Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar 30. júlí 2026 11:01 Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Skoðun Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason skrifar Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Sjá meira
Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar