Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar 30. júní 2026 11:02 Í síðustu viku ákváðu íslensk stjórnvöld að verja 630 milljónum á þessu ári til markaðssetningar áfangastaðarins Íslands og skrifaði Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra undir samning þess efnis. Ákvörðunin er í samræmi við bæði nýsamþykkta atvinnustefnu Íslands og áður samþykkta langtímastefnu fyrir íslenska ferðaþjónustu, þar sem skilvirk og viðvarandi markaðssetning áfangastaðarins er skilgreind sem lykilaðgerð til að styðja við sjálfbæra þróun greinarinnar. Ákvörðunin markar vatnaskil fyrir íslenska ferðaþjónustu. Í fyrsta sinn er verið að samþykkja að fjármagna markaðsstarf í samræmi við langtímastefnumótun greinarinnar, fremur en að fjármagna markaðsaðgerðir sem skammtímaviðbragð við ytri áföllum. Þetta stuðlar að betri nýtingu fjármuna og skilvirkari aðgerðum til skemmri og lengri tíma. Markaðssetning er öflugt stjórntæki sem getur stutt við þróun og uppbyggingu ferðaþjónustu í samræmi við langtímaáætlanir. Við viljum minnka árstíðasveiflu og stuðla að því að ferðamenn ferðist um allt Ísland. Markaðssetning er eitt öflugasta verkfærið sem stjórnvöld hafa til að hafa áhrif á þá þróun. Áhrif markaðssetningar felast bæði í skilaboðum og tímasetningum. Með því að leggja áherslu á framboð vetrarferðaþjónustu í markaðsefni, s.s. menningu, mat og norðurljós, má skapa breiðari ímynd áfangastaðarins. Með því að leggja áherslu á minna þekkta viðkomustaði frekar en vinsælustu náttúruperlurnar má auka vitund um áfangastaðinn. Með því að tímasetja markaðsstarf til þess að sækja á réttan markhóp á réttum tíma og á réttum vettvangi er hægt að hafa áhrif á bæði ferðatíma og hegðun ferðamanna. En slík markaðssetning er kostnaðarsöm, og einstök fyrirtæki geta eðli máls samkvæmt ekki borið hana ein. Þess vegna hafa flest samkeppnislönd Íslands kosið þessa leið. Íslensk ferðaþjónustufyrirtæki verja miklum fjármunum í markaðsstarf og leggja þannig sitt af mörkum til að kynna Ísland. Uppbygging vörumerkisins Ísland, ímyndar landsins og almennrar eftirspurnar er hins vegar dæmi um almannagæði þar sem greinin öll nýtur ávinningsins þegar ímynd landsins styrkist. Vörumerkjastjórnun áfangastaðarins þarf að byggja á hagsmunum greinarinnar og samfélagsins í heild og því er nauðsynlegt að hið opinbera leiði það starf í nánu samstarfi við atvinnulífið. Markaðsstarf Íslandsstofu fyrir áfangastaðinn Ísland hefur það hlutverk að styrkja ímynd og auka eftirspurn eftir áfangastaðnum. Þar með skapast tækifæri fyrir íslensk ferðaþjónustufyrirtæki til að fylgja fast á eftir með sínu sölustarfi til að breyta eftirspurn í bókanir og auka verðmætasköpun. Þannig gerir sameiginleg markaðssetning fyrirtækjunum kleift að ná lengra. Það er góð reynsla af þessu samstarfsmódeli og mikil samstaða um það innan greinarinnar. Ákvörðun stjórnvalda um að fjárfesta í skilvirkri og viðvarandi markaðssetningu fyrir áfangastaðinn er því fyrst og fremst fjárfesting í verðmætasköpun íslenskrar ferðaþjónustu og langtímauppbyggingu greinarinnar. Höfundur er framkvæmdastjóri Íslandsstofu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Mest lesið Takk Inga Sæland Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Opið bréf til Landssamtaka lífeyrissjóða Kjartan Björgvinsson Skoðun Ef börnin eru ekki vandamálið, hvað er þá að? Birgir Hrafn Birgisson Skoðun Að virða niðurstöðu sem manni líkar ekki Erna Bjarnadóttir Skoðun Helmingsafsláttur af mennskunni Arndís Þórarinsdóttir Skoðun Leiðin út úr PISA-lægðinni Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Þeir vörðu forræðið frá Brussel — og skildu valdið eftir á Alþingi Sigurður Sigurðsson Skoðun Börnin eru ekki þau sem hafa brugðist, það er námsumhverfið sem hefur breyst Inga Henriksen Skoðun Gulur september, bylting fíflanna Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Ábyrgðin eftir 29. ágúst: Sölumenn efans, fargan ósanninda og ógegnsæir sjóðir Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Er í alvöru engin þörf á að laga Ísland? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Sniðgöngum öll Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Hólmfríður Jónsdóttir,Daníel Þór Bjarnason,Oddný Björg Rafnsdóttir,Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir,Þorbjörg Ída Ívarsdóttir skrifar Skoðun Getum við plís lagt niður Fjölmiðlanefnd Daníel Hjörvar Guðmundsson skrifar Skoðun Gulur september – styðjum hvert annað Soffía Magnúsdóttir skrifar Skoðun Hatur í garð gyðinga Árni Már Jensson skrifar Skoðun Samtal getur bjargað lífi Alma D. Möller skrifar Skoðun Erum við Íslendingar hópheimskir? Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun 200 milljarðar – og við getum gert betur Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög – en á kostnað hverra? Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Leiðin út úr PISA-lægðinni Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Gæfan sem við tökum ekki eftir Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Opið bréf til Landssamtaka lífeyrissjóða Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ef börnin eru ekki vandamálið, hvað er þá að? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Gulur september, bylting fíflanna Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Kominn tími til að tengja Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Orðaval mótar líðan okkar og upplifun Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Snúum vörn í sókn Bjarni Fritzson,Hafrún Kristjánsdóttir,Magnea Gná Jóhannsdóttir,Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Takk Inga Sæland Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Niðurskurður í borginni - mannvirðing? Skúli Helgason skrifar Skoðun Stjórnvöld þurfa að tala skýrar um ETS Hrafnhildur Bragadóttir skrifar Skoðun Þeir vörðu forræðið frá Brussel — og skildu valdið eftir á Alþingi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að virða niðurstöðu sem manni líkar ekki Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Börnin eru ekki þau sem hafa brugðist, það er námsumhverfið sem hefur breyst Inga Henriksen skrifar Skoðun Bætir tækni í kennslustofunni nám? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin alls staðar Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Helmingsafsláttur af mennskunni Arndís Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Hvað borga ferðamenn fyrir nýtingu náttúru og innviða? Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Fjölmiðlakreppan: Lýðræðishalli en ekki bara rekstrarvandi Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun The EU’s reduced attractiveness for prosperous countries Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Ábyrgðin er okkar allra Valdimar Víðisson skrifar Sjá meira
Í síðustu viku ákváðu íslensk stjórnvöld að verja 630 milljónum á þessu ári til markaðssetningar áfangastaðarins Íslands og skrifaði Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra undir samning þess efnis. Ákvörðunin er í samræmi við bæði nýsamþykkta atvinnustefnu Íslands og áður samþykkta langtímastefnu fyrir íslenska ferðaþjónustu, þar sem skilvirk og viðvarandi markaðssetning áfangastaðarins er skilgreind sem lykilaðgerð til að styðja við sjálfbæra þróun greinarinnar. Ákvörðunin markar vatnaskil fyrir íslenska ferðaþjónustu. Í fyrsta sinn er verið að samþykkja að fjármagna markaðsstarf í samræmi við langtímastefnumótun greinarinnar, fremur en að fjármagna markaðsaðgerðir sem skammtímaviðbragð við ytri áföllum. Þetta stuðlar að betri nýtingu fjármuna og skilvirkari aðgerðum til skemmri og lengri tíma. Markaðssetning er öflugt stjórntæki sem getur stutt við þróun og uppbyggingu ferðaþjónustu í samræmi við langtímaáætlanir. Við viljum minnka árstíðasveiflu og stuðla að því að ferðamenn ferðist um allt Ísland. Markaðssetning er eitt öflugasta verkfærið sem stjórnvöld hafa til að hafa áhrif á þá þróun. Áhrif markaðssetningar felast bæði í skilaboðum og tímasetningum. Með því að leggja áherslu á framboð vetrarferðaþjónustu í markaðsefni, s.s. menningu, mat og norðurljós, má skapa breiðari ímynd áfangastaðarins. Með því að leggja áherslu á minna þekkta viðkomustaði frekar en vinsælustu náttúruperlurnar má auka vitund um áfangastaðinn. Með því að tímasetja markaðsstarf til þess að sækja á réttan markhóp á réttum tíma og á réttum vettvangi er hægt að hafa áhrif á bæði ferðatíma og hegðun ferðamanna. En slík markaðssetning er kostnaðarsöm, og einstök fyrirtæki geta eðli máls samkvæmt ekki borið hana ein. Þess vegna hafa flest samkeppnislönd Íslands kosið þessa leið. Íslensk ferðaþjónustufyrirtæki verja miklum fjármunum í markaðsstarf og leggja þannig sitt af mörkum til að kynna Ísland. Uppbygging vörumerkisins Ísland, ímyndar landsins og almennrar eftirspurnar er hins vegar dæmi um almannagæði þar sem greinin öll nýtur ávinningsins þegar ímynd landsins styrkist. Vörumerkjastjórnun áfangastaðarins þarf að byggja á hagsmunum greinarinnar og samfélagsins í heild og því er nauðsynlegt að hið opinbera leiði það starf í nánu samstarfi við atvinnulífið. Markaðsstarf Íslandsstofu fyrir áfangastaðinn Ísland hefur það hlutverk að styrkja ímynd og auka eftirspurn eftir áfangastaðnum. Þar með skapast tækifæri fyrir íslensk ferðaþjónustufyrirtæki til að fylgja fast á eftir með sínu sölustarfi til að breyta eftirspurn í bókanir og auka verðmætasköpun. Þannig gerir sameiginleg markaðssetning fyrirtækjunum kleift að ná lengra. Það er góð reynsla af þessu samstarfsmódeli og mikil samstaða um það innan greinarinnar. Ákvörðun stjórnvalda um að fjárfesta í skilvirkri og viðvarandi markaðssetningu fyrir áfangastaðinn er því fyrst og fremst fjárfesting í verðmætasköpun íslenskrar ferðaþjónustu og langtímauppbyggingu greinarinnar. Höfundur er framkvæmdastjóri Íslandsstofu.
Ábyrgðin eftir 29. ágúst: Sölumenn efans, fargan ósanninda og ógegnsæir sjóðir Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun
Skoðun Sniðgöngum öll Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Hólmfríður Jónsdóttir,Daníel Þór Bjarnason,Oddný Björg Rafnsdóttir,Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir,Þorbjörg Ída Ívarsdóttir skrifar
Skoðun Snúum vörn í sókn Bjarni Fritzson,Hafrún Kristjánsdóttir,Magnea Gná Jóhannsdóttir,Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar
Skoðun Þeir vörðu forræðið frá Brussel — og skildu valdið eftir á Alþingi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Börnin eru ekki þau sem hafa brugðist, það er námsumhverfið sem hefur breyst Inga Henriksen skrifar
Ábyrgðin eftir 29. ágúst: Sölumenn efans, fargan ósanninda og ógegnsæir sjóðir Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun