Öxlum ábyrgð og segjum satt Pétur Marteinsson skrifar 17. janúar 2026 10:31 Ég hef í prófkjörsbaráttunni gert takmarkað traust borgarbúa til borgarstjórnar að umræðuefni og það er ein ástæða þess að ég gef kost á mér í oddvitasæti Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ég tel einfaldlega að hægt sé að gera mun betur og að borgarbúar verðskuldi að geta treyst borgarfulltrúum sínum. En hvernig ávinnur maður sér slíkt traust? Ég tel að kjörnir fulltrúar ávinni sér traust með því að tala skýrt, með því að styðja ötullega við þau tækifæri sem borgarbúar sjá í sínu borgarumhverfi og afneita ekki þeim vandamálum sem þeir upplifa í sínu daglega lífi. Borgarbúar þurfa að þekkja sína kjörnu fulltrúa og vita að þeir standi með þeim. Tölum skýrt Sem oddviti Samfylkingarinnar vil ég tala skýrt um mál sem stuðla að jöfnuði og jafnrétti, ríkri fjölmenningu og þróun borgarinnar í átt að bættri lýðheilsu og samveru fólks. Ég tel að við, fulltrúar Samfylkingarinnar, getum gert betur í að tala gegn sjónarmiðum ójöfnuðar og sundrungar sem í síauknum mæli er haldið á lofti af væng stjórnmálanna lengst til hægri. Þessi sömu öfl hafa í borgarstjórnartíð Samfylkingarinnar háð stífa baráttu gegn Reykjavíkurborg og reynt að telja okkur trú um að borgin okkar sé slæm, illa rekin og hættuleg. Ekkert er fjær sanni. Reykjavík er stórkostleg borg með óendanlega möguleika til að verða enn betri. Þó að vissulega megi alltaf gera betur er borgin að mörgu leyti vel rekið sveitarfélag og er líklega ein öruggasta höfuðborg heims. Ég mun tala skýrt um þetta – ég mun tala borgina okkar upp. Það breytir því ekki að hér eru vandamál sem þarf að leysa. Tökumst á við vandann Það grefur undan trausti þegar upplifun foreldra leikskólabarna er sú að ekki sé hlustað og ekki sé tekið fast á málum. Þessir foreldrar þurfa heldur ekki á því að halda að þeim sé ítrekað lofað töfralausnum handan við hornið sem síðan bregðast. Þau þurfa að finna að kjörnir fulltrúar þeirra séu með þeim í þessu verkefni, sjái vandann og hafi áhuga á að leysa hann til framtíðar. Það grefur undan trausti að ekkert sé gert í vanda þeirra sem sitja allt að klukkutíma í bíl á leið til vinnu og annan klukkutíma til að komast heim. Það þarf að horfast í augu við þau mistök sem hafa verið gerð í skipulagi borgarinnar og finna raunhæfar samgöngulausnir til skemmri tíma en einnig að hafa langtímasýn á borgarskipulag sem kemur í veg fyrir þennan vanda. Það grefur líka undan trausti að afneita ábyrgð á öðrum mistökum sem hafa verið gerð í borgarskipulagi, svo sem við „græna gímaldið“. Öxlum ábyrgð og gerum betur. Þjónum borgarbúum Borgarbúar vilja þekkja sína kjörnu fulltrúa og finna að þeir standi með íbúum og borginni, að þeir axli ábyrgð, segi satt og hafi skýra, jákvæða og lausnamiðaða sýn um framhaldið. Ég býð mig fram í það verkefni að þjóna borginni og íbúum hennar á þennan hátt. Höfundur er rekstrarstjóri og frambjóðandi í 1. sæti á lista Samfylkingar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Ferðaþjónustan: Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Ég hef í prófkjörsbaráttunni gert takmarkað traust borgarbúa til borgarstjórnar að umræðuefni og það er ein ástæða þess að ég gef kost á mér í oddvitasæti Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ég tel einfaldlega að hægt sé að gera mun betur og að borgarbúar verðskuldi að geta treyst borgarfulltrúum sínum. En hvernig ávinnur maður sér slíkt traust? Ég tel að kjörnir fulltrúar ávinni sér traust með því að tala skýrt, með því að styðja ötullega við þau tækifæri sem borgarbúar sjá í sínu borgarumhverfi og afneita ekki þeim vandamálum sem þeir upplifa í sínu daglega lífi. Borgarbúar þurfa að þekkja sína kjörnu fulltrúa og vita að þeir standi með þeim. Tölum skýrt Sem oddviti Samfylkingarinnar vil ég tala skýrt um mál sem stuðla að jöfnuði og jafnrétti, ríkri fjölmenningu og þróun borgarinnar í átt að bættri lýðheilsu og samveru fólks. Ég tel að við, fulltrúar Samfylkingarinnar, getum gert betur í að tala gegn sjónarmiðum ójöfnuðar og sundrungar sem í síauknum mæli er haldið á lofti af væng stjórnmálanna lengst til hægri. Þessi sömu öfl hafa í borgarstjórnartíð Samfylkingarinnar háð stífa baráttu gegn Reykjavíkurborg og reynt að telja okkur trú um að borgin okkar sé slæm, illa rekin og hættuleg. Ekkert er fjær sanni. Reykjavík er stórkostleg borg með óendanlega möguleika til að verða enn betri. Þó að vissulega megi alltaf gera betur er borgin að mörgu leyti vel rekið sveitarfélag og er líklega ein öruggasta höfuðborg heims. Ég mun tala skýrt um þetta – ég mun tala borgina okkar upp. Það breytir því ekki að hér eru vandamál sem þarf að leysa. Tökumst á við vandann Það grefur undan trausti þegar upplifun foreldra leikskólabarna er sú að ekki sé hlustað og ekki sé tekið fast á málum. Þessir foreldrar þurfa heldur ekki á því að halda að þeim sé ítrekað lofað töfralausnum handan við hornið sem síðan bregðast. Þau þurfa að finna að kjörnir fulltrúar þeirra séu með þeim í þessu verkefni, sjái vandann og hafi áhuga á að leysa hann til framtíðar. Það grefur undan trausti að ekkert sé gert í vanda þeirra sem sitja allt að klukkutíma í bíl á leið til vinnu og annan klukkutíma til að komast heim. Það þarf að horfast í augu við þau mistök sem hafa verið gerð í skipulagi borgarinnar og finna raunhæfar samgöngulausnir til skemmri tíma en einnig að hafa langtímasýn á borgarskipulag sem kemur í veg fyrir þennan vanda. Það grefur líka undan trausti að afneita ábyrgð á öðrum mistökum sem hafa verið gerð í borgarskipulagi, svo sem við „græna gímaldið“. Öxlum ábyrgð og gerum betur. Þjónum borgarbúum Borgarbúar vilja þekkja sína kjörnu fulltrúa og finna að þeir standi með íbúum og borginni, að þeir axli ábyrgð, segi satt og hafi skýra, jákvæða og lausnamiðaða sýn um framhaldið. Ég býð mig fram í það verkefni að þjóna borginni og íbúum hennar á þennan hátt. Höfundur er rekstrarstjóri og frambjóðandi í 1. sæti á lista Samfylkingar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun