Lýðræðisveisla Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar 23. janúar 2026 18:31 Á morgun, þann 24. janúar fer fram flokksval Samfylkingar í Reykjavík. Flokksvalið er bindandi fyrir sex efstu sætin með paralista. Það eru 17 manns sem gefa kost á sér í sex efstu sætin og því barátta um hvert sæti og sannkölluð lýðræðisveisla fram undan. Kosningin verður rafræn frá 24:00 – 18:00 á laugardaginn en þau sem hafa rétt til að kjósa eru allir flokksfélagar Samfylkingar sem eru orðin 16 ára og búsett í Reykjavík. Ljóst er að áhuginn á Samfylkingunni er mikill en skrásetningarkerfið átti erfitt með að hafa undan í gær. Á undanförnum tveimur mánuðum hefur flokksfélögum fjölgað um tæpa 3.000 manns eða 72%. Það er gleðilegt að sjá þennan mikla áhuga á Samfylkingunni og á sveitarstjórnarkosningunum fram undan. Það skiptir miklu máli að framboðslistar til sveitastjórna séu fjölbreyttir og að við fáum gott fólk með hugsjón til að vinna að markmiðum jafnaðarstefnunnar okkar. Framboðslistar ættu að endurspegla fólkið í samfélaginu með ólíka reynslu og skoðanir. Þannig náum við breidd og ólíkum röddum við borðið á mismunandi aldri, úr mismunandi hverfum og svo mætti lengi áfram telja. Kæru Reykvíkingar, ég vil hvetja alla skráða flokksfélaga að nýta atkvæðið sitt og kjósa þann fulltrúa sem þið viljið leggja ykkar traust á í komandi kosningum og leggja sitt af mörkum við að móta Reykjavík til framtíðar. Höfundur er ritari Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Á morgun, þann 24. janúar fer fram flokksval Samfylkingar í Reykjavík. Flokksvalið er bindandi fyrir sex efstu sætin með paralista. Það eru 17 manns sem gefa kost á sér í sex efstu sætin og því barátta um hvert sæti og sannkölluð lýðræðisveisla fram undan. Kosningin verður rafræn frá 24:00 – 18:00 á laugardaginn en þau sem hafa rétt til að kjósa eru allir flokksfélagar Samfylkingar sem eru orðin 16 ára og búsett í Reykjavík. Ljóst er að áhuginn á Samfylkingunni er mikill en skrásetningarkerfið átti erfitt með að hafa undan í gær. Á undanförnum tveimur mánuðum hefur flokksfélögum fjölgað um tæpa 3.000 manns eða 72%. Það er gleðilegt að sjá þennan mikla áhuga á Samfylkingunni og á sveitarstjórnarkosningunum fram undan. Það skiptir miklu máli að framboðslistar til sveitastjórna séu fjölbreyttir og að við fáum gott fólk með hugsjón til að vinna að markmiðum jafnaðarstefnunnar okkar. Framboðslistar ættu að endurspegla fólkið í samfélaginu með ólíka reynslu og skoðanir. Þannig náum við breidd og ólíkum röddum við borðið á mismunandi aldri, úr mismunandi hverfum og svo mætti lengi áfram telja. Kæru Reykvíkingar, ég vil hvetja alla skráða flokksfélaga að nýta atkvæðið sitt og kjósa þann fulltrúa sem þið viljið leggja ykkar traust á í komandi kosningum og leggja sitt af mörkum við að móta Reykjavík til framtíðar. Höfundur er ritari Samfylkingarinnar.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar