Niðurskurðarkrafa Landspítalans fer í stríðsrekstur Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar 13. febrúar 2026 09:17 Í kvöldfréttum var augljóst að heyra neyðarkall forstjóra og starfsmanna Landspítalans vegna skelfilegs ástands sem er á bráðamóttökunni. Við heyrum fréttir af því að bílageymsla spítalans í Fossvogi sé notuð sem legurými, gangar eru fullir af bekkjum og stólum til að koma fólki fyrir og yfirkeyrt starfsfólkið gerir sitt allra besta og gera það sem telst ómanneskjulegt í eðlilegu vinnuumhverfi. Ofan á allt þetta er farið fram á 5 milljarða niðurskurðakröfu á Landspítalann en það ástand mun kalla á enn meiri hættu á mistökum og líklega dauðsföllum því álagið er nú þegar hræðilegt á allt starfsfólk og sjúklinga. Fyrir nokkrum árum var núverandi heilbrigðisráðherra landlæknir. Hún var óspar á að láta vita um skoðun sína á skelfilegu ástandi Landspítalans og bráðamóttökunnar og vildi aðgerðir strax. Nú er hún ráðherra og henni finnst í dag ekki eins ákallandi að leysa vandann í Fossvoginum og hún er hörð með fimm milljarða niðurskurðinn á stjórn spítalans. Það mátti sjá þjakaðan forstjórann í kvöldfréttunum reyna að tala ekki niður til ráðherra með von um að fá ekki reisupassann eða skammir. En þriðja fréttin var það sem vakti undrun mína en það var fundur utanríkisráðherra Íslands á Natófundi og þar ákvað hún að verja einum milljarði 1.000.000.000 milljón króna til vopnakaupa fyrir Ukraníu - aftur. Íslensk stjórnvöld hafa sett um 11 milljarða króna í stríðið í Úkraníu. Af því eru tæpir 6 milljarðar í stríðsrekstur og hernaðarmál. Ofan á þetta bætir utanríkisráðherra við einn milljarð. Ætla má að fyrir lok árs gætu íslensk stjórnvöld verið búin að setja um 15 milljarða til Úkraníu. Á meðan neyðarkall þjóðar er vegna bráðamóttöku Landspítalans þá eyðir ríkisstjórnin skattfé í stríðsrekstur annarra þjóða. Það er ljóst að ríkisstjórn Íslands hefur misst raunveruleikaskyn sitt og er algjörlega tengingarlaus við þjóð sína. Hún sýnir íslenskri þjóð algjöra niðurlægingar framkomu og upphefur sig erlendis í verkefnum sem fyrir löngu á að vera búið að stöðva. Höfundur er markþjálfi og fyrrum viðbragsaðili hjá 112. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Í kvöldfréttum var augljóst að heyra neyðarkall forstjóra og starfsmanna Landspítalans vegna skelfilegs ástands sem er á bráðamóttökunni. Við heyrum fréttir af því að bílageymsla spítalans í Fossvogi sé notuð sem legurými, gangar eru fullir af bekkjum og stólum til að koma fólki fyrir og yfirkeyrt starfsfólkið gerir sitt allra besta og gera það sem telst ómanneskjulegt í eðlilegu vinnuumhverfi. Ofan á allt þetta er farið fram á 5 milljarða niðurskurðakröfu á Landspítalann en það ástand mun kalla á enn meiri hættu á mistökum og líklega dauðsföllum því álagið er nú þegar hræðilegt á allt starfsfólk og sjúklinga. Fyrir nokkrum árum var núverandi heilbrigðisráðherra landlæknir. Hún var óspar á að láta vita um skoðun sína á skelfilegu ástandi Landspítalans og bráðamóttökunnar og vildi aðgerðir strax. Nú er hún ráðherra og henni finnst í dag ekki eins ákallandi að leysa vandann í Fossvoginum og hún er hörð með fimm milljarða niðurskurðinn á stjórn spítalans. Það mátti sjá þjakaðan forstjórann í kvöldfréttunum reyna að tala ekki niður til ráðherra með von um að fá ekki reisupassann eða skammir. En þriðja fréttin var það sem vakti undrun mína en það var fundur utanríkisráðherra Íslands á Natófundi og þar ákvað hún að verja einum milljarði 1.000.000.000 milljón króna til vopnakaupa fyrir Ukraníu - aftur. Íslensk stjórnvöld hafa sett um 11 milljarða króna í stríðið í Úkraníu. Af því eru tæpir 6 milljarðar í stríðsrekstur og hernaðarmál. Ofan á þetta bætir utanríkisráðherra við einn milljarð. Ætla má að fyrir lok árs gætu íslensk stjórnvöld verið búin að setja um 15 milljarða til Úkraníu. Á meðan neyðarkall þjóðar er vegna bráðamóttöku Landspítalans þá eyðir ríkisstjórnin skattfé í stríðsrekstur annarra þjóða. Það er ljóst að ríkisstjórn Íslands hefur misst raunveruleikaskyn sitt og er algjörlega tengingarlaus við þjóð sína. Hún sýnir íslenskri þjóð algjöra niðurlægingar framkomu og upphefur sig erlendis í verkefnum sem fyrir löngu á að vera búið að stöðva. Höfundur er markþjálfi og fyrrum viðbragsaðili hjá 112.