Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar 5. apríl 2026 15:31 Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar