Átta ára fangelsi fyrir mann­dráp á Ólafs­firði

Þetta er niðurstaða dóms Héraðsdóms Norðurlands eystra, sem kveðinn var upp nú síðdegis. Auk fangelsisrefsingar var Steinþór dæmdur til að greiða ólögráða dóttur Tómasar 6,6 milljónir króna í skaðabætur og fjórar milljónir króna í miskabætur og ólögráða syni hans 4,4 milljónir króna í skaðabætur og fjórar milljónir í miskabætur. Þá var honum gert að greiða sex milljónir króna í sakarkostnað, þar af 5,2 milljóna króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans.

Í ákæru á hendur Steinþóri sagði að hann hefði svipt Tómas lífi með því að stinga hann tvisvar sinnum í vinstri síðu með hnífi, með þeim afleiðingum að ytri mjaðmarslagæð fór í sundur og olli umfangsmiklu blóðtapi sem leiddi til dauða Tómasar.

Þess var krafist að Steinþór yrði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá var þess krafist fyrir hönd tveggja ólögráða barna Tómasar að Steinþór yrði dæmdur til greiðslu sex milljóna króna miskabóta hvoru um sig og skaðabætur upp á 6,6 milljónir króna annars vegar og 4,4 milljóna hins vegar.

Bar fyrir sig neyðarvörn

Í greinargerð verjanda Steinþórs sagði að ótvírætt væri að Tómas hefði fyrst lagt til Steinþórs með stórum hnífi.

Þess var krafist fyrir hönd Steinþórs að hann yrði sýknaður af ákæru ákæruvaldsins, til vara að honum yrði ekki gerð refsing yrði hann sakfelldur, og til þrautavara að honum yrði gerð vægasta refsing sem lög leyfa.

Sýknukrafa var byggð á því að Steinþór hafi verið að verjast lífshættulegri árás Tómasar og að hann hefði ekki haft neinn ásetning til þess að svipta hann lífi. 

„Ákærði henti í áttina til hins látna Tómasar Waagfjörð sólgleraugum sem hann hafði á höfðinu, sem greinilega varð til þess til að hinn látni Tómas Waagfjörð gekk í átt til ákærða mjög hratt, dró upp hníf sem ákærði hafði ekki tekið eftir. Ákærði hafði ekki staðið upp þegar hinn látni stakk hann í andlitið. Ákærði hrinti hinum látna út í horn eldhússins. Þá stakk hinn látni ákærða í lærið, og öskraði ákærði hvort hinn látni Tómas Waagfjörð hafi verið að stinga hann og ýtti aftur hendi hans frá sér til hins látna og féll um leið á hann,“ sagði í greinargerðinni.

Því næst hafi Steinþór náð að snúa baki við Tómasi, krækja hægri hendi hans undir hægri handakrika og grípa utan um hnífsblaðið með hægri hendi þangað til Tómas missti mátt og féll niður, en þá um leið hafi Steinþór fallið fram fyrir sig, lagt hnífinn frá sér í nærliggjandi blómapott og skriðið inn á baðherbergi.

Taldi mögulegt að Steinþóri yrði ekki gerð refsing 

Sem áður segir gerði ákæruvaldið kröfu um að Steinþóri yrði gerði gerð refsing fyrir að hafa orðið Tómasi að bana.

Í málflutningi sínum sagði Kolbrún Benediktsdóttir varahéraðssaksóknari þrjú atriði í málinu sem yrði að taka sérstaklega til skoðunar. Í fyrsta lagi hvort Steinþór hafi stungið Tómas, í öðru lagi hvort Steinþór hafi sýnt ásetning í verki með stungunum og í þriðja lagi hvort um neyðarvörn hafi verið að ræða.

Hún sagði gögn málsins benda til þess að í átökum mannanna hafi Steinþór náð hnífnum af Tómasi. Tómas hafi verið fyrir aftan Steinþór sem hafi veitt honum áverkana tvo sem drógu hann til bana. Hún vísaði í niðurstöðu réttarmeinafræðinga í þessum efnum og sagði í raun útilokað að atburðarásin væri margt ólíkt því.

Þá sagði hún að með þessari gjörð hefði Steinþór sýnt af sér ásetning, en ekki beinan ásetning. Ekkert bendi til þess að Steinþór hafi ætlað að bana Tómasi, en hann hefði þó mátt gera sér grein fyrir því að Tómas gæti hlotið bana af, líkt og hann gerði.