„Ég varð að halda and­liti barnanna vegna“

Þetta hefur norski staðarfjölmiðillinn iFinnmark eftir Elenu Undeland, fyrrverandi kærustu Gísla Þórs Þórarinssonar, sem lést eftir að hafa verið skotinn af hálfbróður sínum, Gunnari Jóhanni Gunnarssyni, í norska bænum Mehamn í apríl 2019.

Gunnar Jóhann hlaut þrettán ára fangelsisdóm í málinu í október síðastliðinn, en málið er nú til meðferðar í lögmannsrétti Hálogalands í Tromsø eftir að málinu var áfrýjað.

Erfitt að svara spurningum í dómsal

Elena, sem er barnsmóðir Gunnars Jóhanns en hafði tekið upp ástarsamband við Gísla Þór nokkru fyrir manndrápið, bar vitni í dómsal á þriðjudaginn og ræddi að því loknu við iFinnmark. Þar ræðir hún meðal annars um tímann eftir andlát Gísla.

„Ég var líka búin að missa kærasta minn, og sömuleiðis fyrrverandi manninn minn sem getur þá ekki hjálpað til með börnin. Ég varð að taka allt á mínar herðar. Ég lagði áherslu á að hlúa að börnunum,“ segir hún.

Konan segir það hafa verið mjög erfitt að svara spurningum í dómsal um mjög persónuleg málefni. Þá bætir Mette Yvonne Larsen, lögmaður konunnar, því við að margar þeirra erfiðu spurninga sem skjólstæðingur hennar hafi þurft að svara hafi verið ónauðsynlegar.

„Ég glímdi mikið við sektarkennd eftir drápið, hvort eitthvað af því sem gerðist hafi verið mér að kenna. Mér líður líka þannig núna eins og fulltrúar sakborningsins séu saka mig um eitthvað, bæði í héraðsdómi og svo aftur hérna í lögmannsréttinum,“ segir Elena.

Telur það sama hafa getað gerst, sama hver kærastinn hefði verið

Hún heldur áfram og segir að lífið hafi verið kaflaskipt eftir andlát Gísla Þórs, en að það fari batnandi. Hún segir að samband þeirra Gísla hafi verið nýtt af nálinni og að þau hafi ætlað sér að byrja að búa í júní, sumarið 2019.

„Ég held að það sé alveg sama hver hefði orðið kærasti minn eftir að sambandi mínu og míns fyrrverandi lauk. Þetta sama hefði getað gerst. [Gunnar Jóhann] rauf nálgunarbann, hélt heim til Gísla og þar var Gísli drepinn.“

Elena segir það ekki hafa verið ætlunina að þau Gísli Þór myndu byrja saman. 

„Það átti aldrei að koma til sambands milli mín og Gísla, en við urðum ástfangin. Það er alveg satt sem þeir segja – þegar maður verður ástfanginn þá breytist allt. Við höfðum bæði slæma reynslu úr fyrri samböndum. Ég með mínum fyrrverandi manni og svo Gísli í sínu fyrra sambandi. Við höfðum því gagnkvæman skilning.“

Fann einhverja ró

Konan segir að mánuðirnir eftir andlát Gísla hafi verið mjög erfiðir. Um haustið 2019 hafi hún þó fundið fyrir einhverri ró sem hafi komið yfir sig.

„Ég var þá búin að flytja og það hafði reynst erfitt. En skyndilega gerði ég mér grein fyrir því að það var enginn að fara að banka á hurðina, eða hringja í mig um miðja nótt, eða senda mér hræðileg skilaboð. Það var mjög undarlegt en frekar góð tilfinning.“

Hún segist í grunninn vera mjög félagslynd manneskja, en að nú þurfi hún að læra að verða það aftur. 

„Ég fékk mér vinnu í sumar, vinnu þar sem mér var þrýst út í samfélagið á ný. En það var gott fyrir mig að hugsa um eitthvað annað en bara húsið og börnin.“

Hún sé sömuleiðis með góða vini í Mehamn sem séu duglegir að bjóða fram hjálp. 

„Ég er bara með gott fólk í kringum mig,“ segir hún í samtali við iFinnmark.