Saman byggjum við von Steinunn Bergmann skrifar 17. mars 2026 09:17 Í dag 17. mars er Alþjóðadagur félagsráðgjafar og í tilefni dagsins taka félagsráðgjafar um allan heim höndum saman og minna á sameiginleg skilaboð. Í ár snúast þau um að byggja saman von og sátt: Harambee-ákall til að sameina klofið þjóðfélag. (e. Co-Building Hope and Harmony: A Harambee Call to Unite a Divided Society). Harambee er swahilísk orðtak um samstarf og samhjálp sem hvetur okkur til að koma auga á þær mikilvægu breytingar sem verða þegar fólk vinnur saman. Við sjáum þess merki allt í kringum okkur þegar vel er að gáð. Að sama skapi leysum við ekki þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir um allan heim með einni manneskju, fagstétt eða þjóðfélagi. Félagsráðgjafar eru til staðar á öllum sviðum samfélagsins og um allan heim. Þeir starfa til dæmis á sjúkrahúsum og skólum, í félagsþjónustu sveitarfélaga og fangelsum, meðal flóttafólks, fatlaðra og aldraðra. Þeir ganga með fólki á erfiðustu stundum þess og hjálpa því að finna leiðina áfram. Þessi nálgun, að vera við hlið annarra frekar en að leiðbeina að ofan, er kjarni fagmennsku og áherslu á mannréttindi sem einkennir starfið. Hér á landi standa félagsráðgjafar frammi fyrir margþættum áskorunum, svo sem vaxandi þrýstingi á þjónustukerfi, húsnæðisvanda sem bitnar harðast á þeim sem eru þegar í viðkvæmri stöðu og sífellt meiri þörf fyrir velferðarþjónustu á öllum sviðum, ekki síst geðheilbrigðisþjónustu. Á alþjóðavísu er myndin sambærileg þar sem loftslagsbreytingar, flótti undan stríðsátökum og efnahagslegt ójafnræði krefst þess að réttlæti og sjálfbærni séu í huga allra þeirra sem vinna að velferð einstaklinga. Velferðarmál og umhverfismál tengjast órjúfanlegum böndum. Mannleg reisn, þátttaka í lýðræðislegu samfélagi, friður og sjálfbærni eru ekki aðskilin markmið heldur samofin heild. Félagsráðgjöf sem faggrein ber þar sérstaka ábyrgð en ekki er hægt að tala um velferð einstaklingsins án þess að horfa til þess umhverfis og þeirra kerfa sem hann lifir í. Grundvöllur félagsráðgjafar er virðing fyrir manngildi og sérstöðu hvers einstaklings og trú á getu hans til að nýta hæfileika sína til fullnustu. Fagmennska í félagsráðgjöf þýðir að standa vörð um mannréttindi, ekki bara í orðum heldur í hverri ákvörðun, hverju samtali og hverri skýrslu. Það þýðir að byggja upp tengsl sem eru grundvöllur allra breytinga. Tengsl milli einstaklinga og fjölskyldna, milli borgara og þjónustustofnana, milli samfélaga og ríkisvaldsins. Án þessara tengsla er engin sjálfbær lausn möguleg. Á alþjóðadegi félagsráðgjafar 2026 hvetjum við öll til þess að ganga lengra en faglegar skyldur krefjast, að vera meðvituð um hvernig við tengjumst öðrum, hvernig við hlustum, hvernig við eflum von. Þegar við stöndum saman, og gerum það af heiðarleika og með samkennd, er engin áskorun of stór. Höfundur er félagsráðgjafi MPA og formaður FÍ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Sjá meira
Í dag 17. mars er Alþjóðadagur félagsráðgjafar og í tilefni dagsins taka félagsráðgjafar um allan heim höndum saman og minna á sameiginleg skilaboð. Í ár snúast þau um að byggja saman von og sátt: Harambee-ákall til að sameina klofið þjóðfélag. (e. Co-Building Hope and Harmony: A Harambee Call to Unite a Divided Society). Harambee er swahilísk orðtak um samstarf og samhjálp sem hvetur okkur til að koma auga á þær mikilvægu breytingar sem verða þegar fólk vinnur saman. Við sjáum þess merki allt í kringum okkur þegar vel er að gáð. Að sama skapi leysum við ekki þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir um allan heim með einni manneskju, fagstétt eða þjóðfélagi. Félagsráðgjafar eru til staðar á öllum sviðum samfélagsins og um allan heim. Þeir starfa til dæmis á sjúkrahúsum og skólum, í félagsþjónustu sveitarfélaga og fangelsum, meðal flóttafólks, fatlaðra og aldraðra. Þeir ganga með fólki á erfiðustu stundum þess og hjálpa því að finna leiðina áfram. Þessi nálgun, að vera við hlið annarra frekar en að leiðbeina að ofan, er kjarni fagmennsku og áherslu á mannréttindi sem einkennir starfið. Hér á landi standa félagsráðgjafar frammi fyrir margþættum áskorunum, svo sem vaxandi þrýstingi á þjónustukerfi, húsnæðisvanda sem bitnar harðast á þeim sem eru þegar í viðkvæmri stöðu og sífellt meiri þörf fyrir velferðarþjónustu á öllum sviðum, ekki síst geðheilbrigðisþjónustu. Á alþjóðavísu er myndin sambærileg þar sem loftslagsbreytingar, flótti undan stríðsátökum og efnahagslegt ójafnræði krefst þess að réttlæti og sjálfbærni séu í huga allra þeirra sem vinna að velferð einstaklinga. Velferðarmál og umhverfismál tengjast órjúfanlegum böndum. Mannleg reisn, þátttaka í lýðræðislegu samfélagi, friður og sjálfbærni eru ekki aðskilin markmið heldur samofin heild. Félagsráðgjöf sem faggrein ber þar sérstaka ábyrgð en ekki er hægt að tala um velferð einstaklingsins án þess að horfa til þess umhverfis og þeirra kerfa sem hann lifir í. Grundvöllur félagsráðgjafar er virðing fyrir manngildi og sérstöðu hvers einstaklings og trú á getu hans til að nýta hæfileika sína til fullnustu. Fagmennska í félagsráðgjöf þýðir að standa vörð um mannréttindi, ekki bara í orðum heldur í hverri ákvörðun, hverju samtali og hverri skýrslu. Það þýðir að byggja upp tengsl sem eru grundvöllur allra breytinga. Tengsl milli einstaklinga og fjölskyldna, milli borgara og þjónustustofnana, milli samfélaga og ríkisvaldsins. Án þessara tengsla er engin sjálfbær lausn möguleg. Á alþjóðadegi félagsráðgjafar 2026 hvetjum við öll til þess að ganga lengra en faglegar skyldur krefjast, að vera meðvituð um hvernig við tengjumst öðrum, hvernig við hlustum, hvernig við eflum von. Þegar við stöndum saman, og gerum það af heiðarleika og með samkennd, er engin áskorun of stór. Höfundur er félagsráðgjafi MPA og formaður FÍ.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar