Forðist eftirlíkingar Berglind Sunna Bragadóttir skrifar 6. febrúar 2026 15:30 Borgarfulltrúi meirihlutans í Reykjavík velti nýverið upp spurningunni hvort við viljum frekar að Reykjavík líkist evrópskum mannlífsborgum eða bandarískum bílaborgum. Ég spyr á móti: Viljum við að Reykjavík verði eftirlíking af annarri borg eða viljum við að hún sé hún sjálf? Hluti af röksemdafærslu borgarfulltrúans fyrir því að líkja í auknum mæli eftir öðrum borgum var að Reykjavík er í samkeppni við borgir nágrannalandanna um fólk, hugvit og fjárfestingar. Sem er rétt, frjálst flæði fjármagns og fólks milli Norðurlanda og ríkja EES þýðir að ef einhver hrífst meira af lífinu í Köben en hér heima þá getur hann söðlað um og flust þangað án of íþyngjandi hamla. Í markaðssetningu er gjarnan farin ein þriggja leiða til að skilja sig frá samkeppninni: að vera betri, ódýrari eða öðruvísi. Getum við keppt við Kaupmannahöfn á þeim forsendum að við öpum upp þeirra hætti en gerum það betur? Íbúar Kaupmannahafnar eru um 668 þúsund talsins og þeir búa á 91 km2 á meðan íbúar Reykjavíkur eru um 139 þúsund á 273 km2. Þessi mjög svo þétta byggð veldur því að styttra er í þjónustu, almenningssamgöngur ganga vel fyrir sig og danskt láglendi og góðviðri hvetur til líflegrar hjólamenningar. Frábært fyrir þau sem hallast að þeim lífstíl sem þetta umhverfi býður upp á. En mig grunar að sjarminn sé aðeins minni á reiðhjóli yfir umtalsvert lengri vegalengdir um holt og hæðir Reykjavíkur með rigningu, sem á einhvern óútskýranlegan máta fellur lárétt, í andlitinu. Ég leyfi mér að segja það ólíklegt að við föngum anda Köben betur en heimamenn. Við getum svo sem reynt að vera ódýr eftirherma af Kaupmannahöfn en það er fjarlægur draumur eins og sakir standa. Við búum fjarri meginlandinu með þeim afleiðingum að matvöruverð hér er 48% yfir meðaltali Evrópusambandsins en 20% yfir sama marki í Danmörku. Þá er verðbólgan hærri hér sem stendur, 5,2% samanborið við 2,1%. Augljósasta leiðin í þessari samkeppni er að vera öðruvísi. Reykjavík er ekki í þeirri stöðu að þurfa að verða annað hvort „evrópsk“ eða „bandarísk“. Hún getur bara verið hún sjálf. Við getum veitt fólki fjölbreytta valkosti um hvernig það kýs að búa og ferðast um. Hverfi sem bjóða þéttari byggð og forgangsraða fótgangandi og hjólandi umferð sem og hverfi með meira rými, stærri garða og stað til þess að leggja fjölskyldubílnum. Það er ekki hlutverk kjörinna fulltrúa að steypa borgarbúum í þröngt mót og takmarka valkosti þeirra heldur að finna leiðir til þess að mæta þörfum þeirra á sem skilvirkastan og hagkvæmastan hátt. Höfundur gefur kost á sér í 3. sæti á lista Framsóknar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Borgarfulltrúi meirihlutans í Reykjavík velti nýverið upp spurningunni hvort við viljum frekar að Reykjavík líkist evrópskum mannlífsborgum eða bandarískum bílaborgum. Ég spyr á móti: Viljum við að Reykjavík verði eftirlíking af annarri borg eða viljum við að hún sé hún sjálf? Hluti af röksemdafærslu borgarfulltrúans fyrir því að líkja í auknum mæli eftir öðrum borgum var að Reykjavík er í samkeppni við borgir nágrannalandanna um fólk, hugvit og fjárfestingar. Sem er rétt, frjálst flæði fjármagns og fólks milli Norðurlanda og ríkja EES þýðir að ef einhver hrífst meira af lífinu í Köben en hér heima þá getur hann söðlað um og flust þangað án of íþyngjandi hamla. Í markaðssetningu er gjarnan farin ein þriggja leiða til að skilja sig frá samkeppninni: að vera betri, ódýrari eða öðruvísi. Getum við keppt við Kaupmannahöfn á þeim forsendum að við öpum upp þeirra hætti en gerum það betur? Íbúar Kaupmannahafnar eru um 668 þúsund talsins og þeir búa á 91 km2 á meðan íbúar Reykjavíkur eru um 139 þúsund á 273 km2. Þessi mjög svo þétta byggð veldur því að styttra er í þjónustu, almenningssamgöngur ganga vel fyrir sig og danskt láglendi og góðviðri hvetur til líflegrar hjólamenningar. Frábært fyrir þau sem hallast að þeim lífstíl sem þetta umhverfi býður upp á. En mig grunar að sjarminn sé aðeins minni á reiðhjóli yfir umtalsvert lengri vegalengdir um holt og hæðir Reykjavíkur með rigningu, sem á einhvern óútskýranlegan máta fellur lárétt, í andlitinu. Ég leyfi mér að segja það ólíklegt að við föngum anda Köben betur en heimamenn. Við getum svo sem reynt að vera ódýr eftirherma af Kaupmannahöfn en það er fjarlægur draumur eins og sakir standa. Við búum fjarri meginlandinu með þeim afleiðingum að matvöruverð hér er 48% yfir meðaltali Evrópusambandsins en 20% yfir sama marki í Danmörku. Þá er verðbólgan hærri hér sem stendur, 5,2% samanborið við 2,1%. Augljósasta leiðin í þessari samkeppni er að vera öðruvísi. Reykjavík er ekki í þeirri stöðu að þurfa að verða annað hvort „evrópsk“ eða „bandarísk“. Hún getur bara verið hún sjálf. Við getum veitt fólki fjölbreytta valkosti um hvernig það kýs að búa og ferðast um. Hverfi sem bjóða þéttari byggð og forgangsraða fótgangandi og hjólandi umferð sem og hverfi með meira rými, stærri garða og stað til þess að leggja fjölskyldubílnum. Það er ekki hlutverk kjörinna fulltrúa að steypa borgarbúum í þröngt mót og takmarka valkosti þeirra heldur að finna leiðir til þess að mæta þörfum þeirra á sem skilvirkastan og hagkvæmastan hátt. Höfundur gefur kost á sér í 3. sæti á lista Framsóknar í Reykjavík.