Forðist eftirlíkingar Berglind Sunna Bragadóttir skrifar 6. febrúar 2026 15:30 Borgarfulltrúi meirihlutans í Reykjavík velti nýverið upp spurningunni hvort við viljum frekar að Reykjavík líkist evrópskum mannlífsborgum eða bandarískum bílaborgum. Ég spyr á móti: Viljum við að Reykjavík verði eftirlíking af annarri borg eða viljum við að hún sé hún sjálf? Hluti af röksemdafærslu borgarfulltrúans fyrir því að líkja í auknum mæli eftir öðrum borgum var að Reykjavík er í samkeppni við borgir nágrannalandanna um fólk, hugvit og fjárfestingar. Sem er rétt, frjálst flæði fjármagns og fólks milli Norðurlanda og ríkja EES þýðir að ef einhver hrífst meira af lífinu í Köben en hér heima þá getur hann söðlað um og flust þangað án of íþyngjandi hamla. Í markaðssetningu er gjarnan farin ein þriggja leiða til að skilja sig frá samkeppninni: að vera betri, ódýrari eða öðruvísi. Getum við keppt við Kaupmannahöfn á þeim forsendum að við öpum upp þeirra hætti en gerum það betur? Íbúar Kaupmannahafnar eru um 668 þúsund talsins og þeir búa á 91 km2 á meðan íbúar Reykjavíkur eru um 139 þúsund á 273 km2. Þessi mjög svo þétta byggð veldur því að styttra er í þjónustu, almenningssamgöngur ganga vel fyrir sig og danskt láglendi og góðviðri hvetur til líflegrar hjólamenningar. Frábært fyrir þau sem hallast að þeim lífstíl sem þetta umhverfi býður upp á. En mig grunar að sjarminn sé aðeins minni á reiðhjóli yfir umtalsvert lengri vegalengdir um holt og hæðir Reykjavíkur með rigningu, sem á einhvern óútskýranlegan máta fellur lárétt, í andlitinu. Ég leyfi mér að segja það ólíklegt að við föngum anda Köben betur en heimamenn. Við getum svo sem reynt að vera ódýr eftirherma af Kaupmannahöfn en það er fjarlægur draumur eins og sakir standa. Við búum fjarri meginlandinu með þeim afleiðingum að matvöruverð hér er 48% yfir meðaltali Evrópusambandsins en 20% yfir sama marki í Danmörku. Þá er verðbólgan hærri hér sem stendur, 5,2% samanborið við 2,1%. Augljósasta leiðin í þessari samkeppni er að vera öðruvísi. Reykjavík er ekki í þeirri stöðu að þurfa að verða annað hvort „evrópsk“ eða „bandarísk“. Hún getur bara verið hún sjálf. Við getum veitt fólki fjölbreytta valkosti um hvernig það kýs að búa og ferðast um. Hverfi sem bjóða þéttari byggð og forgangsraða fótgangandi og hjólandi umferð sem og hverfi með meira rými, stærri garða og stað til þess að leggja fjölskyldubílnum. Það er ekki hlutverk kjörinna fulltrúa að steypa borgarbúum í þröngt mót og takmarka valkosti þeirra heldur að finna leiðir til þess að mæta þörfum þeirra á sem skilvirkastan og hagkvæmastan hátt. Höfundur gefur kost á sér í 3. sæti á lista Framsóknar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson Skoðun Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson Skoðun Skoðun Skoðun Eftirlit Alþingismanna með ráðuneytunum Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Kári beislaður við Vaðöldu Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Það vantar ekki enn eitt átakið – það vantar aðgerðir Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Framkvæmd skólastefnu fær falleinkunn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Slönguspilið og svikamyllan Teitur Atlason skrifar Skoðun Þetta er algjört möst í fríið Hildur Vattnes Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Hin meinta lýðræðisveisla Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen skrifar Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson skrifar Skoðun Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um fáránleika þess að raska grafarró þjóðskáldsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Þegar umræðan og staðreyndirnar fara ekki saman Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fyrirtæki sem læra hægt munu deyja hægt Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Skutlið að sliga margar fjölskyldur Kolbrún Baldursdóttir skrifar Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar Skoðun Háskólar falla á prófi í samkeppnisrétti Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Jarðhiti sem samkeppnisforskot Helga Kristín Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ef fyrirtæki nota AI til að fækka fólki, eru þau að hugsa of smátt Vaka Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hugleiðingar flugmanns Sara Hlín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Mygluna burt úr Laugalækjarskóla Stefán Steingrímur Bergsson skrifar Sjá meira
Borgarfulltrúi meirihlutans í Reykjavík velti nýverið upp spurningunni hvort við viljum frekar að Reykjavík líkist evrópskum mannlífsborgum eða bandarískum bílaborgum. Ég spyr á móti: Viljum við að Reykjavík verði eftirlíking af annarri borg eða viljum við að hún sé hún sjálf? Hluti af röksemdafærslu borgarfulltrúans fyrir því að líkja í auknum mæli eftir öðrum borgum var að Reykjavík er í samkeppni við borgir nágrannalandanna um fólk, hugvit og fjárfestingar. Sem er rétt, frjálst flæði fjármagns og fólks milli Norðurlanda og ríkja EES þýðir að ef einhver hrífst meira af lífinu í Köben en hér heima þá getur hann söðlað um og flust þangað án of íþyngjandi hamla. Í markaðssetningu er gjarnan farin ein þriggja leiða til að skilja sig frá samkeppninni: að vera betri, ódýrari eða öðruvísi. Getum við keppt við Kaupmannahöfn á þeim forsendum að við öpum upp þeirra hætti en gerum það betur? Íbúar Kaupmannahafnar eru um 668 þúsund talsins og þeir búa á 91 km2 á meðan íbúar Reykjavíkur eru um 139 þúsund á 273 km2. Þessi mjög svo þétta byggð veldur því að styttra er í þjónustu, almenningssamgöngur ganga vel fyrir sig og danskt láglendi og góðviðri hvetur til líflegrar hjólamenningar. Frábært fyrir þau sem hallast að þeim lífstíl sem þetta umhverfi býður upp á. En mig grunar að sjarminn sé aðeins minni á reiðhjóli yfir umtalsvert lengri vegalengdir um holt og hæðir Reykjavíkur með rigningu, sem á einhvern óútskýranlegan máta fellur lárétt, í andlitinu. Ég leyfi mér að segja það ólíklegt að við föngum anda Köben betur en heimamenn. Við getum svo sem reynt að vera ódýr eftirherma af Kaupmannahöfn en það er fjarlægur draumur eins og sakir standa. Við búum fjarri meginlandinu með þeim afleiðingum að matvöruverð hér er 48% yfir meðaltali Evrópusambandsins en 20% yfir sama marki í Danmörku. Þá er verðbólgan hærri hér sem stendur, 5,2% samanborið við 2,1%. Augljósasta leiðin í þessari samkeppni er að vera öðruvísi. Reykjavík er ekki í þeirri stöðu að þurfa að verða annað hvort „evrópsk“ eða „bandarísk“. Hún getur bara verið hún sjálf. Við getum veitt fólki fjölbreytta valkosti um hvernig það kýs að búa og ferðast um. Hverfi sem bjóða þéttari byggð og forgangsraða fótgangandi og hjólandi umferð sem og hverfi með meira rými, stærri garða og stað til þess að leggja fjölskyldubílnum. Það er ekki hlutverk kjörinna fulltrúa að steypa borgarbúum í þröngt mót og takmarka valkosti þeirra heldur að finna leiðir til þess að mæta þörfum þeirra á sem skilvirkastan og hagkvæmastan hátt. Höfundur gefur kost á sér í 3. sæti á lista Framsóknar í Reykjavík.
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun
Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun