Yndis­leg stund sem allir sem eigi fjöl­skyldur hljóti að skilja

Djúpstæður léttir og gleði skein úr augum fólks þegar palestínskar fjölskyldur komu saman eftir langan aðskilnað. Fólkið féll í faðma, og gaf rembingskossa og margir hverjir voru með gleðitár á hvarmi.

Palestínumennirnir eru allir með dvalarleyfi á Íslandi en íslensk yfirvöld náðu á dögunum að bjarga þeim frá Gasa. Hópurinn lenti á Keflavíkurflugvelli á öðrum tímanum í dag. Þar voru tugir aðstandenda sem ætluðu að taka á móti fólkinu en allt kom fyrir ekki því palestínski hópurinn fór beinustu leið frá vellinum, í rútur og að húsnæði á vegum Rauða krossins og Vinnumálastofnunar. 

Aðstandendurnir fylgdu þangað í kjölfarið og kom stóri hópurinn frá Gasa klukkan hálf sex til Reykjavíkur. Fréttastofa tók nokkra aðstandendur tali, rétt áður en endurfundirnir langþráðu urðu að veruleika. Abdulla hafði í marga mánuði þrýst á að fjölskyldunni yrði bjargað.

Basem litli var prúðbúinn í tilefni dagsins, Al Assar systurnar voru fegnar að fjölskyldumeðlimir séu komnir í skjól og þakklæti var ofarlega í huga Albajúk fjölskyldunnar eins og sjá má í klippunni að neðan.

Baráttumæðginin Askur Hrafn Hannesson og Karen Kjartansdóttir eru á meðal þeirra sem barist hafa fyrir sameiningu fjölskyldnanna.

„Þetta er ein magnaðasta tilfinning sem ég hef upplifað á ævi minni. Að sjá fólk sameinast eftir fimm ára aðskilnað og komast af hættulegasta stað í heimi,“ segir Askur. Hann hefur verið að passa tvo unga drengi síðustu vikur og mánuði.

„Að sjá föður þess yngri og faðma hann. Það eru engin orð sem geta lýst því.“

Karen móðir hans segir Ask líklega hafa grátið einna mest á vettvangi.

„Það er ekki hægt að lýsa því hvað þetta var fallegt og yndislegt. Það hljóta líka allir sem eiga fjölskyldur að skilja, þegar maður elskar fjölskyldur sínar að sjá fjölskyldur sameinast. Við maðurinn minn áttum brúðkaupsafmæli í dag og vorum einmitt að tala um að þetta væri eins viðeigandi fögnuður og hugsast getur. Það getur ekkert toppað þetta,“ segir Karen.

Askur segir lífið hafa snúist um þessa baráttu fyrir fjölskyldusameiningum síðustu mánuði.

„Þetta er risaáfangi í herferð sem hófst í desember síðastliðinn og hefur staðið í ströngu síðan þá. Það er risa grasrótarhópur að baki öllum þessum aðgerðum, í tjöldum og hvaðeina.“

Karen segir að fátt annað hafi komist að í umræðum margra á Íslandi undanfarið. En þetta skipti miklu máli og ekki hægt að komast út úr þessu fyrr en ástandinu líkur. Vinnunni sé ekki lokið.

„Nei, þetta er svo sannarlega risa og gleðilegur áfangi en það eru ekki allar fjölskyldurnar komnar heim. Við eigum eftir að ljúka því verki. Svo er lykilatriði að veita palestínsku flóttafólki sem er komið til landsins alþjóðlega vernd og líka bjóða þau velkomin í samfélagið og berjast gegn vaxtandi útlendingaandúð.“

Karen tekur undir þetta.

„Það er rosalega mikilvægt fyrir okkur öll. Þetta þarf að takast vel, við þurfum að bjóða þau velkomin því þetta eru fjölskyldur eins og við hér á Íslandi og þau þurfa að verða hluti af okkar samfélagi. Það gerum við með því að taka vel á móti þeim.“