Kvartanir eru ekki vandamál – viðbrögðin eru það Margrét Reynisdóttir skrifar 16. janúar 2026 12:03 Það er kominn tími til að við í íslensku atvinnulífi lítum í spegil.Við tölum um „erfiða viðskiptavini“, eins og þeir séu óþægileg undantekning frá hinu slétta og fellda þjónustuferli. En hvað ef „vandinn“ er ekki viðskiptavinurinn heldur viðbrögðin, menningin og ferlarnir sem við höfum búið til? Í dag eru kvartanir enn of oft skilgreindar sem truflun, óþægindi eða tímaþjófur. Það er fráleitt. Kvartanir eru í raun gullnáma sem flestar íslenskar skipulagsheildir nýta sér aðeins að litlu leiti ef yfirhöfuð.Samkvæmt Greiningu Gerum Betur segja kvartanir okkur miklu meira en fyrirtæki gera sér grein fyrir: þær sýna hvar þjónusta brestur, hvaða ferlar eru óljósir og hvar viðskiptavinurinn tapast í kerfinu. En viðbrögðin? Þar liggur hættan. Það er ekki kvörtunin sjálf sem skaðar heldur hvernig fyrirtæki bregðast við henni.Ef starfsmaður hefur ekki skýrar leiðbeiningar, ef boðleiðir eru óljósar, eða ef menn eru hræddir við að taka ábyrgð, þá breytist einföld athugasemd í óþarfa átök.Í bloggi Gerum Betur er bent á að tafir og óljós samskipti veikja traust og auka pirring sem allir sem hafa þurft að eltast við þjónustuaðila þekkja vel. Svo má ekki gleyma samhygðinni.Íslensk þjónusta gæti hreinlega unnið sér inn ótrúlegustu stig með því einu að viðurkenna:„Þetta var ekki nógu gott hjá okkur. Við ætlum að laga þetta.“Samt er þessi einföldu skilaboð of oft eins og framandi tungumál. Kvartanir eru tækifæri – en aðeins ef fyrirtæki þora að takast á við þær Það er erfitt að segja það upphátt, en mörg fyrirtæki á Íslandi eru í raun ekki með nein kerfi til að vinna markvisst úr kvörtunum. Engin þjálfun, engar viðbragðsáætlanir, engin menning sem umbunar fyrir heiðarleika og lausnamiðuð samskipti.Þetta er sérkennilegt, því þegar kvörtunum er sinnt faglega – með sanngjörnum bótum, skýrri ábyrgð og virðingu – þá gerist eitthvað stórkostlegt:Traust eykst, þjónustan batnar og starfsfólk styrkist í starfi.Það er ekki bara bloggið sem bendir á þetta – þetta er alþjóðleg staðreynd um þjónustu, mannlega hegðun og viðskiptamenningu. Hvernig geta fyrirtæki haldið áfram að réttlæta að hundsa kvartanir? Á sama tíma eru fyrirtæki að eyða hundruðum þúsunda í markaðssetningu, án þess að átta sig á því að óleyst kvörtun getur eyðilagt ímynd þeirra í einum Facebook-pósti eða Google Review.Það er ótrúlegt að nokkur stjórnandi trúi því enn að það borgi sig að svara seint, illa eða ekki. Ef fyrirtæki vilja raunverulega árangur þurfa þau: skýra ferla, þjálfa starfsfólk í lausnamiðaðri nálgun, sýna fagmennsku og virðingu í samskiptum, og taka ábyrgð þegar mistök verða. Það er nefnilega þannig:Vel unnar kvartanir skapa betri fyrirtæki.Ekki aðeins betra orðspor – heldur betra starfsumhverfi og betri þjónustu.Þetta er ekki álitamál. Þetta er staðreynd. Þorir íslenskt atvinnulíf að líta í eigin barm? Spurningin er því ekki: „Hvernig eigum við að losna við erfiða viðskiptavini?“Heldur:Hvenær ætlum við að taka til í okkar eigin ferlum, menningu og samskiptaháttum? Viðskiptavinir eru ekki vandamál.Viðbrögðin eru það. Höfundur er Margrét Reynisdóttir er eigandi og ráðgjafi Gerum Betur og sérfræðingur í þjónustu, samskiptum og menningarnæmni. Hún vinnur með fyrirtækjum og stofnunum um allt land til að efla fagmennsku og jákvæða þjónustumenningu og hefur skrifað fjölda bóka og kennsluefnis fyrir vinnustaði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Það er kominn tími til að við í íslensku atvinnulífi lítum í spegil.Við tölum um „erfiða viðskiptavini“, eins og þeir séu óþægileg undantekning frá hinu slétta og fellda þjónustuferli. En hvað ef „vandinn“ er ekki viðskiptavinurinn heldur viðbrögðin, menningin og ferlarnir sem við höfum búið til? Í dag eru kvartanir enn of oft skilgreindar sem truflun, óþægindi eða tímaþjófur. Það er fráleitt. Kvartanir eru í raun gullnáma sem flestar íslenskar skipulagsheildir nýta sér aðeins að litlu leiti ef yfirhöfuð.Samkvæmt Greiningu Gerum Betur segja kvartanir okkur miklu meira en fyrirtæki gera sér grein fyrir: þær sýna hvar þjónusta brestur, hvaða ferlar eru óljósir og hvar viðskiptavinurinn tapast í kerfinu. En viðbrögðin? Þar liggur hættan. Það er ekki kvörtunin sjálf sem skaðar heldur hvernig fyrirtæki bregðast við henni.Ef starfsmaður hefur ekki skýrar leiðbeiningar, ef boðleiðir eru óljósar, eða ef menn eru hræddir við að taka ábyrgð, þá breytist einföld athugasemd í óþarfa átök.Í bloggi Gerum Betur er bent á að tafir og óljós samskipti veikja traust og auka pirring sem allir sem hafa þurft að eltast við þjónustuaðila þekkja vel. Svo má ekki gleyma samhygðinni.Íslensk þjónusta gæti hreinlega unnið sér inn ótrúlegustu stig með því einu að viðurkenna:„Þetta var ekki nógu gott hjá okkur. Við ætlum að laga þetta.“Samt er þessi einföldu skilaboð of oft eins og framandi tungumál. Kvartanir eru tækifæri – en aðeins ef fyrirtæki þora að takast á við þær Það er erfitt að segja það upphátt, en mörg fyrirtæki á Íslandi eru í raun ekki með nein kerfi til að vinna markvisst úr kvörtunum. Engin þjálfun, engar viðbragðsáætlanir, engin menning sem umbunar fyrir heiðarleika og lausnamiðuð samskipti.Þetta er sérkennilegt, því þegar kvörtunum er sinnt faglega – með sanngjörnum bótum, skýrri ábyrgð og virðingu – þá gerist eitthvað stórkostlegt:Traust eykst, þjónustan batnar og starfsfólk styrkist í starfi.Það er ekki bara bloggið sem bendir á þetta – þetta er alþjóðleg staðreynd um þjónustu, mannlega hegðun og viðskiptamenningu. Hvernig geta fyrirtæki haldið áfram að réttlæta að hundsa kvartanir? Á sama tíma eru fyrirtæki að eyða hundruðum þúsunda í markaðssetningu, án þess að átta sig á því að óleyst kvörtun getur eyðilagt ímynd þeirra í einum Facebook-pósti eða Google Review.Það er ótrúlegt að nokkur stjórnandi trúi því enn að það borgi sig að svara seint, illa eða ekki. Ef fyrirtæki vilja raunverulega árangur þurfa þau: skýra ferla, þjálfa starfsfólk í lausnamiðaðri nálgun, sýna fagmennsku og virðingu í samskiptum, og taka ábyrgð þegar mistök verða. Það er nefnilega þannig:Vel unnar kvartanir skapa betri fyrirtæki.Ekki aðeins betra orðspor – heldur betra starfsumhverfi og betri þjónustu.Þetta er ekki álitamál. Þetta er staðreynd. Þorir íslenskt atvinnulíf að líta í eigin barm? Spurningin er því ekki: „Hvernig eigum við að losna við erfiða viðskiptavini?“Heldur:Hvenær ætlum við að taka til í okkar eigin ferlum, menningu og samskiptaháttum? Viðskiptavinir eru ekki vandamál.Viðbrögðin eru það. Höfundur er Margrét Reynisdóttir er eigandi og ráðgjafi Gerum Betur og sérfræðingur í þjónustu, samskiptum og menningarnæmni. Hún vinnur með fyrirtækjum og stofnunum um allt land til að efla fagmennsku og jákvæða þjónustumenningu og hefur skrifað fjölda bóka og kennsluefnis fyrir vinnustaði.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar