Það er ekki víst að þetta reddist Kristinn Árni L. Hróbjartsson og Hafsteinn Hauksson skrifa 6. maí 2026 07:40 Við Íslendingar reiðum okkur á úrræðagóða viðbragðsaðila, lipra ákvarðanatöku og vilja til að láta hluti ganga upp, og þannig reddast málin oft - jafnvel án mikils undirbúnings. Þannig redduðust tvær nýlegar krísur tengdar alþjóðlegum aðfangakeðjum, fyrst í kjölfar heimsfaraldurs og aftur eftir innrás Rússa í Úkraínu. Nú glímir heimurinn við þriðja framboðsáfallið á fimm árum, í þetta skiptið vegna átaka í Persaflóa og lokunar skipaumferðar um Hormússund. Þótt Ísland flytji tiltölulega lítið beint inn frá Flóaríkjunum, þá bendir ný greining sem við unnum fyrir Vörðu, hugveitu um þjóðaröryggi og viðnámsþrótt, til þess að meira en helmingur alls innflutnings til Íslands sé í vöruflokkum sem eiga á hættu að raskast verulega og að mun meira en bara olía sé undir. Þessi röð framboðsáfalla á undanförnum árum undirstrikar hvernig tíðni truflana á alþjóðlegu viðskiptaumhverfi hefur aukist margfalt. Það kallar á forsjálni í stað reddinga. Meira en (bara) olía Hnattvæðing viðskipta felur í sér að vörur sem ganga kaupum og sölum á alþjóðlegum mörkuðum verða fyrir áhrifum þegar framboð á heimsvísu skerðist. Verð á olíu sem er unnin í Noregi hefur til dæmis hækkað vegna framleiðsluskerðingar í Persaflóa. Þótt við séum fjarri vígaslóðum finnum við samt fyrir hækkun olíuverðs á dælunni. Vonandi einskorðast áhrifin við verðhækkanir, en langvarandi truflun á skipaumferð í Persaflóa eykur hættuna á að afhending aðfanga skerðist, tefjist verulega eða falli jafnvel alveg niður, sem allt leiðir til skorts. Þar er eldsneyti ekki eini vöruflokkurinn sem er í húfi. Um þriðjungur helíumframleiðslu heimsins kemur frá svæðinu, en helíum er nauðsynlegt til framleiðslu hátæknivara á borð við örgjörva og til reksturs segulómtækja á spítölum. Þá er um þriðjungur áburðar upprunninn frá svæðinu. Þrátt fyrir að á Íslandi hafi forsjálni (eða heppni?) orðið til þess að íslenskir heildsalar höfðu tryggt sér nægar birgðir fyrir sumarið, flytjum við inn mikið magn af matvælum sem þurfa áburð til framleiðslu. Plast er unnið úr hráolíu og þó að við notum ekki lengur plaströr þá reiðum við okkur á plast í margvíslegri mikilvægri starfsemi, til dæmis þegar kemur að einnota lækningavörum og umbúðum og pakkningum fyrir ýmsar útflutningsvörur. Innflutningseyjan Við reiðum okkur á innflutning, bæði til að halda samfélaginu gangandi og til að framleiða þær vörur sem við flytjum út og skapa gjaldeyri. Í kjölfar innrásar Rússa í Úkraínu gaf Þjóðaröryggisráð út skýrslu um neyðarbirgðir og lagði til að einum aðila yrði falið að byggja upp þekkingu og getu til að stuðla að auknu aðfangaöryggi, meðal annars með gagnaöflun og uppbyggingu nauðsynlegra öryggisbirgða til lengri tíma. Þótt réttur lærdómur hafi verið dreginn af síðustu aðfangakrísu þá hefur skort á eftirfylgni, því þessi aðili hefur enn ekki orðið að veruleika. Samstarf er lykilatriði Innflutningur lykilaðfanga er í dag að langmestu leyti á hendi einkaaðila. Sömu einkaaðilar búa oft að bestu þekkingu á áhættustýringu birgða og ómetanlegum markaðstengslum sem gefa góða mynd af þróun mála. Sú þekking ætti að nýtast við áætlanagerð og greiningar. Því er algjört grundvallaratriði að stjórnvöld og innflytjendur rækti samband sem miðar að því að efla viðnámsþrótt landsins. Þjóðaröryggi er ekki einkamál stjórnvalda heldur samstarfsverkefni okkar allra. Skýr ábyrgð og einbeitt starf Í dag er ábyrgð á birgðaöryggi dreifð og óskýr. Engin ein stofnun eða eining ber ábyrgð á greiningu, þróun þekkingar og reynslu, samstarfi við systurstofnanir erlendis og uppbyggingu og umsýslu neyðarbirgða. Við ættum að líta til þjóða á borð við Finna og Svisslendinga þar sem þessi verkefni heyra undir sérhæfðar stofnanir. Öryggisbirgðir ættu að vera meginverkefni eins aðila fremur en hliðarverkefni á víð og dreif um kerfið. Látum ekki „góða“ krísu fara til spillis Ófyrirsjáanleiki á alþjóðasviðinu er nú viðvarandi ástand. Stríðandi fylkingar og alþjóðapólitískir samkeppnisaðilar nýta viðskipti og birgðakeðjur sem vopn í köldum átökum. Í litlu landi eins og okkar þarf lítið að fara úrskeiðis til að það hafi langvarandi áhrif. Raunverulegt fullveldi er háð því að þjóðfélagið verði ekki óstarfhæft þegar aðföng eru tekin í gíslingu. Látum þessa krísu ekki fara til spillis og setjum neyðarbirgðir í forgang. Kristinn Árni er meðstofnandi og forstöðumaður hugveitunnar Vörðu og Hafsteinn er aðalhagfræðingur Kviku banka. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Sjá meira
Við Íslendingar reiðum okkur á úrræðagóða viðbragðsaðila, lipra ákvarðanatöku og vilja til að láta hluti ganga upp, og þannig reddast málin oft - jafnvel án mikils undirbúnings. Þannig redduðust tvær nýlegar krísur tengdar alþjóðlegum aðfangakeðjum, fyrst í kjölfar heimsfaraldurs og aftur eftir innrás Rússa í Úkraínu. Nú glímir heimurinn við þriðja framboðsáfallið á fimm árum, í þetta skiptið vegna átaka í Persaflóa og lokunar skipaumferðar um Hormússund. Þótt Ísland flytji tiltölulega lítið beint inn frá Flóaríkjunum, þá bendir ný greining sem við unnum fyrir Vörðu, hugveitu um þjóðaröryggi og viðnámsþrótt, til þess að meira en helmingur alls innflutnings til Íslands sé í vöruflokkum sem eiga á hættu að raskast verulega og að mun meira en bara olía sé undir. Þessi röð framboðsáfalla á undanförnum árum undirstrikar hvernig tíðni truflana á alþjóðlegu viðskiptaumhverfi hefur aukist margfalt. Það kallar á forsjálni í stað reddinga. Meira en (bara) olía Hnattvæðing viðskipta felur í sér að vörur sem ganga kaupum og sölum á alþjóðlegum mörkuðum verða fyrir áhrifum þegar framboð á heimsvísu skerðist. Verð á olíu sem er unnin í Noregi hefur til dæmis hækkað vegna framleiðsluskerðingar í Persaflóa. Þótt við séum fjarri vígaslóðum finnum við samt fyrir hækkun olíuverðs á dælunni. Vonandi einskorðast áhrifin við verðhækkanir, en langvarandi truflun á skipaumferð í Persaflóa eykur hættuna á að afhending aðfanga skerðist, tefjist verulega eða falli jafnvel alveg niður, sem allt leiðir til skorts. Þar er eldsneyti ekki eini vöruflokkurinn sem er í húfi. Um þriðjungur helíumframleiðslu heimsins kemur frá svæðinu, en helíum er nauðsynlegt til framleiðslu hátæknivara á borð við örgjörva og til reksturs segulómtækja á spítölum. Þá er um þriðjungur áburðar upprunninn frá svæðinu. Þrátt fyrir að á Íslandi hafi forsjálni (eða heppni?) orðið til þess að íslenskir heildsalar höfðu tryggt sér nægar birgðir fyrir sumarið, flytjum við inn mikið magn af matvælum sem þurfa áburð til framleiðslu. Plast er unnið úr hráolíu og þó að við notum ekki lengur plaströr þá reiðum við okkur á plast í margvíslegri mikilvægri starfsemi, til dæmis þegar kemur að einnota lækningavörum og umbúðum og pakkningum fyrir ýmsar útflutningsvörur. Innflutningseyjan Við reiðum okkur á innflutning, bæði til að halda samfélaginu gangandi og til að framleiða þær vörur sem við flytjum út og skapa gjaldeyri. Í kjölfar innrásar Rússa í Úkraínu gaf Þjóðaröryggisráð út skýrslu um neyðarbirgðir og lagði til að einum aðila yrði falið að byggja upp þekkingu og getu til að stuðla að auknu aðfangaöryggi, meðal annars með gagnaöflun og uppbyggingu nauðsynlegra öryggisbirgða til lengri tíma. Þótt réttur lærdómur hafi verið dreginn af síðustu aðfangakrísu þá hefur skort á eftirfylgni, því þessi aðili hefur enn ekki orðið að veruleika. Samstarf er lykilatriði Innflutningur lykilaðfanga er í dag að langmestu leyti á hendi einkaaðila. Sömu einkaaðilar búa oft að bestu þekkingu á áhættustýringu birgða og ómetanlegum markaðstengslum sem gefa góða mynd af þróun mála. Sú þekking ætti að nýtast við áætlanagerð og greiningar. Því er algjört grundvallaratriði að stjórnvöld og innflytjendur rækti samband sem miðar að því að efla viðnámsþrótt landsins. Þjóðaröryggi er ekki einkamál stjórnvalda heldur samstarfsverkefni okkar allra. Skýr ábyrgð og einbeitt starf Í dag er ábyrgð á birgðaöryggi dreifð og óskýr. Engin ein stofnun eða eining ber ábyrgð á greiningu, þróun þekkingar og reynslu, samstarfi við systurstofnanir erlendis og uppbyggingu og umsýslu neyðarbirgða. Við ættum að líta til þjóða á borð við Finna og Svisslendinga þar sem þessi verkefni heyra undir sérhæfðar stofnanir. Öryggisbirgðir ættu að vera meginverkefni eins aðila fremur en hliðarverkefni á víð og dreif um kerfið. Látum ekki „góða“ krísu fara til spillis Ófyrirsjáanleiki á alþjóðasviðinu er nú viðvarandi ástand. Stríðandi fylkingar og alþjóðapólitískir samkeppnisaðilar nýta viðskipti og birgðakeðjur sem vopn í köldum átökum. Í litlu landi eins og okkar þarf lítið að fara úrskeiðis til að það hafi langvarandi áhrif. Raunverulegt fullveldi er háð því að þjóðfélagið verði ekki óstarfhæft þegar aðföng eru tekin í gíslingu. Látum þessa krísu ekki fara til spillis og setjum neyðarbirgðir í forgang. Kristinn Árni er meðstofnandi og forstöðumaður hugveitunnar Vörðu og Hafsteinn er aðalhagfræðingur Kviku banka.
Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson Skoðun
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson Skoðun
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun