Lýst yfir ábyrgðarleysi Hjalti Þórisson skrifar 25. apríl 2013 14:30 Það má einu gilda þó skillítið nóboddí af kjörskránni eins og undirritaður, teljist ekki vikta þungt þegar þjóðráðin ráðast. Ég áskil mér eigi að síður allan rétt til að firra mig ábyrgð á óhæfuverkum sem eru hér í uppsiglingu og eru reyndar þegar hafin. Vesalingur minn hefur, ásamt einstaka hjáróma rödd, ítrekað reynt að vara við þeim ófarnaði. Sú sturlaða umræða, sem hér hefur bulið á síðustu ár í vaxandi mæli varðandi það sem er kallað er „fjármál heimilanna" og hefur beinst gegn verðmætistryggingu fjárskuldbindinga, sem kallast verðtrygging, hefur nú skilað sér í því að alvöru hætta steðjar að því heilbrigðismeðali sem hún er í okkar verðbólgusjúka hagkerfi. Stjórnmálastéttin, nánast eins og hún leggur sig, hefur látið undan háreistinni og dregist inn í vinsældakapphlaupið - misst kjarkinn. Það sést og heyrist þegar hvert hreystimennið á fætur öðru lippast niður og kikknar í hnjánum og tekur undir með kórnum - þegar fylgistölurnar lækka. Þegar hefur verið unnið skemmdarverk á þessu kerfi með því að flokki í stjórnarminnihluta hélst það uppi á seinni hluta kjörtímabilsins að knýja fram sérstakt gæluverkefni eins þingmanns þeirra - sem kallað er „minnkað vægi verðtrygginga" og lýsir sér nú um stundir í lánveitingum á svokölluðum „óverðtryggðum" lánum og meira að segja Íbúðalánasjóður rembist við að láta kúgast. Er lagst á árar við að telja fólki trú um ágæti slíkra lána. Við því var varað. Ein atlagan er sú, að fá verðtryggingu dæmda ólöglega - með vísan til þess að veðbundin fjárfestingalán í fasteignum teljist neytendalán. Slík lán eru eðli máls samkvæmt ekki neytendalán og ef lög eða tilskipanir gefa eitthvað annað í skyn eru það ólög. Því verður þó að treysta að málið falli á þeim öðrum bábyljum sem til er tjaldað. Til marks um vinsældakvíða pólitíkusanna er, að Alþingi samþykkti nýskeð að veita málsókninni sérstaka flýtimeðferð fyrir dómstólum. Nú liggur lífið á. Þannig stendur stjórnmálastéttin í ístaðinu. Það yrði til að kóróna endemin hér - að það yrði dæmt ólöglegt að verðmætistryggja fjárskuldbindingar og léða fjármuni. Lögleysan liggur í breytilegu vöxtum, sem illu heilli voru átölulaust innleiddir af Seðlabankanum þann 1. maí 1976. Það tekur þó steininn úr þegar stjórnmálaflokkur - setur það á oddinn að afnema verðtryggingu og sópar til sín fjöldafylgi út á það. Eina vonarglætan felst í því að hann mun hafa sett það sem stjórnarmyndunarskilyrði. Ætla aðrir, vonandi ábyrgari, stjórnmálaflokkar að láta dragst út í það forað? - fyrir ráðherrastóla. Það er ekki ný bóla hér, að hýstería og múgsefjun grípi um sig og ráði för. Þá kemst ekkert annað að en upphrópanir og til lítils að æmta. Í þessu efni hefur sýnt sig að það er ekki yfirveguð, upplýst og rökviss umfjöllun sem nær eyrum landans, enda uppgjöfin í því efni æpandi. Rangfærslurnar eru látnar óátaldar án enda og bylja í eyrum - svo sem það öfugmælið að verðtrygging stuðli að verðbólgu, og eins, að hún hamli hagstjórninni. Slíkt fleipur lætur vel í eyrum einhverra. Það ærir óstöðugan að bera til baka allar þær rangfærslur og bábyljur sem hver étur eftir öðrum - t.d. ósannindi eins og þau, sem t.d. heyrast frá þingmönnum, að Íslendingar borgi húsnæði sitt tvisvar eða jafnvel oftar. Ég tel mér ekki skylt, frekar en öðrum blöðruselum, að rökstyðja mál mitt hér - til þess gefst hér hvorki pláss né tími. Margar og ítrekaðar óskir og tillögur um að fá vitræna umræðu um þessu mál og skilmerkilega kynningu á þeim, hafa ekki verið þegnar - af helstu umræðuþáttum Ríkisútvarpsins: Kastljósi, Speglinum, Silfrinu. Þar á bæjum er borist með straumnum. Til að bæta úr þessari vöntun vísa ég hér í greinar mínar, þær sem finna má á netinu. (Frbl.9.12.2010 og 28.7.2010, Mbl. 23.2.1997 og 20. 11 1991) Ábyrgðin á því ófremdarástandi sem hér er, varðandi fjárhagsstöðu ýmissa aðila eftir hrun, er þeirra stjórnmálaafla sem losuðu hér um allar hömlur og hleyptu öllu upp í loft - skaðinn er slíkur að hann verður ekki lagaður - þeirra afla sem nú njóta fyrirgefningar og velþóknunar þjóðarinnar - búsáhalda hvað ! Hér væri hins vegar allt enn ískyggilegra ef ekki nyti við verðtryggingar - og verðbólgan margföld það sem hún er nú um stundir. Dýrt var hrunið - en dýrkeyptari mun þessi „björgunaraðgerð" verða. Í ljósi þeirrar sturluðu umræðu, sem veður uppi í samfélaginu og pólitíkinni, um þessi mál og þeirra ískyggilegu vísbendinga sem skoðanakannanir veita, sé ég mig, sem kjósandi, persónulega knúinn til að lýsa yfir fullkomnu ábyrgðarleysi mínu á því sem fylgja kann í kjölfarið. Jafnframt lít ég á það sem aðför að mér og ólíðanlegt brot á réttindum mínum ef hróflað verður við lánskjörum mínum og ef rift verður þeim skilmálum sem ég hef skrifað upp á og nýt vel sáttur, sem eru og verið hafa verðtryggð. Ég þvæ hendur mínar. Hjalti Þórisson, skelkaður kjósandi Slóðir: Fréttablaðið 9.12.2010 https://www.visir.is/minnkad-vaegi-verdtrygginga-!!/article/2010572928804 Fréttablaðið 28.7.2010 http://epaper.visir.is/media/201007280000/pdf_online/1_18.pdf Morgunblaðið 23.2.1997 http://www.mbl.is/mm/gagnasafn/grein.html?grein_id=316682 Morgunblaðið 20. 11 1991 http://timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=1754388 Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kosningar 2013 Skoðun Mest lesið Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Það má einu gilda þó skillítið nóboddí af kjörskránni eins og undirritaður, teljist ekki vikta þungt þegar þjóðráðin ráðast. Ég áskil mér eigi að síður allan rétt til að firra mig ábyrgð á óhæfuverkum sem eru hér í uppsiglingu og eru reyndar þegar hafin. Vesalingur minn hefur, ásamt einstaka hjáróma rödd, ítrekað reynt að vara við þeim ófarnaði. Sú sturlaða umræða, sem hér hefur bulið á síðustu ár í vaxandi mæli varðandi það sem er kallað er „fjármál heimilanna" og hefur beinst gegn verðmætistryggingu fjárskuldbindinga, sem kallast verðtrygging, hefur nú skilað sér í því að alvöru hætta steðjar að því heilbrigðismeðali sem hún er í okkar verðbólgusjúka hagkerfi. Stjórnmálastéttin, nánast eins og hún leggur sig, hefur látið undan háreistinni og dregist inn í vinsældakapphlaupið - misst kjarkinn. Það sést og heyrist þegar hvert hreystimennið á fætur öðru lippast niður og kikknar í hnjánum og tekur undir með kórnum - þegar fylgistölurnar lækka. Þegar hefur verið unnið skemmdarverk á þessu kerfi með því að flokki í stjórnarminnihluta hélst það uppi á seinni hluta kjörtímabilsins að knýja fram sérstakt gæluverkefni eins þingmanns þeirra - sem kallað er „minnkað vægi verðtrygginga" og lýsir sér nú um stundir í lánveitingum á svokölluðum „óverðtryggðum" lánum og meira að segja Íbúðalánasjóður rembist við að láta kúgast. Er lagst á árar við að telja fólki trú um ágæti slíkra lána. Við því var varað. Ein atlagan er sú, að fá verðtryggingu dæmda ólöglega - með vísan til þess að veðbundin fjárfestingalán í fasteignum teljist neytendalán. Slík lán eru eðli máls samkvæmt ekki neytendalán og ef lög eða tilskipanir gefa eitthvað annað í skyn eru það ólög. Því verður þó að treysta að málið falli á þeim öðrum bábyljum sem til er tjaldað. Til marks um vinsældakvíða pólitíkusanna er, að Alþingi samþykkti nýskeð að veita málsókninni sérstaka flýtimeðferð fyrir dómstólum. Nú liggur lífið á. Þannig stendur stjórnmálastéttin í ístaðinu. Það yrði til að kóróna endemin hér - að það yrði dæmt ólöglegt að verðmætistryggja fjárskuldbindingar og léða fjármuni. Lögleysan liggur í breytilegu vöxtum, sem illu heilli voru átölulaust innleiddir af Seðlabankanum þann 1. maí 1976. Það tekur þó steininn úr þegar stjórnmálaflokkur - setur það á oddinn að afnema verðtryggingu og sópar til sín fjöldafylgi út á það. Eina vonarglætan felst í því að hann mun hafa sett það sem stjórnarmyndunarskilyrði. Ætla aðrir, vonandi ábyrgari, stjórnmálaflokkar að láta dragst út í það forað? - fyrir ráðherrastóla. Það er ekki ný bóla hér, að hýstería og múgsefjun grípi um sig og ráði för. Þá kemst ekkert annað að en upphrópanir og til lítils að æmta. Í þessu efni hefur sýnt sig að það er ekki yfirveguð, upplýst og rökviss umfjöllun sem nær eyrum landans, enda uppgjöfin í því efni æpandi. Rangfærslurnar eru látnar óátaldar án enda og bylja í eyrum - svo sem það öfugmælið að verðtrygging stuðli að verðbólgu, og eins, að hún hamli hagstjórninni. Slíkt fleipur lætur vel í eyrum einhverra. Það ærir óstöðugan að bera til baka allar þær rangfærslur og bábyljur sem hver étur eftir öðrum - t.d. ósannindi eins og þau, sem t.d. heyrast frá þingmönnum, að Íslendingar borgi húsnæði sitt tvisvar eða jafnvel oftar. Ég tel mér ekki skylt, frekar en öðrum blöðruselum, að rökstyðja mál mitt hér - til þess gefst hér hvorki pláss né tími. Margar og ítrekaðar óskir og tillögur um að fá vitræna umræðu um þessu mál og skilmerkilega kynningu á þeim, hafa ekki verið þegnar - af helstu umræðuþáttum Ríkisútvarpsins: Kastljósi, Speglinum, Silfrinu. Þar á bæjum er borist með straumnum. Til að bæta úr þessari vöntun vísa ég hér í greinar mínar, þær sem finna má á netinu. (Frbl.9.12.2010 og 28.7.2010, Mbl. 23.2.1997 og 20. 11 1991) Ábyrgðin á því ófremdarástandi sem hér er, varðandi fjárhagsstöðu ýmissa aðila eftir hrun, er þeirra stjórnmálaafla sem losuðu hér um allar hömlur og hleyptu öllu upp í loft - skaðinn er slíkur að hann verður ekki lagaður - þeirra afla sem nú njóta fyrirgefningar og velþóknunar þjóðarinnar - búsáhalda hvað ! Hér væri hins vegar allt enn ískyggilegra ef ekki nyti við verðtryggingar - og verðbólgan margföld það sem hún er nú um stundir. Dýrt var hrunið - en dýrkeyptari mun þessi „björgunaraðgerð" verða. Í ljósi þeirrar sturluðu umræðu, sem veður uppi í samfélaginu og pólitíkinni, um þessi mál og þeirra ískyggilegu vísbendinga sem skoðanakannanir veita, sé ég mig, sem kjósandi, persónulega knúinn til að lýsa yfir fullkomnu ábyrgðarleysi mínu á því sem fylgja kann í kjölfarið. Jafnframt lít ég á það sem aðför að mér og ólíðanlegt brot á réttindum mínum ef hróflað verður við lánskjörum mínum og ef rift verður þeim skilmálum sem ég hef skrifað upp á og nýt vel sáttur, sem eru og verið hafa verðtryggð. Ég þvæ hendur mínar. Hjalti Þórisson, skelkaður kjósandi Slóðir: Fréttablaðið 9.12.2010 https://www.visir.is/minnkad-vaegi-verdtrygginga-!!/article/2010572928804 Fréttablaðið 28.7.2010 http://epaper.visir.is/media/201007280000/pdf_online/1_18.pdf Morgunblaðið 23.2.1997 http://www.mbl.is/mm/gagnasafn/grein.html?grein_id=316682 Morgunblaðið 20. 11 1991 http://timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=1754388
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar