Smá pæling frá einni sem ætlar að taka þátt í uppbyggingu Grindavíkur Dagmar Valsdóttir skrifar 26. febrúar 2026 21:01 Ég er uppalin í Fellunum og maðurinn minn frá Vík í Mýrdal, ekki í Grindavík en hvergi hef ég fundið jafn sterka tilfinningu fyrir heimili og hér. Ég á mann, fjóra stráka og tík. Við hjónin eigum Grindavík Guesthouse. Ég er í leiðsögunámi hjá EHI og hef stofnað Kvika Travel ehf. Ég ætla ekki að sitja hjá. Ég ætla að taka þátt í að byggja bæinn upp aftur. Ég skrifa þetta ekki sem sérfræðingur. Ég skrifa þetta sem mamma sem þarf að taka ákvörðun um framtíð barna sinna. Það gaus síðast í júlí á síðasta ári. Frá því í lok september höfum við þurft að vera tilbúin að rýma gistihúsið með skömmum fyrirvara, hlusta eftir flautunum og vera með plan. Þetta er ekki bara eitthvað í skjali. Þetta er raunveruleikinn. Við búum núna í Kópavogi með strákunum okkar á meðan reksturinn er í Grindavík. Annað okkar þarf að vera í bænum þegar gestir eru í gistihúsinu á meðan hitt er með börnunum. Við keyrum fram og til baka. Þetta gengur í einhvern tíma. En þetta er ekki líf til lengdar. Það er ekki sanngjarnt gagnvart strákunum okkar að foreldrar þeirra séu alltaf á ferðinni. Við viljum vera á einum stað. Við viljum vera í Grindavík. Ég veit að það fylgir því ákveðin óvissa að búa í Grindavík. Maður venst ýmsu. En það sem við þurfum eru skýr svör. Grindavíkurnefnd er að vinna að skýrslu sem á að móta framtíð bæjarins. Ég spyr einfaldlega, hvað þýðir hún fyrir okkur. Er verið að horfa á stöðuna eins og hún er í dag. Hvenær fáum við að vita hvert stefnir. Við bíðum og satt að segja höfum við ekki miklar væntingar um að skýrslan endurspegli aðstæðurnar eins og þær eru í dag í Grindavík, en vonandi höfum við rangt fyrir okkur. Fasteignafélagið Þórkatla á stóran hluta fasteignanna í bænum. Í dag má gista í þeim en ekki búa og sá frestur rennur út 31. ágúst. Flestir hafa þurft að kaupa sér hús annars staðar. Bankar lána ekki eins og áður fyrir eignum í Grindavík. Fasteignamarkaðurinn er í frosti. Náttúruhamfaratrygging Íslands hefur einnig breytt reglum þannig að ef verða ný tjón vegna náttúruhamfara geta þau fallið á eigandann sjálfan. Það eykur óvissuna enn frekar. Ef margir vilja selja á sama tíma og snúa aftur segir sig sjálft að það verður erfitt. Þetta eru einföld markaðslögmál og mun hafa áhrif á alla íslendinga ekki aðeins okkur. Svo er það jafnræðið. Við borgum fasteignagjöld og annan kostnað til bæjarins. Ef Þórkatla greiðir ekki það sama, þá spyr maður sig, hvar er jafnræðið. Hvernig á bæjarfélag að ganga upp ef ekki er greitt fyrir þá þjónustu sem veitt er. Það er erfitt að tala um sameiginlega ábyrgð ef ábyrgðin er ekki jöfn. En svo er hitt. Það er stundum sagt að neyðin láti nakta konu spinna. Kannski gerðist það hjá okkur hjónunum. Þegar ljóst var að ríkið ætlaði ekki að kaupa fyrirtækin í bænum þrátt fyrir að hafa lofað því fyrir kosningar, þurftum við að ákveða hvort við ætluðum að gefast upp eða breyta um stefnu. Við ákváðum að hugsa upp á nýtt. Grindavík Guesthouse heldur áfram. Við erum að opna Borg Café & Studio. Ég hef stofnað Kvika Travel af því að mig langar að segja söguna okkar. Mig langar að taka á móti fólki sem vill skilja hvað við höfum gengið í gegnum. Mig langar að búa til viðburði, jóga, göngur, samveru og fræðslu sem bæði innlendir og erlendir geta sótt. Við fengum styrk frá Byggðastofnun og Samband sveitarfélaga á Suðurnesjum sem gerði okkur kleift að hrinda þessu af stað. Fyrir það erum við afar þakklát, því annars hefðum við þurft að láta fyrirtækið okkar fara. Ég sé Grindavík fyrir mér sem stað þar sem listafólk kemur saman. Þar sem tónleikar eru haldnir. Þar sem fólk kemur til að finna friðinn og kraftinn í náttúrunni. Þar sem börnin okkar læra að lifa með náttúrunni en ekki á móti henni. Þar sem fólk kemur í sunnudagsbíltúr, fær sér ís, fer í sund og nýtur þess sem bærinn hefur upp á að bjóða hverju sinni. Þegar ég er í Grindavík slaka ég hvergi meira á. Ég finn frið og ró og líka styrkinn sem er alls staðar í kring. Við erum ekki að bíða eftir að einhver annar byggi bæinn. Við erum byrjuð og ég tala ekki bara fyrir sjálfa mig heldur marga vini mína sem búa í Grindavík. Við erum full af eldmóði og krafti. En leyfið okkur að taka þátt.Leyfið okkur að ákveða okkar framtíð.Leyfið okkur að vera með í ákvörðunum um Grindavík. Án okkar fólksins sem vill búa þar og starfa er engin framtíð. Áfram Grindavík. Höfundur er íbúi í Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Eldgos á Reykjanesskaga Mest lesið „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson Skoðun Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Börn og kennarar geta ekki beðið lengur Róbert Ragnarsson Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir Skoðun Vinna með foreldrum barna í vanda Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan Skoðun Halldór 09.05.2026 Halldór Skoðun Skoðun Alþjóðlegur dagur rauðra úlfa 10. maí – sjúkdómur sem enn er of lítið þekktur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Veldu þína leið - vertu kennari! Kolbrún Þ. Pálsdóttir skrifar Skoðun Börnin eru framtíðin Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Veljum grænni og manneskjulegri Kópavog. Gefum þeim frí sem bera ábyrgð á mistökunum María Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Netöryggi hugbúnaðar er lykilatriði í vexti hugverkaiðnaðar Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Krefjumst þjóðaratkvæðagreiðslu um vindorkuver á Íslandi Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi á okkar dögum Sigrún Steinarsdóttir skrifar Skoðun Móðurást eða menningarhrun Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Vex Árborg hraðar en skipulagið ræður við? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Vinna með foreldrum barna í vanda Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Börn og kennarar geta ekki beðið lengur Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar Skoðun Meira lýðræði fyrir Múlaþing Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Raki og mygla í skólum er lýðheilsumál Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Börnin á bakkanum Þórey María E. Kolbeins skrifar Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan skrifar Skoðun Framsækin Framsókn Halldór Bachmann skrifar Skoðun Sterk landsbyggð styrkir Ísland allt Ragnar Rögnvaldsson skrifar Skoðun Það er gott að vinna í Kópavogi Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Woke – rétttrúnaður og refsivöndur Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir skrifar Skoðun Mennt er máttur í Garðabæ Almar Guðmundsson,Sigríður Hulda Jónsdóttir skrifar Skoðun Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Fjölskylduvænn Garðabær: Innleiðum sumarfrístund Finnur Jónsson skrifar Skoðun Nokkur orð um kosningar Ástríður Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Menningar- og listaskrifstofa Reykjavíkurborgar Sverrir Páll Einarsson skrifar Skoðun Mjög mikilvæg fullyrðing Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Um þagnir, vald og rammana sem við smíðum Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Ég er uppalin í Fellunum og maðurinn minn frá Vík í Mýrdal, ekki í Grindavík en hvergi hef ég fundið jafn sterka tilfinningu fyrir heimili og hér. Ég á mann, fjóra stráka og tík. Við hjónin eigum Grindavík Guesthouse. Ég er í leiðsögunámi hjá EHI og hef stofnað Kvika Travel ehf. Ég ætla ekki að sitja hjá. Ég ætla að taka þátt í að byggja bæinn upp aftur. Ég skrifa þetta ekki sem sérfræðingur. Ég skrifa þetta sem mamma sem þarf að taka ákvörðun um framtíð barna sinna. Það gaus síðast í júlí á síðasta ári. Frá því í lok september höfum við þurft að vera tilbúin að rýma gistihúsið með skömmum fyrirvara, hlusta eftir flautunum og vera með plan. Þetta er ekki bara eitthvað í skjali. Þetta er raunveruleikinn. Við búum núna í Kópavogi með strákunum okkar á meðan reksturinn er í Grindavík. Annað okkar þarf að vera í bænum þegar gestir eru í gistihúsinu á meðan hitt er með börnunum. Við keyrum fram og til baka. Þetta gengur í einhvern tíma. En þetta er ekki líf til lengdar. Það er ekki sanngjarnt gagnvart strákunum okkar að foreldrar þeirra séu alltaf á ferðinni. Við viljum vera á einum stað. Við viljum vera í Grindavík. Ég veit að það fylgir því ákveðin óvissa að búa í Grindavík. Maður venst ýmsu. En það sem við þurfum eru skýr svör. Grindavíkurnefnd er að vinna að skýrslu sem á að móta framtíð bæjarins. Ég spyr einfaldlega, hvað þýðir hún fyrir okkur. Er verið að horfa á stöðuna eins og hún er í dag. Hvenær fáum við að vita hvert stefnir. Við bíðum og satt að segja höfum við ekki miklar væntingar um að skýrslan endurspegli aðstæðurnar eins og þær eru í dag í Grindavík, en vonandi höfum við rangt fyrir okkur. Fasteignafélagið Þórkatla á stóran hluta fasteignanna í bænum. Í dag má gista í þeim en ekki búa og sá frestur rennur út 31. ágúst. Flestir hafa þurft að kaupa sér hús annars staðar. Bankar lána ekki eins og áður fyrir eignum í Grindavík. Fasteignamarkaðurinn er í frosti. Náttúruhamfaratrygging Íslands hefur einnig breytt reglum þannig að ef verða ný tjón vegna náttúruhamfara geta þau fallið á eigandann sjálfan. Það eykur óvissuna enn frekar. Ef margir vilja selja á sama tíma og snúa aftur segir sig sjálft að það verður erfitt. Þetta eru einföld markaðslögmál og mun hafa áhrif á alla íslendinga ekki aðeins okkur. Svo er það jafnræðið. Við borgum fasteignagjöld og annan kostnað til bæjarins. Ef Þórkatla greiðir ekki það sama, þá spyr maður sig, hvar er jafnræðið. Hvernig á bæjarfélag að ganga upp ef ekki er greitt fyrir þá þjónustu sem veitt er. Það er erfitt að tala um sameiginlega ábyrgð ef ábyrgðin er ekki jöfn. En svo er hitt. Það er stundum sagt að neyðin láti nakta konu spinna. Kannski gerðist það hjá okkur hjónunum. Þegar ljóst var að ríkið ætlaði ekki að kaupa fyrirtækin í bænum þrátt fyrir að hafa lofað því fyrir kosningar, þurftum við að ákveða hvort við ætluðum að gefast upp eða breyta um stefnu. Við ákváðum að hugsa upp á nýtt. Grindavík Guesthouse heldur áfram. Við erum að opna Borg Café & Studio. Ég hef stofnað Kvika Travel af því að mig langar að segja söguna okkar. Mig langar að taka á móti fólki sem vill skilja hvað við höfum gengið í gegnum. Mig langar að búa til viðburði, jóga, göngur, samveru og fræðslu sem bæði innlendir og erlendir geta sótt. Við fengum styrk frá Byggðastofnun og Samband sveitarfélaga á Suðurnesjum sem gerði okkur kleift að hrinda þessu af stað. Fyrir það erum við afar þakklát, því annars hefðum við þurft að láta fyrirtækið okkar fara. Ég sé Grindavík fyrir mér sem stað þar sem listafólk kemur saman. Þar sem tónleikar eru haldnir. Þar sem fólk kemur til að finna friðinn og kraftinn í náttúrunni. Þar sem börnin okkar læra að lifa með náttúrunni en ekki á móti henni. Þar sem fólk kemur í sunnudagsbíltúr, fær sér ís, fer í sund og nýtur þess sem bærinn hefur upp á að bjóða hverju sinni. Þegar ég er í Grindavík slaka ég hvergi meira á. Ég finn frið og ró og líka styrkinn sem er alls staðar í kring. Við erum ekki að bíða eftir að einhver annar byggi bæinn. Við erum byrjuð og ég tala ekki bara fyrir sjálfa mig heldur marga vini mína sem búa í Grindavík. Við erum full af eldmóði og krafti. En leyfið okkur að taka þátt.Leyfið okkur að ákveða okkar framtíð.Leyfið okkur að vera með í ákvörðunum um Grindavík. Án okkar fólksins sem vill búa þar og starfa er engin framtíð. Áfram Grindavík. Höfundur er íbúi í Grindavík.
Skoðun Alþjóðlegur dagur rauðra úlfa 10. maí – sjúkdómur sem enn er of lítið þekktur Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Veljum grænni og manneskjulegri Kópavog. Gefum þeim frí sem bera ábyrgð á mistökunum María Júlía Rafnsdóttir skrifar
Skoðun Netöryggi hugbúnaðar er lykilatriði í vexti hugverkaiðnaðar Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar
Skoðun Krefjumst þjóðaratkvæðagreiðslu um vindorkuver á Íslandi Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar