Berst fyrir því að FIFA leyfi kvenna­lands­liði Afgan­istan að keppa

Landsliðið, sem Popal átti stóran þátt í að stofna árið 2007 og einnig að koma úr landi eftir að Talíbanar náðu aftur völdum árið 2021, dvelur í Ástralíu og keppir fyrir knattspyrnuliðið Melbourne Victory.

Alþjóðaknattspyrnusambandið (FIFA) hefur neitað að viðurkenna liðið sem landslið, þar sem Knattspyrnusamband Afganistan segir það ekki til. Raunar eru engin kvennalið lengur til í landinu, samkvæmt þarlendum yfirvöldum.

„Þessar knattspyrnukonur dreymdu um að spila fyrir Afganistan en menn einfaldlega komu og tóku þann draum frá þeim,“ segir Popal. „Og FIFA segir bara: Okkur þykir miður að þið hafið glatað réttinum til að spila knattspyrnu, þegar þið hafið ekki gert neitt til að verðskulda það. Þetta er ógeðslegt,“ segir hún.

New York Times birti ítarlega umfjöllun um málið í dag en í yfirlýsingu til miðilsins segist FIFA ekki geta viðurkennt landslið sem hafi ekki verið vottað af knattspyrnusambandinu í umræddu ríki. FIFA hefur hins vegar lýst því yfir að það sé forgangsatriði að tryggja jafnt og fordómalaust aðgengi að knattspyrnu.

Hvað varðar Afganistan er fylgst náið með þróun mála, segir í yfirlýsingunni.

Talsmaður Knattspyrnusambands Afganistan segist ekkert geta gert þar sem liðið hafi orðið að engu þegar liðsmenn þess flúðu land. Þessu hafna knattspyrnukonunnar alfarið.

Að sögn Popal var ástandið slæmt áður en Talibanar komust aftur til valda og hún var stundum grýtt af karlmönnum þegar hún var að leika sér með bolta úti á götu. Það var þeirra afstaða að íþróttaiðkun kvenna væri ósiðleg.

Á aldrinum tíu til fjórtán ára dvaldi Popal í tjaldbúðum fyrir flóttamenn í Pakistan en fjölskyldan snéri aftur til Kabúl árið 2002, eftir að Bandaríkjamenn og bandamenn hráku Talíbana á flótta.

Popal og móðir hennar Shokria unnu saman að því að setja saman lið og létu mótlætið ekki á sig fá; Shokria var kölluð „vændiskona“ af foreldrum og Khalida slegin utan undir af kennurum sínum.

Æfingar liðsins fóru fram innanhúss, á herstöðvum Atlantshafsbandalagsins. Þær notuðust við notaðan búnað frá karlalandsliðinu og töpuðu einum alþjóðlegum leik 17-0. En þær létu það ekki stöðva sig.

Það kom hins vegar bakslag þegar Popal fordæmdi Talíbana í fjölmiðlum. Sumar kvennanna voru tilneyddar til að hætta eftir að fjölskyldur þeirra komust að því að þær höfðu verið að spila með liðinu. Þá bárust Popal líflátshótanir og faðir hennar og bræður voru skornir með hnífum og barðir með byssum.

Þeir þóttu ekki „alvöru karlmenn“ fyrir að láta það viðgangast að Popal spilaði knattspyrnu.

Einn bræðra Popal var að lokum myrtur og hún sá sig tilneydda til að flýja. Fyrirtækið Hummel, stuðningsaðili landsliðsins, aðstoðaði hana við að sækja um hæli í Danmörku.

„Ég vil vera til staðar fyrir stúlkur, því það var enginn til staðar fyrir mig,“ segir Popal, sem hefur mátt fórna mörgu til að halda málstað kvenna í íþróttum á lofti. Eftir að hafa aðstoðað liðsfélaga sína við að flýja Afganistan vann hún að því að koma þeim fyrir og finna lið fyrir þær að spila með.

Aðgerðasinninn og Nóbelsverðlaunahafinn Malala Yousafzai og athafnakonan Kim Kardashian eru meðal stuðningsmanna Popal, sem hefur safnað yfir 175 þúsund undirskriftum til stuðnings landsliðinu.

„Ég er ábyrg fyrir þessum stelpum,“ segir Popal um allar stúlkur í Afganistan, sem hún hvatti ítrekað til að taka þátt í íþróttum og öðrum sviðum samfélagsins. „Ég dey frekar en að snúa við þeim baki.“