Taktu þátt í að móta ungmennastefnu Íslands Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 24. febrúar 2026 06:33 Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Samfylkingin Mest lesið Nýtt Eden í Kópavogi? Markús Candi Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun 174 þúsund króna skutlið Karólína Helga Símonardóttir Skoðun Þorbjörg dómsmálaráðherra — enn einn spillingarpésinn? Einar Steingrímsson Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Raunir íslenska pylsusalans Andri Reyr Haraldsson Skoðun Aðför að opinberum starfsmönnum – burðarásum samfélagsins Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Hollusta eða blekking? Elísabet Reynisdóttir Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Samningaeftirlitið - bannað börnum! skrifar Skoðun Er ferðaþjónustan virðiskeðjan sem byggir upp Ísland? Aðalheiður Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Uppbygging Hveragerðis og þróun innviða Birgitta Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Óþarfi að fella niður allt skólahald Stefán Steingrímur Bergsson skrifar Skoðun Af hverju bera Hafnfirðingar mestu byrðina? Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Virkniseðill - er það eitthvað fyrir Íslendinga? skrifar Skoðun Aðför að opinberum starfsmönnum – burðarásum samfélagsins Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Raunir íslenska pylsusalans Andri Reyr Haraldsson skrifar Skoðun Þorbjörg dómsmálaráðherra — enn einn spillingarpésinn? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun 174 þúsund króna skutlið Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Brotist undan þöggun - Endósamtökin 20 ára Silja Steinunnardóttir,Lilja Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gott að eldast í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Hollusta eða blekking? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Hádegisblundur og pásur – Með viti fremur en striti Benedikt Jóhannsson skrifar Skoðun Írland v.s.Ísland. Munar bara einum staf? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Um „hágæða“ almenningssamgöngur Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn stóri hljómur í 100 ár Guðni Tómasson skrifar Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nýtt Eden í Kópavogi? Markús Candi skrifar Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir náttúrunni? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar Sjá meira
Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar.
Skoðun Aðför að opinberum starfsmönnum – burðarásum samfélagsins Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Brotist undan þöggun - Endósamtökin 20 ára Silja Steinunnardóttir,Lilja Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar