Norska konungdæmið Ingibjörg Kristín Jónsdóttir skrifar 9. febrúar 2026 15:48 Eftir áratuga búsetu í Noregi tel ég mig vera komin nær kjarna norsks samfélags, á sama tíma og ég hef fjarlægst íslenskt. Það er ákveðin tilhneiging til að telja að ég viti allt um Ísland sem er í fjarlægð, en lítið um Noreg þar sem ég bý. Þessi tilhneiging er bæði áberandi í Noregi og á Íslandi. Umræðan undanfarið hefur upp á síðkastið mikið snúist um norsku konungsfjölskylduna og sýnist sitt hverjum. Skv. minni reynslu er almennt álit á Íslandi að konungdæmi sé fussum svei og ekkert jákvætt við það. Í byrjun 20. aldarinnar lauk sænskum yfirráðum í Noregi og í framhaldi af því var þjóðaratkvæðagreiðsla um hvort hér ætti að vera lýðveldi eða konungdæmi. Þjóðin var sammála um að fá konung til samræmis við söguna þar sem hér voru alltaf konungar áður. Farið var til Danmerkur og Carl prins (yngri bróðir Christians X Danakonungs) var fenginn sem konungur Noregs og kom til Oslo i juni 1905 og tók upp konungsnafnið Haakon. Á handlegg hans þegar hann gekk frá borði sat 2 ára Alexander prins sem varð þá Olav krónprins. Haakon var konungur frá 1905 til 1957. Noregur var hlutlaus í fyrstu heimsstyrjöldinni, en var hernumið af Þjóðverjum í þeirri síðari. Konungurinn og krónprinsinn fóru til Englands, en krónprinsessan til Bandaríkjanna með börnin þrjú, yngstan 3 ára gamlan núverandi Harald konung. Haakon konungur talaði aldrei norsku. Á stríðsárunum voru útvarpssendingar frá London þar sem hann talaði dönsku. Kona hans Maud drottning var ensk prinsessa og talaði bara ensku. Hún lést 1938. Þjóðernistilfinning Norðmanna óx og dafnaði á stríðsárunum og margir fylgdust ólöglega með ræðum konungs í útvarpinu. Þegar stríðinu lauk 1945 náðu konungur og krónprins að koma heim fyrir 17. maí (þjóðhátíðardeginum), og gleðin átti sér engin takmörk. Þeir stóðu þá á hallarsvölunum og veifuðu til fólksins og voru tákn hinnar frjálsu norsku þjóðar. Áhrifanna gætir sannarlega ennþá. Stríðsárin og eftirstríðsárin voru erfið og mikil fátækt, en þjóðarstoltið bognaði ekki. Martha krónprinsessa, móðir Haraldar konungs, lést 1954 og varð aldrei drottning. Hún og Ólafur konungur voru systkinabörn. Það voru líka Haakon konungur og Maud drottning. Nú þykir þetta skelfilegt hjá mörgum innflytjendum. Ólafur konungur var sá eini af þeim sem talaði norsku frá upphafi og hann varð „folkekongen“. Hann þótti einstaklega alþýðlegur og til marks um það er að undir olíukreppunni 1973 tók hann sporvagninn upp í Holmenkollen til að ganga á skíðum. 1953 gifti elsta dóttir hans sig, og var fyrst konungborinna í Evrópu til að giftast manni sem ekki var konungborinn. Hún flutti til Brasilíu og bjó þar til dauðadags. Var kannski heppilegt að flytja langt burtu. Systir hennar giftist líka manni af alþýðuættum, og þá var röðin komin að Haraldi núverandi konungi. Hann varð ástfanginn af Sonju Haraldsen sem var alþýðustúlka, en Ólafur konungur samþykkti ekki hjónaband þeirra fyrr en eftir níu ár. Sonja heillaði fljótt norsku þjóðina og hefur verið vinsæl alla tíð. Uþb. 30 árum seinna stóð sonur þeirra Haakon krónprins i sömu sporum. Hann hafði fundið ástina hjá alþýðustúlka, en hún átti sér fortíð sem var erfitt að kyngja fyrir marga. Mér er það minnisstætt hvað var mikið talað um að hún væri einstæð móðir. Þar kom minn íslenski uppruni fram. Mér fannst það ekki skipta nokkru máli, en hennar vafasama fortíð væri kannski annað mál. Þau giftu sig og eignuðust börn, og elsta barn þeirra Ingrid Alexandra er ríkisarfi. Það var búið að breyta reglunum að elsti sonur tæki við, og hún er elsta barn krónprinsins og þarafleiðandi erfir hún ríkið. Mette Marit gekk vel að ná hylli þjóðarinnar og krónprinshjónin hafa verið vinsæl. Hún varð okkar mjög fljótt. Nú er litli, fallegi, ljóshærði drengurinn sem hún átti áður ekki lítill og saklaus lengur. Hver skandallinn hefur rekið annan, og við byrjun réttarhaldanna yfir stjúpbarni konungsfjölskyldunnar reið holskefla af fréttum um tengsl krónprinsessunnar við barnaníðinginn Epstein. Norska Þjóðin hefur staðið á öndinni, en fáir vilja segja skilið við kónginn sinn. Mette Marit er „okkar“, og maður snýr ekki baki við sínum. Einhver umræða hefur verið um að hún geti ekki orðið drottning og krónprinsinn verði að skilja við hana svo hann verði konungur og svo geti Ingrid prinsessa verið drottning. Eins og getur nærri er það langsótt og fjarri lagi. Elsta barn konungshjónanna er Martha Louise. Mikill styr hefur staðið um hana og hver skandallinn rekið annan. Sumarið 2024 giftist hún í annað sinn og eiginmaðurinn er amerískur seiðskratti. Þau stunda mikið kukl og galdra sem fellur ekki vel í kramið hjá norsku þjóðinni. Seiðskrattinn hefur ekki sýnt neinn skilning á norsku samfélagi, hvað þá heldur sinni stöðu sem einn af konungsfjölskyldunni. Haraldur konungur er afskaplega vinsæll. Hann er gamall maður og sannkallaður afi norsku þjóðarinnar. Hann er hlýr og hefur skemmtilega kímnigáfu. Mér er mjög minnisstætt þegar hann ávarpaði minningarsamkomu eftir hryðjuverkin 22. júlí 2011. Hann var hrærður mjög, táraðist og röddin brast. Þá grét ég með konungi. Það er langt í land að konungdæmi verði afnumið í Noregi. Höfundur er dósent við Høgskulen på Vestlandet. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson Skoðun Halldór 25.07.2026 Halldór Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir Skoðun Bless tollfrjálsu Temu, Shein og Alibaba Jón Pétur Zimsen Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Sjá meira
Eftir áratuga búsetu í Noregi tel ég mig vera komin nær kjarna norsks samfélags, á sama tíma og ég hef fjarlægst íslenskt. Það er ákveðin tilhneiging til að telja að ég viti allt um Ísland sem er í fjarlægð, en lítið um Noreg þar sem ég bý. Þessi tilhneiging er bæði áberandi í Noregi og á Íslandi. Umræðan undanfarið hefur upp á síðkastið mikið snúist um norsku konungsfjölskylduna og sýnist sitt hverjum. Skv. minni reynslu er almennt álit á Íslandi að konungdæmi sé fussum svei og ekkert jákvætt við það. Í byrjun 20. aldarinnar lauk sænskum yfirráðum í Noregi og í framhaldi af því var þjóðaratkvæðagreiðsla um hvort hér ætti að vera lýðveldi eða konungdæmi. Þjóðin var sammála um að fá konung til samræmis við söguna þar sem hér voru alltaf konungar áður. Farið var til Danmerkur og Carl prins (yngri bróðir Christians X Danakonungs) var fenginn sem konungur Noregs og kom til Oslo i juni 1905 og tók upp konungsnafnið Haakon. Á handlegg hans þegar hann gekk frá borði sat 2 ára Alexander prins sem varð þá Olav krónprins. Haakon var konungur frá 1905 til 1957. Noregur var hlutlaus í fyrstu heimsstyrjöldinni, en var hernumið af Þjóðverjum í þeirri síðari. Konungurinn og krónprinsinn fóru til Englands, en krónprinsessan til Bandaríkjanna með börnin þrjú, yngstan 3 ára gamlan núverandi Harald konung. Haakon konungur talaði aldrei norsku. Á stríðsárunum voru útvarpssendingar frá London þar sem hann talaði dönsku. Kona hans Maud drottning var ensk prinsessa og talaði bara ensku. Hún lést 1938. Þjóðernistilfinning Norðmanna óx og dafnaði á stríðsárunum og margir fylgdust ólöglega með ræðum konungs í útvarpinu. Þegar stríðinu lauk 1945 náðu konungur og krónprins að koma heim fyrir 17. maí (þjóðhátíðardeginum), og gleðin átti sér engin takmörk. Þeir stóðu þá á hallarsvölunum og veifuðu til fólksins og voru tákn hinnar frjálsu norsku þjóðar. Áhrifanna gætir sannarlega ennþá. Stríðsárin og eftirstríðsárin voru erfið og mikil fátækt, en þjóðarstoltið bognaði ekki. Martha krónprinsessa, móðir Haraldar konungs, lést 1954 og varð aldrei drottning. Hún og Ólafur konungur voru systkinabörn. Það voru líka Haakon konungur og Maud drottning. Nú þykir þetta skelfilegt hjá mörgum innflytjendum. Ólafur konungur var sá eini af þeim sem talaði norsku frá upphafi og hann varð „folkekongen“. Hann þótti einstaklega alþýðlegur og til marks um það er að undir olíukreppunni 1973 tók hann sporvagninn upp í Holmenkollen til að ganga á skíðum. 1953 gifti elsta dóttir hans sig, og var fyrst konungborinna í Evrópu til að giftast manni sem ekki var konungborinn. Hún flutti til Brasilíu og bjó þar til dauðadags. Var kannski heppilegt að flytja langt burtu. Systir hennar giftist líka manni af alþýðuættum, og þá var röðin komin að Haraldi núverandi konungi. Hann varð ástfanginn af Sonju Haraldsen sem var alþýðustúlka, en Ólafur konungur samþykkti ekki hjónaband þeirra fyrr en eftir níu ár. Sonja heillaði fljótt norsku þjóðina og hefur verið vinsæl alla tíð. Uþb. 30 árum seinna stóð sonur þeirra Haakon krónprins i sömu sporum. Hann hafði fundið ástina hjá alþýðustúlka, en hún átti sér fortíð sem var erfitt að kyngja fyrir marga. Mér er það minnisstætt hvað var mikið talað um að hún væri einstæð móðir. Þar kom minn íslenski uppruni fram. Mér fannst það ekki skipta nokkru máli, en hennar vafasama fortíð væri kannski annað mál. Þau giftu sig og eignuðust börn, og elsta barn þeirra Ingrid Alexandra er ríkisarfi. Það var búið að breyta reglunum að elsti sonur tæki við, og hún er elsta barn krónprinsins og þarafleiðandi erfir hún ríkið. Mette Marit gekk vel að ná hylli þjóðarinnar og krónprinshjónin hafa verið vinsæl. Hún varð okkar mjög fljótt. Nú er litli, fallegi, ljóshærði drengurinn sem hún átti áður ekki lítill og saklaus lengur. Hver skandallinn hefur rekið annan, og við byrjun réttarhaldanna yfir stjúpbarni konungsfjölskyldunnar reið holskefla af fréttum um tengsl krónprinsessunnar við barnaníðinginn Epstein. Norska Þjóðin hefur staðið á öndinni, en fáir vilja segja skilið við kónginn sinn. Mette Marit er „okkar“, og maður snýr ekki baki við sínum. Einhver umræða hefur verið um að hún geti ekki orðið drottning og krónprinsinn verði að skilja við hana svo hann verði konungur og svo geti Ingrid prinsessa verið drottning. Eins og getur nærri er það langsótt og fjarri lagi. Elsta barn konungshjónanna er Martha Louise. Mikill styr hefur staðið um hana og hver skandallinn rekið annan. Sumarið 2024 giftist hún í annað sinn og eiginmaðurinn er amerískur seiðskratti. Þau stunda mikið kukl og galdra sem fellur ekki vel í kramið hjá norsku þjóðinni. Seiðskrattinn hefur ekki sýnt neinn skilning á norsku samfélagi, hvað þá heldur sinni stöðu sem einn af konungsfjölskyldunni. Haraldur konungur er afskaplega vinsæll. Hann er gamall maður og sannkallaður afi norsku þjóðarinnar. Hann er hlýr og hefur skemmtilega kímnigáfu. Mér er mjög minnisstætt þegar hann ávarpaði minningarsamkomu eftir hryðjuverkin 22. júlí 2011. Hann var hrærður mjög, táraðist og röddin brast. Þá grét ég með konungi. Það er langt í land að konungdæmi verði afnumið í Noregi. Höfundur er dósent við Høgskulen på Vestlandet.
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar