Eru íþróttamenn heimskir? Gunnar Björgvinsson skrifar 29. janúar 2026 11:45 (English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen Skoðun Skoðun Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Sjá meira
(English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician.
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun