þessar ráðningar innan allra flokka. Þetta er bara eitt konkret dæmi um þau fjölmörgu góðu mál sem Píratar hafa stuðlað að þegar þeir hafa völd. Í samvinnu við aðra góða og öfluga umbótasinnaða flokka gerum við magnaða hluti. Við erum ekki meðvirk með neinu. Ekki meðvirk með ,,en svona hefur þetta alltaf verið” eða ,,hvernig pólitíkin virkar” eða ,,hvernig stjórnmálafólk á að haga sér”. Þess vegna erum við öðruvísi og það hræðir suma. Stundum er reynt að niðurlægja okkur og sérstaklega af þeim sem vilja ekki þurfa að segja bara hreint út að Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir spillingu og landið þar með mótað út frá sérhagsmunum því það ,,þykir ekki viðeigandi”. Sumir flokkar vilja halda í einhverskonar heiðursmannasamkomulag um að segja hlutina ekki eins og þeir eru og standa þar með vörð um stjórnmálastéttina og hennar hag. Um óbreytt ástand. En við segjum hlutina bara hreint út. Við höfum ekkert að fela og engra hagsmuna að gæta nema almennings. Það er okkar eina markmið og það er skratti frelsandi verð ég að segja. Rödd Pírata skiptir máli en styrkur hennar einnig. Að fara úr einum kjörnum fulltrúa í tvo milli kjörtímabila í borgarstjórn hefur gefið okkar hugsjón byr undir báða vængi. Núna komust frjálslyndu umbótaflokkarnir loksins aftur til valda í gær í Noregi eftir átta blá ár. Óréttlæti á Íslandi, spilling og endalaust kjaftæði er ekkert náttúrulögmál þó okkur líði stundum þannig. Píratar eru andhverfan við það kjaftæði og sérhagsmunabrask sem Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir. Við höfum aldrei unnið með þeim sem ekki er hægt að segja um marga og við höfum alltaf tekið fyrir að vinna með þeim. Vegna þess að þeir sem sóða stanslaust meira út við að baka fleiri og fleiri spillingarkökur hafa sýnt að þeir eru ekki til þess fallnir að þrífa upp óreiðuna. Þá er betra að vísa þeim úr salnum, setja á góða tónlist og bretta upp ermarnar. Þetta átti ekki að verða einhver klisjukosningapistill heldur eru þetta bara hlutir sem lágu mér á hjarta eftir kosningarnar í Noregi í gær. Því það er hægt að breyta. Með því að kjósa. Höfundur er borgarfulltrúi Pírata í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun: Kosningar 2021 Píratar Mest lesið Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Hvað telur Wolt vera raunhagkerfi? Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir,Saga Kjartansdóttir Skoðun Það kemur samfélaginu við þegar maður ræðir vændiskaup við konu Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Þverpólitísk sátt um mannvonsku Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Reykjavík er hvorki gjaldþrota né ofurþétt Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Samgönguráð: Fyrir landið allt eða eitt kjördæmi? Berglind Harpa Svavarsdóttir Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvað breyttist þann 5. febrúar 2026? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Heiti potturinn, klaustrið og athvarfið Auður Önnu Magnúsdóttir Skoðun Breiðholt Got Talent Sigrún Ósk Arnardóttir,Valgeir Þór Jakobsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „góði kallinn“ skyggir á raunveruleikann – um jafnrétti, ofbeldi og ábyrgð Jenný Kristín Valberg skrifar Skoðun Reykjavíkurleiðin ekki rétta leiðin Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Þegar heimurinn var ekki í buxnavasanum Björn Leifur Þórisson skrifar Skoðun Hvernig höfnum við blóðsugu-hagkerfi heimsins og sameinumst um uppvaxtar-hagkerfi Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Fyrirtækjaleikskólar: Lausn á skorti – eða tvöfalt kerfi? Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Breiðholt Got Talent Sigrún Ósk Arnardóttir,Valgeir Þór Jakobsson skrifar Skoðun Hvert fór skrítna fólkið? Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Þú sérð mig ekki á vondum degi Anna Bergþórsdóttir skrifar Skoðun Það kemur samfélaginu við þegar maður ræðir vændiskaup við konu Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Tækifæri til að minnka þörf á hjúkrunarrýmum Guðlaugur Eyjólfsson skrifar Skoðun Ný og betri skilgreining á lesblindu Snævar Ívarsson skrifar Skoðun Hvað telur Wolt vera raunhagkerfi? Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir,Saga Kjartansdóttir skrifar Skoðun Þverpólitísk sátt um mannvonsku Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Milljarðar í stjórnsýslu eða í þjónustu? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Byggjum fyrir fólk en ekki fjárfesta Finnur Ricart Andrason skrifar Skoðun Heiti potturinn, klaustrið og athvarfið Auður Önnu Magnúsdóttir skrifar Skoðun Hvað breyttist þann 5. febrúar 2026? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Samgönguráð: Fyrir landið allt eða eitt kjördæmi? Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Borgarlínan hefur ekki einróma stuðning Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Milljarðar í stjórnsýslu eða í þjónustu? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Þjóð að þyngjast – Fjárhagslega óhagkvæmt að fjárfesta ekki í heilsutengdum forvörnum Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Ákall Marco Rubio um sterkari Evrópu — hvað þýðir það fyrir Ísland? Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Af sköpunargleði Viðskiptaráðs Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Þegar börn læra réttindi sín – og við lærum með þeim Lilja Marta Jökulsdóttir skrifar Skoðun Edrúar febrúar – um fíkn, neyslu og bata Elín A. Eyfjörð Ármannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið sjálft skapar álagið Eydís Sara Óskarsdóttir skrifar Skoðun Varnir Evrópu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem samkeppnisforskot fyrir minni fyrirtæki Eva Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Ég man eftir ládeyðunni sem sveif yfir vötnum eins og reykur eftir kerti sem búið er að blása út í kosningapartíi í heimahúsi í Osló árið 2013 þegar ljóst var að blái vængurinn, íhaldið, væri að taka þetta. Heimili mitt, samfélagið mitt til margra ára var að breytast. Það lá fyrir að stjórnarskipti myndu fylgja í kjölfarið. Tilfinningin var óþægileg. Hvað yrði um allt sem búið var að byggja upp í þágu venjulegs fólks? Um barnafólk? Um það að standa vörð um að öll skuli njóta jafnra tækifæra? Í Noregi hefur normið verið frjálslynd miðju-vinstri stjórn. Þess vegna er landið eins og það er. Lýðræðið er þar rótgróið hugtak í hugum og hjörtum fólks og í því felst tækifæri allra til að taka þátt á líkum forsendum. Jafnrétti. Að það þurfi ekkert ,,maður þekkir mann” svo þú fáir starf við hæfi heldur sé hæfni þín nóg! Að aldrei aldrei skuli sérhagsmunir ráða för heldur alltaf alltaf alltaf almannahagur. Á Íslandi er staðan önnur. Við erum vön því að við séum ekki jöfn. Að það sé eins gott að þjóna Flokknum vel svo þú fáir næg tækifæri að ekki sé talað um að þú hreinlega fáir að halda áfram að dafna innan þíns starfs ef þú býrð úti á landi. ,,Maður þekkir mann” vegur miklu þyngra en raunveruleg hæfni og menntun, jafnvel innan hins opinbera! Við erum mörg í raun orðin samdauna spillingunni því við erum svo vön henni. Henni er tekið sem náttúrulögmáli og fólki líður eins og það skipti engu máli hvað þú kýst. En það skiptir máli! Það skiptir ÖLLU máli. Píratar eru ekki til í staðnað ástand. Okkar hugsjón er land þar sem þú færð tækifærin sem þér eruð ætluð SAMA hvað þú kýst og SAMA hvern þú þekkir. Þar sem við erum í alvöru jöfn fyrir lögum og samfélagi. Þar sem ekki er verr farið með fólk sem talar ekki tungumálið eða lítur ekki út ,,eins og skattgreiðandi”. Við höfum fengið okkur fullsödd af þessari endlausu sérhagsmunagæslu Flokksins. Hans pólitík stríðir gegn öllu sem við stöndum fyrir. Þess vegna erum við þau sem höfum við hverjar einustu kosningar útilokað samstarf við Sjálfstæðisflokkinn. Og sjá nú er það loks að verða trend! Eitt það fyrsta sem ég beitti mér fyrir í borgarstjórn voru nýjar reglur um ráðningar æðstu embættismanna borgarinnar með skýrum, gagnsæum og óháðum ráðningarferli. Þær voru samþykktar nokkrum mánuðum síðar í byrjun árs 2019. Mína fyrstu daga í embætti gekk yfir umfjöllun um umdeilda ráðningu og því skipti þetta verulegu máli. Vegna þess að bæði umgjörð og ásýnd ráðningar verða að vera þannig úr garði gerðar að ,,maður þekkir mann” hafi ekki verið fræðilegur möguleiki. Síðan hefur verið meiri sátt um þessar ráðningar innan allra flokka. Þetta er bara eitt konkret dæmi um þau fjölmörgu góðu mál sem Píratar hafa stuðlað að þegar þeir hafa völd. Í samvinnu við aðra góða og öfluga umbótasinnaða flokka gerum við magnaða hluti. Við erum ekki meðvirk með neinu. Ekki meðvirk með ,,en svona hefur þetta alltaf verið” eða ,,hvernig pólitíkin virkar” eða ,,hvernig stjórnmálafólk á að haga sér”. Þess vegna erum við öðruvísi og það hræðir suma. Stundum er reynt að niðurlægja okkur og sérstaklega af þeim sem vilja ekki þurfa að segja bara hreint út að Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir spillingu og landið þar með mótað út frá sérhagsmunum því það ,,þykir ekki viðeigandi”. Sumir flokkar vilja halda í einhverskonar heiðursmannasamkomulag um að segja hlutina ekki eins og þeir eru og standa þar með vörð um stjórnmálastéttina og hennar hag. Um óbreytt ástand. En við segjum hlutina bara hreint út. Við höfum ekkert að fela og engra hagsmuna að gæta nema almennings. Það er okkar eina markmið og það er skratti frelsandi verð ég að segja. Rödd Pírata skiptir máli en styrkur hennar einnig. Að fara úr einum kjörnum fulltrúa í tvo milli kjörtímabila í borgarstjórn hefur gefið okkar hugsjón byr undir báða vængi. Núna komust frjálslyndu umbótaflokkarnir loksins aftur til valda í gær í Noregi eftir átta blá ár. Óréttlæti á Íslandi, spilling og endalaust kjaftæði er ekkert náttúrulögmál þó okkur líði stundum þannig. Píratar eru andhverfan við það kjaftæði og sérhagsmunabrask sem Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir. Við höfum aldrei unnið með þeim sem ekki er hægt að segja um marga og við höfum alltaf tekið fyrir að vinna með þeim. Vegna þess að þeir sem sóða stanslaust meira út við að baka fleiri og fleiri spillingarkökur hafa sýnt að þeir eru ekki til þess fallnir að þrífa upp óreiðuna. Þá er betra að vísa þeim úr salnum, setja á góða tónlist og bretta upp ermarnar. Þetta átti ekki að verða einhver klisjukosningapistill heldur eru þetta bara hlutir sem lágu mér á hjarta eftir kosningarnar í Noregi í gær. Því það er hægt að breyta. Með því að kjósa. Höfundur er borgarfulltrúi Pírata í Reykjavík.
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Þegar „góði kallinn“ skyggir á raunveruleikann – um jafnrétti, ofbeldi og ábyrgð Jenný Kristín Valberg skrifar
Skoðun Hvernig höfnum við blóðsugu-hagkerfi heimsins og sameinumst um uppvaxtar-hagkerfi Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar
Skoðun Það kemur samfélaginu við þegar maður ræðir vændiskaup við konu Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson skrifar
Skoðun Þjóð að þyngjast – Fjárhagslega óhagkvæmt að fjárfesta ekki í heilsutengdum forvörnum Janus Guðlaugsson skrifar
Skoðun Ákall Marco Rubio um sterkari Evrópu — hvað þýðir það fyrir Ísland? Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun