Elti draumana til London og tók sjálfa sig í sátt

Hera er mikil tilfinningavera sem er óhrædd við að berskjalda sig í gegnum tónlistina en lögin hennar fjalla oft um ástina og hvernig hún upplifir það að vera lesbía. Hún tók loksins sénsinn á sjálfri sér og fór að syngja á sviði og birta myndbönd á TikTok en þar er hún með rúmlega 330 þúsund fylgjendur, fimmtán milljónir af „like-um“ og tugmilljónir áhorfa. 

Blaðamaður ræddi við Heru um listina og lífið. 

Samdi fyrsta lagið sjö ára

Hera lifir og hrærist í heimi tónlistarinnar og mamma hennar segir að hún hafi sungið áður en hún byrjaði að tala. Hún er einhleyp sem stendur og flutti ein til London sem er ákvörðun sem hún sér sannarlega ekki eftir.

„Sem krakki var ég sí-raulandi og þegar gestir komu í heimsókn heimtaði ég að syngja fyrir þau lag. Þegar ég var sjö ára var ég farin að hlusta á vínylplöturnar hans pabba og var stanslaust með ipodinn hennar mömmu í eyrunum. 

Ég elskaði lög eftir Bítlana og Lily Allen og var farin að átta mig á því hvernig lög voru byggð upp og samin frá grunni,“ segir Hera um upphafið á ástríðunni. 

Hún var fljót að átta sig á því hversu náttúrulega það kom til hennar að semja lög.

Ég fann svo mikla gleði í því og var einmitt sjö ára þegar ég samdi mitt fyrsta lag. Það heitir Look out of the window og fjallar um að velta fyrir sér veðrinu, sem er umræðuefni sem mér finnst verða sífellt meira áberandi með aldrinum. 

Mamma og pabbi gáfu mér svo gítar í jólagjöf það sama ár, en það var ekki fyrr en ég var rúmlega þrettán ára og flutt aftur til Íslands frá Bretlandi sem ég loksins tók af skarið að læra á hann.“

Hélt hún myndi aldrei þora á svið

Uppeldið hafði sannarlega áhrif á listrænan áhuga Heru.

„Foreldrar mínir eru báðir listamenn. Pabbi var með heimastúdíó og ég fékk oft að hanga inni hjá honum á meðan hann vann. Mamma vann líka að heiman sem ljósmyndari og það opnaði augun mín fyrir því að ég gæti unnið við það að skapa list. 

Þau hvöttu mig til að finna hvað það væri sem kveikti áhugann og ástríðuna innra með mér og í gegnum árin var það tónlistin sem stóð alltaf upp úr.“

Árin hennar í Menntaskólanum við Hamrahlíð höfðu líka mikil áhrif á hana.

„Þar var ég stöðugt umkringd listsköpun, tilraunastarfsemi og hvatningu til að vera ég sjálf. Á þeim árum var ég mjög virk í grasrótarsenunni í Reykjavík en bara sem áhorfandi og aðdáandi. 

Ég var heilluð af kjarkinum í þeim sem þorðu að koma fram á sviði, aðallega því ég var með svo mikinn sviðsskrekk að ég hélt að ég myndi aldrei sjálf stíga á svið. 

Innst inni vissi ég þó að mig langaði til þess að verða tónlistarkona. Spurningin var bara hvenær ég myndi þora að leyfa því að gerast.“

Með úlfafóbíu átta árum síðar

Tónlist hefur alla tíð haft óvenju mikil áhrif á Heru og þar hafa tilfinningarnar fengið að springa út.

„Þegar ég var fjögurra ára hlustaði ég á Pétur og Úlfinn í fyrsta sinn og ég man ennþá hvað hljóðfæraleikurinn hreyfði við mér. Ég fann til með flautunni, eða fuglinum, og hornin sem einkenndu úlfinn sátu í mér, því ég var ennþá með úlfafóbíu átta árum síðar. Mér finnst fátt fallegra en það hvernig tónlist getur hreyft við fólki, hvort sem verið er að semja hana eða spila hana.“

Listgreinin hefur dýpkað Heru og er öflugt tól fyrir hana til að skilja sjálfa sig.

„Það sem mér finnst bæði skemmtilegt og krefjandi við tónlistina er að nýta lagasmíðina sem tól til þess að kynnast sjálfri mér betur. Líkt og þegar skrifað er í dagbók. 

Oft hef ég ekki hugmynd hvernig mér líður innst inni en um leið og ég fer að spinna texta út í loftið kemur í ljós hvaða tilfinningar og pælingar ég hef kannski ósjálfrátt verið að bæla niður. 

Stundum er óþægilegt að koma tilfinningum á yfirborðið, en auðvitað er það gott til lengdar.“

Seldu upp á giggin

Hera nýtur þess að vinna með öðru listafólki og í byrjun júnímánaðar stofnaði hún hljómsveit í London.

„Með þremur yndislegum strákum sem hafa jafn mikla ástríðu fyrir tónlist og ég,“ segir Hera brosandi og bætir við:

„Við höfum spilað þrjú gigg hingað til og öll þeirra hafa verið uppseld, sem ég trúi varla sjálf. Mér finnst fátt skemmtilegra en að koma fram á sviði, sem er eiginlega ótrúlegt að hugsa um þegar ég man hvað ég var hrædd við tilhugsunina að koma fram fyrir örfáum árum.“

Það tók hana langan tíma að öðlast trúna á sjálfa sig til. 

„Jafnvel þótt ég hafi elskað að koma fram og syngja fyrir ókunnuga þegar ég var yngri þá breyttist eitthvað á unglingsárunum. Ég varð feimnari og mér fannst mikið mál að deila lögunum mínum með öðrum. Það er eitt að koma tilfinningum sínum á blað, en það er allt annað að deila því sem maður skrifar með almenningi.“

Bað mömmu sína að taka örlagaríkt myndband út

Lífið tók smá U-beygju þegar Hera var við nám í grafískri hönnun í Listaháskóla Íslands.

„Þá heyrði strákur sem heitir Hjalti í mér. Hann er píanóleikari og hafði séð myndband af mér syngja frumsamið lag á Facebook síðunni hennar mömmu, sem ég hafði einmitt beðið hana um að taka niður, og sagðist sjá eitthvað í mér. Ég var endalaust að skrifa og semja lög og nokkur þeirra var ég búin að gefa út, en ég var ennþá mjög óörugg á sviði.“

Þau Hjalti mæltu sér mót og urðu strax góðir vinir.

„Við hittumst reglulega og spiluðum saman lögin mín og áður en langt var liðið vorum við búin að stofna saman hljómsveit með þremur öðrum meðlimum. Við spiluðum mikið saman út á landi, aðallega vegna þess að ég var svo hrædd að koma fram í Reykjavík og mögulega gera mig að fífli fyrir framan alla sem ég þekki. 

Með því að spila með hljómsveit fór ég þó að verða öruggari í eigin skinni og í lok háskólanámsins var ég farin að verja öllum mínum tíma í tónlistinni en ekki grafíkinni. 

Ég vissi að ég væri búin að finna mína ástríðu og þá var ekki aftur snúið.“

„Á samfélagsmiðlum er heimurinn sviðið“

Hera segir að þrjú stór stökk sem hún hefur tekið í sínum ferli hingað til hafi mótað hana hvað mest.

„Það fyrsta var að komast yfir sviðsskrekkinn, það næsta var að byrja að pósta myndböndum á TikTok og það þriðja var að flytja ein til London. Allt þetta gerði ég í þeirri von um að koma tónlistinni minni á framfæri. Það sem ég bjóst ekki við var að þetta sýndi fólki, ásamt mér sjálfri, hvað mér er alvara um tónlistarferilinn minn.

Það var þess virði að taka þessi stökk og berskjalda sjálfa mig, jafnvel þótt það hafi verið hallærislegt eða erfitt á tímum. Sérstaklega að byrja að pósta á TikTok. Mér fannst það mögulega meira krefjandi en að syngja á sviði. Á samfélagsmiðlum er heimurinn sviðið. 

En því oftar sem maður gerir eitthvað sem hræðir mann, því auðveldara verður það. Svo ég hélt því áfram og að lokum var það þrautseigjan og ástríðan fyrir listinni sem skapaði tækifæri, sem ég hefði ekki geta einu sinni leyft mér að dreyma um.“

Tók hreiminn aftur í sátt

Hera ólst að hluta til upp í London í húsi sem er einungis í tuttugu mínútna göngufjarlægð frá heimili hennar í dag.

„Ég ólst því upp með breskan hreim. Þegar ég flutti svo til Íslands var mikið gert grín að hreimnum mínum í skólanum og ég ákvað að halda honum leyndum. 

Svo án þess að gera mig grein fyrir því, í raun bara fyrr en ég var tekin í þetta viðtal, er það að flytja aftur til Bretlands ákveðin leið fyrir mig til að taka sjálfa mig og hreiminn minn í sátt. Auk þess er þetta líka bara stórglæsileg, innsperandi borg sem er iðandi af fjölbreytni, menningu og list. Fullkominn staður til þess að búa á tvítugsaldri,“ segir Hera kímin. 

Vináttan skrifuð í skýin

Hún hefur í dag eignast marga góða vini en það má segja að örlögin hafi haft áhrif á það þegar hún kynntist bestu vinkonu sinni.

„Þegar ég var nýflutt til London skráði ég mig á kvikmyndagerðarnámskeið í von um að eignast vini með svipuð áhugamál. Ég tengdist því miður engum á námskeiðinu sjálfu en að námskeiðinu loknu fór ég í göngutúr og rakst á tónleika í hverfinu.

Þar hitti ég vingjarnlega stelpu á mínum aldri og áður en ég náði að segja nokkuð spurði hún mig hvort ég vildi vera vinkona hennar og sagði mér að hún væri búin að óska sér að eignast nýja vinkonu þetta kvöld. Nú erum við bestu vinkonur og vinnum líka saman,“ segir Hera og hlær.

Reynir að nýta allt sem Bretland býður upp á

Dagarnir hennar snúast aðallega um tónlistin, að semja hana, taka hana upp, æfa fyrir tónleika og finna nýjar og skapandi leiðir til að koma henni á framfæri.

„Svo ver ég miklum tíma með vinum. Við eldum saman, förum á uppistönd eða á tónleika. Ég fékk mér vinnu fyrir nokkrum mánuðum, þar sem mér var farið að finnast smá einmanalegt að vinna ein að heiman til lengdar, svo ég vinn í lítilli og sætri búð í Notting Hill nokkra daga í viku. 

Þegar ég á frídag finnst mér ekkert dásamlegra en að fara ein í menningarferð, til dæmis á safn eða í dagsferð upp í sveit til að synda í sjónum eða skoða gamlan kastala. Ég reyni að nýta allt sem Bretland hefur upp á að bjóða á meðan ég bý hér.“

Eigin upplifun á því að vera lesbía

Lög Heru eru að hennar sögn mjög í takt við persónuleika hennar.

„Þau eru dreymin, rómantísk og einlæg. Textarnir mínir eru yfirleitt samdir út frá eigin sjónarhorni og eru þar af leiðandi mjög persónulegir. Lögin mín fjalla oft um ástina, eða hvernig ég upplifi það að vera lesbía.“

Þar spilar sýnileiki stórt hlutverk.

„Þegar ég var ung átti ég engar hinsegin fyrirmyndir og leitaði stöðugt eftir þeim í bókum, bíómyndum og tónlist, í von um að taka sjálfa mig í sátt. 

Draumurinn minn er að vera uppbyggjandi rödd fyrir meðlimi hinsegin samfélagsins, sem vonandi hjálpar fólki á einn hátt eða annan að komast í sátt við hinseginleikann sinn og tilfinningar. Það er eitthvað sem tók sjálfa mig mjög langan tíma að gera.“

Hver sem er geti skapað list

Hera er sjálflærð tónlistarkona og segist ekki kunna neina hljómfræði.

„Ég held að skortur á þeirri menntun hjálpi mér gríðarlega við lagasmíði, þar sem ég leyfi mér að prófa mig áfram og fylgja innsæinu þegar það kemur að melódíum. 

Mér finnst mikilvægt að muna að hver sem er getur skapað list, þrátt fyrir að vera með enga menntun hvað hana varðar. Ef viljinn er til staðar, þá er aldrei að vita nema eitthvað stórglæsilegt geti orðið til.“

Það er svo margt spennandi á döfinni hjá henni en hún er nýfarin að gefa aftur út tónlist sjálfstætt.

„Ég var að gefa út lagið finsbury park og er á fullu að vinna að útgáfu á fleiri lögum. Fyrsta EP platan mín er svo í bígerð og ég get ekki beðið eftir að deila henni,“ segir Hera full tilhlökkunar að lokum.

Hér má hlusta á Heru á streymisveitunni Spotify.