Labbaði 57 kíló­metra heim úr vinnunni: „Af hverju bý ég ekki nær“

Þetta er í þriðja skipti sem Halldór fer labbandi, hjólandi eða hlaupandi á milli heimilis og vinnu. Aðspurður hvað kom til segist hann hafa fengið hugmyndina út frá átaki í vinnunni.

„Ég hjólaði einu sinni í vinnuna af því að það var eitthvað „hjólað í vinnuna“ átak og mér fannst fyndið að hjóla frá Selfossi,“ segir Halldór sem vinnur hjá Opnum kerfum. Halldór segist svo hafa ákveðið að blanda því saman við annað átak þar sem tæknifyrirtækið HP var að planta trjám fyrir hvert skráð skref starfsmanna.

„Þannig að ég ákvað að labba í vinnuna í fyrra en þá mistókst það. Ég tók ranga beygju og þetta var einhver vitleysa bara,“ segir Halldór. Eiginkona hans hafði nefnt það við hann að hann myndi villast.

„Ég sagði að hún væri bara vitleysingur, hver myndi eiginlega villast á heiðinni? En mér tókst að villast,“ segir Halldór.

Karlotta ofurhlaupari innblástur

Hann hafi ákveðið að reyna aftur núna en fara í hina áttina, úr vinnunni og heim á Selfoss. Hann hefur undanfarið fylgst með ofurhlauparanum og Íslandsmethafanum Karlottu Ósk Óskarsdóttur við keppni í tíu daga hlaupi í Búlgaríu.

„Það er undirliggjandi ótrúlega mikill áhugi á því að Karlotta sé að taka einhverja fimm hundruð kílómetra á nokkrum dögum. Ég hugsa bara að ég sé einhver meðaldúddi sem stend upp úr sófanum og ég, fjandinn hafi það, hlýt að geta labbað fimmtíu – sextíu kílómetra,“ segir Halldór og bætir við að það sé miklu erfiðara en honum hafi órað fyrir.

„Það voru tímar þarna þar sem ég setti hausinn bara fyrir mig og þurfti að einbeita mér að því að setja einn fótinn fram fyrir hinn,“ segir Halldór. Vinir hans komu honum á óvart og fylgdu honum síðustu klukkustundirnar.

Halldór lagði af stað klukkan eitt eftir hádegi og var að stefna á að ná einum „miðnæturbjór“ á Risinu sem er bar á Selfossi. Allt tók lengri tíma en hann bjóst við. Hann segir erfiðasta kaflann hafa verið þegar hann hafði hlaupið fram hjá Hvergerði.

„Ég var alveg sprunginn og veit eiginlega ekki hvernig þetta hefði endað ef þeir hefðu ekki birst þarna,“ segir Halldór en vinir hans biðu færis við gróðurhúsin í Hveragerði og héldu honum félagsskap ásamt því að dreifa huganum frá eymslunum.

Vinirnir eins og labbandi hlaðvarp

Halldór hafði ákveðið fyrir gönguna að hlusta ekki á neitt, hvorki tónlist né hlaðvörp, en seinni helmingur göngunnar hafi einkennst af því að hann gat ekki hugsað um annað en hversu mikið sig verkjaði. Þá var innleggið í öðrum skónum að angra hann og eftir um 15 kílómetra tók hann það úr.

„Það var alltaf eitthvað að trufla mig og svo reif ég innleggið af eftir fimmtán kílómetra og sá þá að það var grjót þarna undir. Þannig að þá er önnur löppin í rugli og maður labbar skakkt og þá fer mjöðmin,“ segir Halldór.

Það hafi hjálpað að hlusta á vinina ræða sín á milli um allt milli himins og jarðar.

„Þeir voru smá eins og hlaðvarp bara, þrömmuðu áfram og ræddu sín á milli um Evrópusambandið og húsnæðismarkaðinn og allt. Svo var ég þarna blótandi bara svona fimm metrum aftar,“ segir Halldór.

Hann birti reglulega færslur á Instagram þar sem hann tók eins konar „stöðutékk“ og meðal annars setti hann inn myndband þegar klukkan var að ganga miðnætti.

„Þessir ágætu menn halda pace-inu vel en ég ætla ekki að ljúga, mér er illt og ég er þreyttur,“ sagði hann og velti því fyrir sér „af hverju bý ég svona langt í burtu?“.

Tíu prósent vegalengdarinnar

Sjö mínútur í eitt var hann kominn að vegskiltinu sem á stendur „Selfoss“ og stuttu síðar voru þeir félagarnir sestir í bjór. Það hafi verið virkilega freistandi að hringja eftir leigubíl síðustu tvo kílómetrana, frá barnum og heim, en það gerði hann ekki.

Alls tók ferðin þrettán klukkutíma og ellefu mínútur, með bjórstoppinu, en Halldór segir að þetta undirstriki hversu ótrúlegt þrekvirki Karlotta sé að vinna úti í Búlgaríu. Hann hafi ekki farið nema um það bil tíu prósent af vegalengdinni sem hún hefur hlaupið síðustu daga.

„Ég hef aldrei hreyft mig eins lítið og frá áramótum, hef hvorki mætt í ræktina né farið í reglulega göngutúra. Þannig að þetta sýnir smá að með því að gera ekki neitt getur þú gert líkamann nánast ófæran um að gera eitthvað. Rétt eins og að með æfingu getur þú gert eitthvað ótrúlegt eins og Karlotta er að gera.“