Hélt það væri nóg komið en íslenska ríkið á­frýjar

Íslenska ríkið var dæmt til að greiða Birni, sem er fyrrverandi upplýsingafulltrúi Umhverfisstofu, tæpar sjö milljónir króna fyrir tæpum mánuði síðan, vegna uppsagnar hans á síðasta ári.

Björn segir í samtali við fréttastofu að málið hafa byrjað þegar hann var í veikindaleyfi vegna slyss sem hann lenti í á sama tíma og nýr forstjóri, Sigrún Ágústsdóttir, tók við.

„Það fara skrítnir hlutir að gerast áður en ég mæti til vinnu. Þegar ég mæti þá liggur í loftinu að það eru miklar breytingar fram undan og það er allt í lagi með það,“ segir Björn en hann og Sigrún náðu ekki vel saman.

Hann segist hafa verið tilbúinn í viðræður um breytingu á sínu starfi en þess í stað var hann skyldaður í starfsmat um aðra stöðu sem til stóð að búa til. Björn segir að honum hafi verið tjáð að ef hann tæki ekki þátt í því væri litið á það sem svo að hann hefði sagt upp. Síðan hafi Umhverfisstofnun notað umrætt mat sem ástæðu til að leggja starf hans sem upplýsingafulltrúi niður og segja honum upp.

Áfrýjunin mikil vonbrigði

„Með þessu þá liggur fyrir, samkvæmt héraðsdómi, að með kolólöglegum hætti hafi þau bolað mér burt úr starfi. Ég hefði talið að þegar þessi langa raunar saga, þegar henni líkur fyrir héraðsdómi og forstjóri Umhverfisstofnunar augljóslega með allt niður um sig í ákvörðunartöku, þá hefði ég talið að það væri kannski nóg komið,“ segir Björn.

Kjara- og mannauðssýsla ríkisins hefur nú áfrýjað dómi héraðsdóms en Björn segist ekki vera hræddur. Það séu þó vonbrigði að stofnunin skuli ekki átta sig á því að brotið hafi verið á rétti Björns.

Hann spyr hversu lengi ríkið geti „pönkast lengi og illa á einstaklingum með lögbrotum og ömurlegri framkomu.“ Hann sé þó viss um að dómsniðurstaðan breytist ekki.

„Það eru mikil vonbrigði að forstjóri Umhverfisstofnunar hafi misst af því tækifæri að taka sér tak og horfast í augu við gjörðir sínar. Þannig í þessu ljósi þá eru þetta mikil vonbrigði,“ segir Björn.

Almannafé í vitleysu

Björn segist ekki hafa viljað lúffað og látið sig hverfa með skottið á milli lappanna. Hann þekki sinn rétt og hefur hlotið stuðning frá stéttarfélaginu.

„Skyldur og réttindi opinberra starfsmanna eru vel vernduð með lögum og henni mátti kannski ljóst vera, henni Sigrúnu Ágústsdóttur, að þessi stjórnsýsla, þessi ólíðandi brotlega stjórnsýsla, samkvæmt dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, að hún hefði einhverjar afleiðingar. Nú er búið að dæma þær afleiðingar,“ segir Björn.

Hann spyr hvort það sé rétt að eyða almannafé í „svona vitleysu“, eins og hann kallar málið. Þetta sé enn annar kafli í ofbeldissögu ríkisstofnanna gegn einstaklingum.

„Viljum við að fé okkar sé eytt með þessum hætti. Eða kann að vera að forstjóri Umhverfisstofnunar sé að kaupa sér dálítinn frið í starfi á meðan málið er fyrir dómsstólum?,“ segir Björn.