Reykja­nes­bær braut ekki á mann­réttindum hjólagarpsins Arnars

Þetta er niðurstaða Mannréttindadómstóls Evrópu í máli Arnars. Einn dómari dómstólsins skilaði þó séráliti og taldi Reykjanesbæ hafa brotið á mannréttindum hans. 

Áður hafði Arnar tapað málinu fyrir Hæstarétti og héraðsdómi hér á landi.

Kvartaði vegna tveggja bygginga

Málið snýst um að Arnar kvartaði yfir því að tvær opinberar byggingar í Reykjanesbæ uppfylltu hvorki lög né reglugerðir um aðgengi fatlaðs fólks að opinberum byggingum, né alþjóðlegar skuldbingar Íslands í þessum málum.

Umrædd hús eru Duushúsið við Duusgötu 2 og 88-húsið við Hafnargötu 88.

Arnar hefur notast við hjólastól frá því að hann lenti í mótorhjólaslysi árið 2002. Vísir tók Arnar tali á síðasta ári þegar hann hjólaði fjögur hundruð kílómetra á Suðurlandi á sérútbúnu hjóli.

Fyrir dómstólum á Íslandi krafðist Arnar Helgi þess að aðgengi að þessum húsum yrði bætt. Héraðsdómur Reykjaness og Hæstiréttur dæmdu hins vegar Reykjanesbæ í vil, á grundvelli þess að sveitarfélagið væri skuldbundið til þess að bæta aðgengið jafnt og þétt, sem sveitarfélagið væri vissulega að gera.

MDE taldi forgangsröðun bæjarins eiga rétt á sér

Arnar Helgi fór fram á það að Mannréttindadómstóll Evrópu tæki málið fyrir. Var það gert á grundvelli þess að með þessu lélega aðgengi væri brotið á mannréttindum Arnars, það er rétti hans til að verða ekki fyrir mismunun og rétti hans til að njóta friðhelgi einkalífs.

Í dómi Mannréttindadómstólsins segir að almennt hafi töluvert verið gert til að bæta aðgengi fatlaðra að opinberum byggingum á Íslandi. Þá hafi Reykjanesbær ákveðið að forgangsraða því að auka aðgengi fatlaðra að íþrótta- og skólamannvirkjum bæjarins.

Þá er einnig tekið fram að Reykjanesbær hafi jafnt og þétt aukið aðgengi fatlaðra að byggingum sveitarfélegsins. Mátu sex af sjö dómurum dómstólsins það svo að Reykjanesbær hafi tekið fullnægjandi skref til að tryggja aðgengi fatlaðra að opinberum byggingum, innan fjárhagsáætlunar sveitarfélagsins.

Svissneski dómarinn taldi Arnar útilokaðan frá menningar- og félagslegum viðburðum

Svissneski dómarinn Andreas Zünd var þó á öðru máli en meðdómarar hans og skilaði hann séráliti í málinu. Taldi hann að Reykjanesbær hafi brotið á mannréttindum Arnars Helga.

Vísaði hann til þess að í byggingunum tveimur væri að finna tvær af meginmenningarmiðstöðvum bæjarins.

Taldi Zünd því að með slælegu aðgengi fatlaðra að byggingunum tveimur væri verið að hindra þátttöku Arnars Helga í menningar- og félagslegum viðburðum bæjarins.

Vísaði hann einnig til þess að ráðist hafi verið í endurbætur á öðru húsinu á árunum 2006 til 2014, engar skýringar liggi fyrir af hverju aðgengi fatlaðra hafi ekki verið bætt á þeim tíma.

Að auki vísaði Zünd í að sjö áru séu liðin frá því að málaferlin hófust, og að sveitarfélagið hafi haft nægan tíma til að bregðast við og bæta aðgengi, jafn vel þó að ákveðið hafi verið að forgangsraða bættu aðgengi að íþrótta- og skólamannvirkjum.

Taldi svissneski dómarinn því að Reykjanesbær hafi brotið á mannréttindum Arnars.

Hann var þó sá eini af sjö dómurum sem var á þeirri skoðun. Líkt og fyrr segir telur Mannréttindadómstóllinn því að Reykjanesbær hafi ekki brotið á mannréttindum Arnars.