Mátti ekki arf­leiða sambýliskonuna að séreigninni

Hæstiréttur kvað upp dóm þess efnis í gær. Í dóminum segir að konan hafi höfðað málið og krafist þess að viðurkennt yrði að hún ætti, sem bréferfingi, rétt til þriðjungs innstæðu séreignarlífeyrissparnaðar sem sambýlismaður hennar átti hjá Almenna lífeyrissjóðnum við andlát hans árið 2022 en til vara lægri hlutdeildar. 

Hún hafi byggt kröfu sína á því að hún væri erfingi mannsins í skilningi laga um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða. 

Hæstiréttur hafi komist að þeirri niðurstöðu að það væri aðeins við þær aðstæður að hvorki maka né börnum rétthafa væri til að dreifa að innstæða í séreignarlífeyrissparnaði rynni til dánarbús þannig að hún kæmi til skipta með öðrum eignum búsins eftir nánari ákvæðum erfðalaga, þar á meðal þeim sem fjölluðu um bréferfð. 

Samkvæmt því hefði konan sem bréferfingi mannsins því aðeins átt rétt til hlutdeildar í séreignarlífeyrissparnaði mannsins að hann hefði ekki látið eftir sig maka eða börn. Ágreiningslaust hafi verið í málinu að svo háttaði ekki til við andlát hans. 

Lífeyrissjóðurinn hafi því verið sýknaður af öllum kröfum konunnar og hún dæmd til að greiða sjóðnum eina milljón króna í málskostnað fyrir Hæstarétti.