Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar 21. apríl 2026 12:30 Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Regína Ásvaldsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar