Þjóðarmorðingjar á meðal vor? Guðjón Idir skrifar 12. febrúar 2026 15:00 Í gær greindi Declassified UK frá því að fleiri en tvöþúsund bretar með ísraelskan ríkisborgararrétt höfðu tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á Gaza.1 Fólki á Bretlandseyjum hryllir eðlilega við fregnum af því að stríðsglæpamenn vaði frjálsir um í þeirra samfélagi en þetta vekur eðlilega upp spurningar um hvort slíkt eigi sér stað hér á landi. Fyrir nokkru var utanríkisráðherra inntur svara um hvort hingað sóttu ísraelskir hermenn í frí frá voðaverkum sínum og voru svörin loðin og á þá leið að ráðherra vonaði að svo væri ekki. Ef hér væri starfhæf stjórnarandstaða sem gæti tekið að sér hlutverk öryggisventils fyrir almenning þá væri líklega búið að greina frá þessu. Það er eðlilegt að krefja forsætisráðherra, utanríkisráðherra og dómsmálaráðherra svara við því hvort hér á landi séu ísraelskir ríkisborgarar sem einnig eru íslenskir ríkisborgarar, EES ríkisborgarar eða hafa hér dvalarleyfi á öðrum forsendum, sem hafa tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á palestínsku þjóðinni. Ekki til þess að fá óljós svör um skoðanir ráðherra á efninu (að gefnu tilefni) heldur til að fá að vita, svart á hvítu, hvort hér séu fjöldamorðingjar barna á meðal okkar sem fá um frjálst höfuð strokið. Þá ætti einnig krefja ráðherrana svara á því hvort gripið sé til einhverra ráðstafana til að fyrirbyggja að hingað komi fjöldamorðingjar í gervi túrista, og ef ekki, hvers vegna. Höfundur er heimspekingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Í gær greindi Declassified UK frá því að fleiri en tvöþúsund bretar með ísraelskan ríkisborgararrétt höfðu tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á Gaza.1 Fólki á Bretlandseyjum hryllir eðlilega við fregnum af því að stríðsglæpamenn vaði frjálsir um í þeirra samfélagi en þetta vekur eðlilega upp spurningar um hvort slíkt eigi sér stað hér á landi. Fyrir nokkru var utanríkisráðherra inntur svara um hvort hingað sóttu ísraelskir hermenn í frí frá voðaverkum sínum og voru svörin loðin og á þá leið að ráðherra vonaði að svo væri ekki. Ef hér væri starfhæf stjórnarandstaða sem gæti tekið að sér hlutverk öryggisventils fyrir almenning þá væri líklega búið að greina frá þessu. Það er eðlilegt að krefja forsætisráðherra, utanríkisráðherra og dómsmálaráðherra svara við því hvort hér á landi séu ísraelskir ríkisborgarar sem einnig eru íslenskir ríkisborgarar, EES ríkisborgarar eða hafa hér dvalarleyfi á öðrum forsendum, sem hafa tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á palestínsku þjóðinni. Ekki til þess að fá óljós svör um skoðanir ráðherra á efninu (að gefnu tilefni) heldur til að fá að vita, svart á hvítu, hvort hér séu fjöldamorðingjar barna á meðal okkar sem fá um frjálst höfuð strokið. Þá ætti einnig krefja ráðherrana svara á því hvort gripið sé til einhverra ráðstafana til að fyrirbyggja að hingað komi fjöldamorðingjar í gervi túrista, og ef ekki, hvers vegna. Höfundur er heimspekingur.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar