Og þeir skoðra og þeir skoða og skora og skora á ný Dagmar Valsdóttir skrifar 13. maí 2026 08:12 Þvílíkur sigur hjá Grindavík á útivelli gegn Tindastól í gærkvöldi. Nú er einn leikur eftir (vonandi) og verður hann í íþróttahúsinu okkar í Grindavík. Þegar við vinnum þann leik þá verðum við Íslandsmeistarar. Það segir svo mikið um okkur Grindvíkinga. Við gefumst ekki upp. Sama hvað hefur gengið á þá stöndum við saman og höldum áfram. Við ætlum að byggja Grindavík upp aftur. Við ætlum að vera með skóla í bænum næsta haust. Við ætlum að halda áfram að taka vel á móti fólki, opna fyrirtæki, skapa atvinnu og líf. Við hjónin ætlum að fara á fullt í sumar, við verðum nýkomin með hjólaleigu og taka á móti gestum eins og Grindvíkingar hafa alltaf gert. Við erum að fara að opna kaffihús á Borgarhrauni 2 og skapa notalegan stað þar sem fólk getur komið saman yfir góðu kaffi í Grindavík. Það er svo margt að gerast. Ný fyrirtæki eru að rísa, fólk er farið að horfa aftur heim og það er von í loftinu. En við þurfum líka að fá að halda áfram. Við Grindvíkingar erum búin að bíða mánuði eftir mánuði eftir svörum og ákvörðunum Þórkötlu og ríkisstjórnarinnar. Alltaf á að bíða aðeins lengur. Á meðan bíður fólk eftir því að fá að lifa aftur eðlilegu lífi. Það sem við skiljum ekki er þetta: Af hverju má fólk ekki fá að leigja gömlu húsin sín og halda þeim við? Af hverju á að leyfa heimilum að grotna niður þegar gömlu eigendurnir vilja hugsa um þau og laga? Við eigum þessi hús. Ríkið keypti þau en við erum líka ríkið, allir Íslendingar. Þetta voru ekki venjuleg fasteignaviðskipti. Fólk þurfti að yfirgefa heimilin sín með mjög skömmum fyrirvara, bjarga börnunum sínum og finna skjól í mikilli óvissu. Ef einhver veit hvernig á að meta aðstæður í Grindavík og bregðast við hættum þá eru það Grindvíkingar. Treystið okkur fyrir okkar eigin lífi. Treystið okkur fyrir börnunum okkar. Treystið okkur til að byggja upp bæinn okkar á ný. Við erum nú þegar byrjuð á því. Það hafa verið byggðir varnargarðar og lögð gríðarleg vinna í að verja samfélagið. Af hverju á þá ekki líka að leyfa fólkinu sjálfu að taka þátt í uppbyggingunni og koma heim? Við erum ekki að biðja um vorkunn. Við erum að biðja um að fá að lifa, fá að halda áfram og fá að snúa til baka. Og nú bið ég alla þá sem standa með okkur Grindvíkingum að sýna það. Sýnið samstöðu. Standið með okkur. Notið myllumerkið #viðErumGrindavík og sýnið að þið treystið okkur til að taka ákvarðanir um okkar eigið líf og okkar eigið samfélag með því að klæðast gulu. Mér finnst við öll ættum að vera í gulu fram að næsta leik, alla daga. Þetta snýst ekki bara um Grindavík. Ef ríkið ætlar að halda áfram að ákveða fyrir fólk hvar það má búa og hvort það megi snúa heim, hvað er þá næst? Hvar stoppar þetta? Við Íslendingar höfum alltaf búið með náttúruöflunum. Fólk býr á snjóflóðasvæðum, við sjávarsíðuna og víða þar sem náttúran getur verið hættuleg. Þegar hætta skapast hefur íslenskt samfélag alltaf treyst fólki til að bregðast við og rýma þegar þess þarf. Grindvíkingar kunna það best. Við vitum hvernig á að bregðast við og hvernig á að verja fjölskyldurnar okkar og gestina okkar. Við hjónin og strákarnir okkar ætlum að búa í Grindavík. Við höfum nú þegar skráð strákana í grunnskólann í haust og við látum ekki ríkisstjórnina eða Þórkötlu leggja pressu á okkur að hætta við. Við eigum ekki að þurfa að lifa við það að einhver annar ákveði hvort við fáum að fara heim til okkar eða ekki. Ef það er ekki hægt að koma með lausn sem leyfir fólki að leigja húsin sín, búa í þeim og senda börnin í skóla í Grindavík, þá er eitthvað verulega rangt við kerfið. Það er ekki eðlilegt að eina lausnin sé alltaf að banna meira, stoppa meira og bíða meira. Fólki var loksins farið að treysta sér til að koma aftur, gista í húsunum sínum, laga þau og halda samfélaginu lifandi. Þá kemur aftur nei. Nei, það má ekki. Nei, við ætlum að stoppa þetta. Nei, við treystum ykkur ekki. En við spyrjum: Af hverju voru þá byggðir varnargarðar? Af hverju var farið í allar þessar framkvæmdir ef markmiðið er ekki að samfélagið fái að lifa áfram? Hvað var ríkisstjórnin að meina þegar hún sagði Grindavík blómlega á ný? Við vitum að það getur komið annað eldgos. Það hafa allir alltaf vitað, þó landris hafi stöðvast og ekkert bendi sérstaklega til annars akkúrat núna. En við vitum líka hvernig á að bregðast við. Við höfum sýnt það aftur og aftur. Þegar rýming þarf að eiga sér stað þá gerist hún hratt og faglega. Það eina sem við biðjum um er að fólk kynni sér málin áður en það dæmir. Ekki bara út frá clickbait eða neikvæðum umræðum á samfélagsmiðlum. Hlustið á vísindamennina sem vinna á svæðinu, fólkið sem hefur margra ára nám að baki og veit hvað það er að tala um. Eina sem ég bið um er að þið hlustið á allar hliðar málsins. Við erum tilbúin.Treystið okkur.Standið með okkur. P.S. Grindvíkingar, öll þið sem hafið kosningarétt í Grindavík, munið að kjósa á laugardaginn. Það skiptir gríðarlega miklu máli að nýta þennan rétt. Við verðum að standa saman og taka ákvarðanir sem eru bestar fyrir Grindavík og framtíð bæjarins okkar. Við gerum þetta saman. Áfram Grindavík.#viðErumGrindavík Höfundur er íbúi í Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Þvílíkur sigur hjá Grindavík á útivelli gegn Tindastól í gærkvöldi. Nú er einn leikur eftir (vonandi) og verður hann í íþróttahúsinu okkar í Grindavík. Þegar við vinnum þann leik þá verðum við Íslandsmeistarar. Það segir svo mikið um okkur Grindvíkinga. Við gefumst ekki upp. Sama hvað hefur gengið á þá stöndum við saman og höldum áfram. Við ætlum að byggja Grindavík upp aftur. Við ætlum að vera með skóla í bænum næsta haust. Við ætlum að halda áfram að taka vel á móti fólki, opna fyrirtæki, skapa atvinnu og líf. Við hjónin ætlum að fara á fullt í sumar, við verðum nýkomin með hjólaleigu og taka á móti gestum eins og Grindvíkingar hafa alltaf gert. Við erum að fara að opna kaffihús á Borgarhrauni 2 og skapa notalegan stað þar sem fólk getur komið saman yfir góðu kaffi í Grindavík. Það er svo margt að gerast. Ný fyrirtæki eru að rísa, fólk er farið að horfa aftur heim og það er von í loftinu. En við þurfum líka að fá að halda áfram. Við Grindvíkingar erum búin að bíða mánuði eftir mánuði eftir svörum og ákvörðunum Þórkötlu og ríkisstjórnarinnar. Alltaf á að bíða aðeins lengur. Á meðan bíður fólk eftir því að fá að lifa aftur eðlilegu lífi. Það sem við skiljum ekki er þetta: Af hverju má fólk ekki fá að leigja gömlu húsin sín og halda þeim við? Af hverju á að leyfa heimilum að grotna niður þegar gömlu eigendurnir vilja hugsa um þau og laga? Við eigum þessi hús. Ríkið keypti þau en við erum líka ríkið, allir Íslendingar. Þetta voru ekki venjuleg fasteignaviðskipti. Fólk þurfti að yfirgefa heimilin sín með mjög skömmum fyrirvara, bjarga börnunum sínum og finna skjól í mikilli óvissu. Ef einhver veit hvernig á að meta aðstæður í Grindavík og bregðast við hættum þá eru það Grindvíkingar. Treystið okkur fyrir okkar eigin lífi. Treystið okkur fyrir börnunum okkar. Treystið okkur til að byggja upp bæinn okkar á ný. Við erum nú þegar byrjuð á því. Það hafa verið byggðir varnargarðar og lögð gríðarleg vinna í að verja samfélagið. Af hverju á þá ekki líka að leyfa fólkinu sjálfu að taka þátt í uppbyggingunni og koma heim? Við erum ekki að biðja um vorkunn. Við erum að biðja um að fá að lifa, fá að halda áfram og fá að snúa til baka. Og nú bið ég alla þá sem standa með okkur Grindvíkingum að sýna það. Sýnið samstöðu. Standið með okkur. Notið myllumerkið #viðErumGrindavík og sýnið að þið treystið okkur til að taka ákvarðanir um okkar eigið líf og okkar eigið samfélag með því að klæðast gulu. Mér finnst við öll ættum að vera í gulu fram að næsta leik, alla daga. Þetta snýst ekki bara um Grindavík. Ef ríkið ætlar að halda áfram að ákveða fyrir fólk hvar það má búa og hvort það megi snúa heim, hvað er þá næst? Hvar stoppar þetta? Við Íslendingar höfum alltaf búið með náttúruöflunum. Fólk býr á snjóflóðasvæðum, við sjávarsíðuna og víða þar sem náttúran getur verið hættuleg. Þegar hætta skapast hefur íslenskt samfélag alltaf treyst fólki til að bregðast við og rýma þegar þess þarf. Grindvíkingar kunna það best. Við vitum hvernig á að bregðast við og hvernig á að verja fjölskyldurnar okkar og gestina okkar. Við hjónin og strákarnir okkar ætlum að búa í Grindavík. Við höfum nú þegar skráð strákana í grunnskólann í haust og við látum ekki ríkisstjórnina eða Þórkötlu leggja pressu á okkur að hætta við. Við eigum ekki að þurfa að lifa við það að einhver annar ákveði hvort við fáum að fara heim til okkar eða ekki. Ef það er ekki hægt að koma með lausn sem leyfir fólki að leigja húsin sín, búa í þeim og senda börnin í skóla í Grindavík, þá er eitthvað verulega rangt við kerfið. Það er ekki eðlilegt að eina lausnin sé alltaf að banna meira, stoppa meira og bíða meira. Fólki var loksins farið að treysta sér til að koma aftur, gista í húsunum sínum, laga þau og halda samfélaginu lifandi. Þá kemur aftur nei. Nei, það má ekki. Nei, við ætlum að stoppa þetta. Nei, við treystum ykkur ekki. En við spyrjum: Af hverju voru þá byggðir varnargarðar? Af hverju var farið í allar þessar framkvæmdir ef markmiðið er ekki að samfélagið fái að lifa áfram? Hvað var ríkisstjórnin að meina þegar hún sagði Grindavík blómlega á ný? Við vitum að það getur komið annað eldgos. Það hafa allir alltaf vitað, þó landris hafi stöðvast og ekkert bendi sérstaklega til annars akkúrat núna. En við vitum líka hvernig á að bregðast við. Við höfum sýnt það aftur og aftur. Þegar rýming þarf að eiga sér stað þá gerist hún hratt og faglega. Það eina sem við biðjum um er að fólk kynni sér málin áður en það dæmir. Ekki bara út frá clickbait eða neikvæðum umræðum á samfélagsmiðlum. Hlustið á vísindamennina sem vinna á svæðinu, fólkið sem hefur margra ára nám að baki og veit hvað það er að tala um. Eina sem ég bið um er að þið hlustið á allar hliðar málsins. Við erum tilbúin.Treystið okkur.Standið með okkur. P.S. Grindvíkingar, öll þið sem hafið kosningarétt í Grindavík, munið að kjósa á laugardaginn. Það skiptir gríðarlega miklu máli að nýta þennan rétt. Við verðum að standa saman og taka ákvarðanir sem eru bestar fyrir Grindavík og framtíð bæjarins okkar. Við gerum þetta saman. Áfram Grindavík.#viðErumGrindavík Höfundur er íbúi í Grindavík.
Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson Skoðun
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson Skoðun