Staða Íslands í alþjóðakerfinu: Mikilvægi upplýstrar umræðu Auður Birna Stefánsdóttir, Tómas Joensen og Pia Hansson skrifa 13. apríl 2026 11:45 Á tímum hraðra og djúpstæðra breytinga í alþjóðakerfinu er brýnna en nokkru sinni fyrr að efla skilning og greiningargetu okkar á þróun varnar- og öryggismála og stöðu Íslands í alþjóðasamfélaginu. Fyrir smáríki eins og Ísland skiptir þetta höfuðmáli, þar sem svigrúm okkar til að móta stefnu í utanríkis- og öryggismálum ræðst að stórum hluta af því hvernig aðstæður á alþjóðavettvangi þróast og hversu vel okkur tekst að skilja og bregðast við þeirri þróun. Árásarstríð Rússlands gegn Úkraínu hefur gjörbreytt öryggisumhverfi Evrópu og aukinn óstöðugleiki í tengslum við átökin í Miðausturlöndum hefur gert stöðuna enn ófyrirsjáanlegri. Á sama tíma hefur traust innan rótgróinna bandalaga veikst, þar sem ágreiningur um forgangsröðun, verkaskiptingu og viðbrögð við alþjóðlegum áskorunum hefur farið vaxandi. Spurningin er því ekki lengur aðeins hvert þessi bandalög stefna, heldur hvað tekur við ef stoðir þeirra halda áfram að veikjast. Hvernig ætlar Ísland að tryggja öryggi sitt og hagsmuni í alþjóðakerfi sem verður æ ófyrirsjáanlegra og óstöðugra? Hvernig getum við, þrátt fyrir að vera smáríki, haldið áfram að marka okkar utanríkisstefnu út frá eigin sannfæringu og staðið með þeim gildum sem við teljum ófrávíkjanleg? Öryggisáskoranir samtímans eru þó ekki eingöngu hernaðarlegs eðlis. Vaxandi tíðni náttúruhamfara, netógnir og útbreiðsla upplýsingaóreiðu kalla á víðtækari skilning á hugtakinu öryggi. Dreifing rangra eða villandi upplýsinga, oft með stuðningi erlendra aðila, getur einnig grafið undan trausti, aukið sundrung og veikt stoðir lýðræðislegra stofnana. Aukin óvissa í alþjóðakerfinu kallar á skýrari sýn, dýpri skilning og markvissari viðbrögð. Með því að fjárfesta í rannsóknum og þekkingu má skapa traustari grunn fyrir langtímastefnumótun og tryggja að Ísland sé betur í stakk búið til að takast á við þær breytingar og áskoranir sem fram undan eru. Háskólar gegna einnig lykilhlutverki sem vettvangur fyrir opna, gagnrýna og upplýsta umræðu þar sem almenningur, nemendur, fræðimenn, stjórnmálamenn og sérfræðingar geta komið saman og rætt áskoranir samtímans frá ólíkum sjónarhornum. Slík umræða stuðlar að dýpri skilningi á því hvernig Ísland getur best staðið vörð um eigin hagsmuni í óstöðugum heimi. Alþjóðamál og staða Íslands í alþjóðakerfinu verða rædd á árlegri ráðstefnu Alþjóðamálastofnunar Háskóla Íslands, utanríkisráðuneytisins og Norræna hússins í samstarfi við Félag stjórnmálafræðinga og Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála, þriðjudaginn 14. apríl í Norræna húsinu. Skráning á ráðstefnuna fer fram á vefsíðu Alþjóðamálastofnunar www.ams.hi.is en athygli er vakin á því að ráðstefnunni er einnig streymt á miðlum Alþjóðamálastofnunar. Auður Birna Stefánsdóttir, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Tómas Joensen, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Pia Hansson, forstöðumaður Alþjóðamálastofnunar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Öryggis- og varnarmál Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Á tímum hraðra og djúpstæðra breytinga í alþjóðakerfinu er brýnna en nokkru sinni fyrr að efla skilning og greiningargetu okkar á þróun varnar- og öryggismála og stöðu Íslands í alþjóðasamfélaginu. Fyrir smáríki eins og Ísland skiptir þetta höfuðmáli, þar sem svigrúm okkar til að móta stefnu í utanríkis- og öryggismálum ræðst að stórum hluta af því hvernig aðstæður á alþjóðavettvangi þróast og hversu vel okkur tekst að skilja og bregðast við þeirri þróun. Árásarstríð Rússlands gegn Úkraínu hefur gjörbreytt öryggisumhverfi Evrópu og aukinn óstöðugleiki í tengslum við átökin í Miðausturlöndum hefur gert stöðuna enn ófyrirsjáanlegri. Á sama tíma hefur traust innan rótgróinna bandalaga veikst, þar sem ágreiningur um forgangsröðun, verkaskiptingu og viðbrögð við alþjóðlegum áskorunum hefur farið vaxandi. Spurningin er því ekki lengur aðeins hvert þessi bandalög stefna, heldur hvað tekur við ef stoðir þeirra halda áfram að veikjast. Hvernig ætlar Ísland að tryggja öryggi sitt og hagsmuni í alþjóðakerfi sem verður æ ófyrirsjáanlegra og óstöðugra? Hvernig getum við, þrátt fyrir að vera smáríki, haldið áfram að marka okkar utanríkisstefnu út frá eigin sannfæringu og staðið með þeim gildum sem við teljum ófrávíkjanleg? Öryggisáskoranir samtímans eru þó ekki eingöngu hernaðarlegs eðlis. Vaxandi tíðni náttúruhamfara, netógnir og útbreiðsla upplýsingaóreiðu kalla á víðtækari skilning á hugtakinu öryggi. Dreifing rangra eða villandi upplýsinga, oft með stuðningi erlendra aðila, getur einnig grafið undan trausti, aukið sundrung og veikt stoðir lýðræðislegra stofnana. Aukin óvissa í alþjóðakerfinu kallar á skýrari sýn, dýpri skilning og markvissari viðbrögð. Með því að fjárfesta í rannsóknum og þekkingu má skapa traustari grunn fyrir langtímastefnumótun og tryggja að Ísland sé betur í stakk búið til að takast á við þær breytingar og áskoranir sem fram undan eru. Háskólar gegna einnig lykilhlutverki sem vettvangur fyrir opna, gagnrýna og upplýsta umræðu þar sem almenningur, nemendur, fræðimenn, stjórnmálamenn og sérfræðingar geta komið saman og rætt áskoranir samtímans frá ólíkum sjónarhornum. Slík umræða stuðlar að dýpri skilningi á því hvernig Ísland getur best staðið vörð um eigin hagsmuni í óstöðugum heimi. Alþjóðamál og staða Íslands í alþjóðakerfinu verða rædd á árlegri ráðstefnu Alþjóðamálastofnunar Háskóla Íslands, utanríkisráðuneytisins og Norræna hússins í samstarfi við Félag stjórnmálafræðinga og Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála, þriðjudaginn 14. apríl í Norræna húsinu. Skráning á ráðstefnuna fer fram á vefsíðu Alþjóðamálastofnunar www.ams.hi.is en athygli er vakin á því að ráðstefnunni er einnig streymt á miðlum Alþjóðamálastofnunar. Auður Birna Stefánsdóttir, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Tómas Joensen, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Pia Hansson, forstöðumaður Alþjóðamálastofnunar
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar