Hér er matur, um mat, frá mat, til fæðu­bótar­efna...

Munið þið þegar matur var bara matur og við borðuðum það sem sett var á borð fyrir okkur? Það var Bjúgu með kartöflum og uppstúf, Kálbögglar (Kjötfars og kál) eða í karrí, Saltfiskur með hömsum, brasaðar steikur með brúnuðum kartöflu og öllu tilheyrandi, baunum, rauðbeðum, rauðkáli og sósu, Ýsa í raspi með remúlaði, nætursöltuð Ýsa með bræddu smjöri, Grjónagraut með kanilsykri og súrri Lifrarpylsu, Kakósúpu með tvíbökum og rjóma, franskbrauð með gúrkum og sykri eða sultu, Rúgbrauð með þverhandarþykku íslensku smjöri, heimabakaðar kökur, við fengum Epli og Appelsínur á jólunum en helling af kartöflum, rófum alla daga og ber sem við tíndum á haustin, súrmjólk með púðursykri, Cocoa puffs og Trix á morgnana, mjólk og nóg af henni og vatnið okkar hreina úr krananum, malt og appelsín svona spari.

En núna má ekki borða orðið neitt, fólk lætur orðið eins og matur sé eitur sérstaklega rautt kjöt, og er flokkunin orðin ansi ströng og margt að varast, gjörunnin matvæli, sætindi, gos, að ógleymdum öllum kúrunum og lífsstílnum eins og lágkolvetna, vegan, grænkerar og því öllu, svo öll ofnæmi og óþolin glúten, laktósa, og öll þurfum við að passa upp á hvað er mikið er af hverju í öllu sem við látum ofan í okkur, Orka, Fita, -þar af mettuð fita, Kolvetni, -þar af sykurtegundir, Trefjar, Prótein, Salt.

Fólk á fullu í allskonar fæðubótarefnum og orkudrykkjum í stað þess að borða mat og drekka vatn úr krananum.

Og af hverju? jú öll viljum við lifa lengur, vera sem hraustust og geta gert svo ótalmargt gagnlegt og skemmtilegt.

Er þetta góð nálgun? erum við að senda rétt skilaboð til barnanna okkar og unglinga?

Þetta allt skemmir ánægjuna af þeim einfalda og nauðsynlega hlut að borða mat sem við þurfum öll að gera.

Ekki það að að mér hefur alltaf leiðst matur og að búa hann til og núna má ég ekki orðið borða neitt og alls ekki það sem mér finnst gott, ég hef þurft frá unglingsárum að borða á föstum tímum dagsins svo ég gleymi því ekki bara, ekki vegna þess að ég vilji það eða sé að reyna, ég virðist bara ekki verða svöng.

Auðvitað á að velja hollt og helst ferskt, elda sem mest sjálfur og ekki borða of mikið það er ekki síður mikilvægt en öllu má nú ofgera og óþarfi að vera með Matviskubit þó við leyfum okkur smá stundum.

Það má...

P.S. Við vorum með Bjúgu í matinn í gærkvöld

Höfundur er neytandi með fortíðarþrá.