Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar 15. maí 2026 12:47 Það er oft talað um samráð við íbúa. En of oft er það þannig að samráðið kemur of seint eða hefur lítil áhrif á þær ákvarðanir sem teknar eru. Þá verður það að formsatriði en ekki raunverulegu samtali. Við viljum breyta því. Margir þekkja tilfinninguna að fá að tjá sig þegar ákvörðunin er í raun þegar tekin. Það er ekki samráð. Virkt samráð snýst um að hlusta og leyfa sjónarmiðum að hafa áhrif. Íbúar þekkja sitt nærumhverfi best og hafa dýrmæta þekkingu á því hvað virkar. Í fræðunum er oft talað um að lýðræði sé ekki bara kosningar heldur þátttaka. Það byggir á því að fólk taki virkan þátt í mótun samfélagsins og hafi raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta það. Það gerist ekki að sjálfum sér því að lýðræði þarf að rækta. Það þarf að æfa það, það þarf að gera ráð fyrir því í daglegum vinnubrögðum. Í Fjarðabyggð, með sína ólíku byggðarkjarna, er þetta sérstaklega mikilvægt. Án samtals skapast óánægja og vantraust en með þátttöku eykst skilningur og samheldni. Það felur í sér betri upplýsingagjöf, reglulega íbúafundi og aðgengilegar leiðir til áhrifa, bæði stafrænt og á staðnum. Einnig að færa ákvarðanir nær fólkinu. Raunverulegt samráð þýðir líka að hlusta á starfsfólk á gólfinu. Án þess missum við mikilvæga sýn á hvað virkar og hætta er á að ákvarðanir nái ekki markmiðum sínum og traust rofni. Eitt skýrasta dæmið um þetta eru breytingar á fræðslumálum í Fjarðabyggð. Þar sem ákvarðanir voru teknar án nægs samráðs við starfsfólk, foreldra og skólasamfélagið allt. Ég tók sjálf afstöðu gegn þessum breytingum eins og fór ekki framhjá neinum. Ég gerði það vegna samráðsleysis og að ég tel ekki rétt að byrja á því að veikja faglegt stoðkerfi inni í skólunum. Ég hef ekki séð starfsfólk í leik- og grunnskólum sveitarfélagsins sitja aðgerðalaust. Þvert á móti er þetta fólk lykillinn að daglegu starfi skólanna og mikilvægt fyrir bæði börn og starfsfólk. Málið sýndi líka hversu mikilvægt gagnsæi og raunverulegt samráð eru. Þegar stórar ákvarðanir eru teknar án þess að fólk upplifi að á það sé hlustað skapast óánægja og vantraust. Það er lærdómur sem við verðum að taka með okkur áfram, ekki bara í fræðslumálum heldur í stjórnsýslu sveitarfélagsins almennt. Heimastjórnir eru lykilþáttur í þessari uppbyggingu. Með því að koma á heimastjórnum í öllum byggðarkjörnum, skipuðum fulltrúum íbúa og sveitarfélagsins, skapast vettvangur til að ræða málefni nærsamfélagsins, móta forgangsröðun og hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir. Með heimastjórnum færast ákvarðanir nær fólkinu, þekking á staðbundnum þörfum nýtist betur og traust og samráð milli íbúa og stjórnvalda styrkist. Þetta er sérstaklega mikilvægt í sveitarfélagi eins og Fjarðabyggð þar sem aðstæður og þarfir eru ólíkar milli byggðarkjarna. En það krefst líka hugarfarsbreytingar. Að við sem tökum þátt í stjórnmálum séum tilbúin að hlusta, líka þegar það er óþægilegt. Vera tilbúin að breyta um stefnu ef íbúar benda á betri leið. Samráð er ekki veikleiki. Það er styrkur. Við trúum því að sterkasta samfélagið sé það þar sem fólk upplifir að það hafi áhrif, þar sem ákvarðanir eru teknar með fólki en ekki bara fyrir það. Þannig byggjum við Fjarðabyggð með fólkinu. Höfundur er í 2. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Það er oft talað um samráð við íbúa. En of oft er það þannig að samráðið kemur of seint eða hefur lítil áhrif á þær ákvarðanir sem teknar eru. Þá verður það að formsatriði en ekki raunverulegu samtali. Við viljum breyta því. Margir þekkja tilfinninguna að fá að tjá sig þegar ákvörðunin er í raun þegar tekin. Það er ekki samráð. Virkt samráð snýst um að hlusta og leyfa sjónarmiðum að hafa áhrif. Íbúar þekkja sitt nærumhverfi best og hafa dýrmæta þekkingu á því hvað virkar. Í fræðunum er oft talað um að lýðræði sé ekki bara kosningar heldur þátttaka. Það byggir á því að fólk taki virkan þátt í mótun samfélagsins og hafi raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta það. Það gerist ekki að sjálfum sér því að lýðræði þarf að rækta. Það þarf að æfa það, það þarf að gera ráð fyrir því í daglegum vinnubrögðum. Í Fjarðabyggð, með sína ólíku byggðarkjarna, er þetta sérstaklega mikilvægt. Án samtals skapast óánægja og vantraust en með þátttöku eykst skilningur og samheldni. Það felur í sér betri upplýsingagjöf, reglulega íbúafundi og aðgengilegar leiðir til áhrifa, bæði stafrænt og á staðnum. Einnig að færa ákvarðanir nær fólkinu. Raunverulegt samráð þýðir líka að hlusta á starfsfólk á gólfinu. Án þess missum við mikilvæga sýn á hvað virkar og hætta er á að ákvarðanir nái ekki markmiðum sínum og traust rofni. Eitt skýrasta dæmið um þetta eru breytingar á fræðslumálum í Fjarðabyggð. Þar sem ákvarðanir voru teknar án nægs samráðs við starfsfólk, foreldra og skólasamfélagið allt. Ég tók sjálf afstöðu gegn þessum breytingum eins og fór ekki framhjá neinum. Ég gerði það vegna samráðsleysis og að ég tel ekki rétt að byrja á því að veikja faglegt stoðkerfi inni í skólunum. Ég hef ekki séð starfsfólk í leik- og grunnskólum sveitarfélagsins sitja aðgerðalaust. Þvert á móti er þetta fólk lykillinn að daglegu starfi skólanna og mikilvægt fyrir bæði börn og starfsfólk. Málið sýndi líka hversu mikilvægt gagnsæi og raunverulegt samráð eru. Þegar stórar ákvarðanir eru teknar án þess að fólk upplifi að á það sé hlustað skapast óánægja og vantraust. Það er lærdómur sem við verðum að taka með okkur áfram, ekki bara í fræðslumálum heldur í stjórnsýslu sveitarfélagsins almennt. Heimastjórnir eru lykilþáttur í þessari uppbyggingu. Með því að koma á heimastjórnum í öllum byggðarkjörnum, skipuðum fulltrúum íbúa og sveitarfélagsins, skapast vettvangur til að ræða málefni nærsamfélagsins, móta forgangsröðun og hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir. Með heimastjórnum færast ákvarðanir nær fólkinu, þekking á staðbundnum þörfum nýtist betur og traust og samráð milli íbúa og stjórnvalda styrkist. Þetta er sérstaklega mikilvægt í sveitarfélagi eins og Fjarðabyggð þar sem aðstæður og þarfir eru ólíkar milli byggðarkjarna. En það krefst líka hugarfarsbreytingar. Að við sem tökum þátt í stjórnmálum séum tilbúin að hlusta, líka þegar það er óþægilegt. Vera tilbúin að breyta um stefnu ef íbúar benda á betri leið. Samráð er ekki veikleiki. Það er styrkur. Við trúum því að sterkasta samfélagið sé það þar sem fólk upplifir að það hafi áhrif, þar sem ákvarðanir eru teknar með fólki en ekki bara fyrir það. Þannig byggjum við Fjarðabyggð með fólkinu. Höfundur er í 2. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar