Borg sem leyfir öllum að blómstra Rúnar Freyr Gíslason skrifar 10. mars 2026 12:15 Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Sjálfstæðisflokkurinn Rúnar Freyr Gíslason Mest lesið Það sem ekki má segja upphátt Ragnheiður Stephensen Skoðun Tómstundir mega ekki vera forréttindi á Seltjarnarnesi Kristín Edda Óskarsdóttir Skoðun „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson Skoðun Skjá- og samfélagsmiðlanotkun barna í Kópavogi Björn Þór Rögnvaldsson Skoðun Móðurást eða menningarhrun Einar Baldvin Árnason Skoðun Vex Árborg hraðar en skipulagið ræður við? Guðný Björk Pálmadóttir Skoðun Stefnum hátt Ragnar Sverrisson Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson Skoðun Mannréttindi á okkar dögum Sigrún Steinarsdóttir Skoðun Krefjumst þjóðaratkvæðagreiðslu um vindorkuver á Íslandi Anna Sofía Kristjánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það sem ekki má segja upphátt Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Stefnum hátt Ragnar Sverrisson skrifar Skoðun Frá sveit í borg á hálfri mannsævi Hildur Einarsdóttir skrifar Skoðun Skjá- og samfélagsmiðlanotkun barna í Kópavogi Björn Þór Rögnvaldsson skrifar Skoðun Borgarlínan, Odense og þrjár leiðir til 2040 Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Velferð er ekki tilviljun – hún er pólitískt val Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Tölum meira um náttúruvernd Dóra Þorleifsdóttir skrifar Skoðun Tómstundir mega ekki vera forréttindi á Seltjarnarnesi Kristín Edda Óskarsdóttir skrifar Skoðun X- B Minnkum matarsóun í borginni okkar - fleiri frískápar fyrir samfélagið Inga Þyrí Kjartansdóttir skrifar Skoðun Einkunnir og ábyrg umræða Jóhann Skagfjörð Magnússon skrifar Skoðun Markviss uppbygging í þágu íbúa Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Brotin loforð – uppbygging íþróttamannvirkja í Hveragerði María Rún Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Braggamálið. Brákaborg. Græna gímaldið — Hvað þarf meira? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Alþjóðlegur dagur rauðra úlfa 10. maí – sjúkdómur sem enn er of lítið þekktur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Veldu þína leið - vertu kennari! Kolbrún Þ. Pálsdóttir skrifar Skoðun Börnin eru framtíðin Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Veljum grænni og manneskjulegri Kópavog. Gefum þeim frí sem bera ábyrgð á mistökunum María Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Netöryggi hugbúnaðar er lykilatriði í vexti hugverkaiðnaðar Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Krefjumst þjóðaratkvæðagreiðslu um vindorkuver á Íslandi Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi á okkar dögum Sigrún Steinarsdóttir skrifar Skoðun Móðurást eða menningarhrun Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Vex Árborg hraðar en skipulagið ræður við? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Vinna með foreldrum barna í vanda Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Börn og kennarar geta ekki beðið lengur Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar Skoðun Meira lýðræði fyrir Múlaþing Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Raki og mygla í skólum er lýðheilsumál Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Börnin á bakkanum Þórey María E. Kolbeins skrifar Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan skrifar Sjá meira
Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk.
Skoðun X- B Minnkum matarsóun í borginni okkar - fleiri frískápar fyrir samfélagið Inga Þyrí Kjartansdóttir skrifar
Skoðun Brotin loforð – uppbygging íþróttamannvirkja í Hveragerði María Rún Þorsteinsdóttir skrifar
Skoðun Alþjóðlegur dagur rauðra úlfa 10. maí – sjúkdómur sem enn er of lítið þekktur Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Veljum grænni og manneskjulegri Kópavog. Gefum þeim frí sem bera ábyrgð á mistökunum María Júlía Rafnsdóttir skrifar
Skoðun Netöryggi hugbúnaðar er lykilatriði í vexti hugverkaiðnaðar Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar
Skoðun Krefjumst þjóðaratkvæðagreiðslu um vindorkuver á Íslandi Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar